IX ÉPOCA
Amosando publicacións coa etiqueta PP. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta PP. Amosar todas as publicacións

15.8.14

A rexeneración de Samil e o cinismo da casta

Pleno municipal do Concello de Vigo de 25 de febreiro de 2013.
Moción presentada polo Grupo Municipal Socialista
INSTANDO AO GOBERNO DA NACIÓN A ASUMIR O PROXECTO DE REFORMA DA PRAIA DE SAMIL QUE OBRA NO MINISTERIO DE AGRICULTURA, ALIMENTACIÓN E
MEDIO AMBIENTE. EXPTE. 610/1101.

A moción, cun par de enmendas menores do BNG, foi aprobada por unanimidade.

Texto da moción do PSOE:
A praia de Samil é un dos maiores atractivos da cidade de Vigo. Para os vigueses é un punto de encontro e de goce. Para os que nos visitan é unha referencia estival. A praia chea no verán é un exemplo. 
Conscientes de todo o que significa para a cidade, o Goberno Municipal suscitou ao Goberno da Nación, en 2.009, un proxecto integral de mellora de devandita praia. Proxecto ambicioso que contaba co apoio do Goberno Estatal e que ía destinado a cambiar radicalmente esa zona tan importante da cidade. 
Froito dese apoio foi a elaboración do Proxecto que obra en poder de Concello de Vigo que xa está realizado e pago. 
O proxecto supón a recuperación do sistema dunar, o retranqueo de 25 metros do paseo actual, a replantación de árbores, o retranqueo das piscinas e da zona de lecer e a construción dun novo paseo de 12 metros. Todo iso supón un proxecto cun investimento de 17 millóns de euros que supoñería unha importante incentivación económica na cidade. 
Coa chegada de Mariano Rajoy á Presidencia do Goberno da Nación, o devandito proxecto, ata o momento, non foi asumido polo actual goberno quedado aparcado sen ningunha xustificación e sen explicación algunha ao Alcalde de Vigo. 
A combinación medio ambiental do proxecto coa repercusión no turismo e o atractivo par os vigueses que o gozan todo o ano, fai que sexa necesaria a petición ao Goberno Estatal de manter este proxecto e de fixar prazos para o seu desenvolvemento. 
 Por todo o dito, o grupo municipal do PSdeG-PSOE solicita ao Pleno da Corporación a aprobación do seguinte ACORDO 

-Instar ao Goberno da Nación a asumir o proxecto que obra en poder do Ministerio de Medio Ambiente de reforma da Praia de Samil, e comprometer a súa execución nos prazos que, de común acordo, se fixen co Alcalde desta cidade. 

ACORDO final coa enmenda do BNG:
1.- Instar ao Goberno do Estado a asumir o proxecto que obra en poder do Ministerio de Medio Ambiente de reforma da Praia de Samil e comprometer a súa execución nos prazos que, de común acordo, se fixen co concello desta cidade. 
2.- Instar ao Goberno local á recuperación e ao mantemento do litoral da nosa cidade e á continuidade nos paseos costeiros o que precisa executar proxectos globais para todas as parroquias, incluída a de Alcabre. 

 Acta completa da sesión (moción e debate -para non perdelo!- entre as páxinas 47 a 55)

La Voz de Galicia de 15 de agosto de 2014 dá conta da inminente adxudicación da concesión por 30 anos do Restaurante Jonathan.

O cinismo da casta non ten medida.

1.9.12

¿por qué en Vigo no resolvemos la zona de atraque así?


En Fjord (Norway), lo resuelven así de baratito y ecológico. A ver si el sr. López-Chaves se entera.

18.8.12

Seguimos abriendo


... sí, seguimos abriendo Vigo al abismo; bueno, lo abre —digámoslo con pocas letras, pa ahorrá—, lo abre López Chaves y su p.m., asesorados por su p.p., eso sí, aprovechando el paseo multitudinario tras Cristo y santo Roque, y que el personá está playeando.

Lo que hay (algas y algos).


5.8.12

la pesadumbre del poder

(tenemos un clima propenso al reúma) ¿y Chema?

12.4.12

Un partido ausente

Unha das características de Vigo é contar con organizacións partidistas digamos que orixinais. Á dereita contamos cun partido que vai devorando "lideres"  e "lideresas" de forma contínua. A última candidata foi eliminada polo vello sistema de Herrera ,Don Helenio,  do  patadón cara arriba (Consello Consultivo) xa empregado en outras ocasións  por exemplo,para colocar a Pérez en Europa.
Sen embargo, velai temos ao fontaneiro Chema remexendo incansable nos sumidoiros do poder provincial. Este rapaz, saiu dos Valos xurando, en plan Escarlata,  que non traballaría xamais na hosteleria,  e de momento vaino cumprindo. Tampouco quere traballar de alcalde de Vigo e , ainda sendo Presidente do partido, vese claro que non se atreve a contrastar as súas aspiracións e cualidades nas urnas. A cousa ven de lonxe. A oposición do PP no Concello de Vigo é unha sucesión de concelleiros que aparecen e desaparecen. O PP non ten candidato en Vigo e a este paso van ter que inventalo polo tramite de urxencia.
Pero a Chema dalle igual porque el ten un patronato de Turismo provincial  que lle fixo Louzan para que disfrutara de despacho, talonario e micrófonos.Non é de extrañar que cando o xefe dos empresarios Fontenla pide o "adelgazamiento" da administración, suprimindo Deputacións, Chema e Louzan salten como fieras para defender "o seu" importandólles moi pouco a presión dos mercados ou a "prima" que mete tanto medo.
Agora, con dificulatades nos orzamentos,  veñen de inventar outro chiringuito a medida para Chema: unha área metropolitana ideada para que o cerco maoista  da cidade desde o rural  dea como resultado -por fín- a conquista da cidade polo gris PP de Chema.
Asi é como lle gusta, pola porta de atrás, sen chamar a atención. Que humildade!!

11.11.11

El PP lo tiene muy claro, lo votantes algo menos

El señor José Ramón Bauzá en un mitin del PP en Mallorca declara:

«Sabemos lo que hay que hacer y lo vamos a hacer y por eso hacemos lo que hemos dicho que íbamos a hacer y vamos a seguir haciendo lo que toca hacer, a pesar de que algunos no crean que vamos a hacer lo que hemos dicho que vamos a hacer.»

14.10.11

Cuando las barbas de tu vecino veas recortar...


... pon las tuyas a remojar» El afeitado económico a que están siendo sometidos nuestros vecinos portugueses debería de alertarnos (tengamos, o no, barbas).

El Gobierno portugués, para hacer frente al estado calamitoso de su economía, está aplicando soluciones durísimas e insolidarias, pues afectan a toda la población sin tener en cuenta las diferencias de nivel de renta. Recordemos que el anterior Gobierno de Sócrates cayó porque la oposición de entonces (ahora gobernando) no apoyó los recortes propuestos, que eran más justos y razonables. («Otro vendrá que bueno me hará.»)

No sabemos, aquí, en nuestro país, a poco más de un mes de la Elecciones, qué medidas, en el orden económico, tiene previsto aplicar el PP a partir del próximo día 20 N, caso de que las gane. La ciudadanía tiene el derecho a saberlas, todo el derecho. Nuestro voto, más que nunca, ha de ser exigente: es la única ocasión en que podemos hablar. Éste es, con sus imperfecciones, un estado democrático; o eso pensamos; ahora que, según van saliendo a la luz los inmorales comportamientos de aquellos que están y estaban, hasta hace muy poco, al frente de muchas de las Cajas de Ahorros, empezamos a sentir que a la transición aún le quedan muchos pasos por dar para considerarnos un Estado de pleno derecho.

20.5.11

A maceta: non os votes

Se algo debemos recoñecer aos nosos políticos locais, agora candidatos, é a súa transparencia. Non, non nos referimos a esa cualidade da vida pública consistente en ofrecer á poboación, de xeito claro, toda a información existente concernente á súa actuación, senon a esa outra máis psicolóxica pola que o pensamento se manifesta, expresa ou simbólicamente, nas actuacións de cada un, deixando patente o alcance da súa intelixencia ou cultura.
O decorativismo urbano é a peza mestra dos tres candidatos maioritarios, e o seu símbolo, a maceta. Esa peza coa que nos imaxinamos como un verxel o noso estreito balcón, ou o minúsculo alféizar da ventá, forma parte xa indisoluble da práctica de deseño do espazo urbano vigués. Unha árbore é un elemento natural, de crecemento case libre nas súas raíces e ponlas. Cumpre unha función coñecida nas cidades, a pouco que se teña a máis mínima cultura: introduce un elemento orgánico poderoso na dureza inorgánica do asfalto e a pedra, achega ao peón afectiva e fisicamente ao ideal da natureza, produce sombra e reduce a temperatura provocada polos materiais cerámicos, pétreos ou asfálticos ds rúas, absorve o dañino CO2 e desprende osíxeno colaborando decisivamente na reducción da contaminación e colaborando na loita contra o efecto invernadeiro, xera espazos amables de relación e, en definitiva, mellora a calidade de vida; permite o fluxo da vida silvestre creando imprescindibles corredores naturais para a presencia da fauna na cidade. Posúe, ademais outra importante virtude, o seu custo é moi baixo comparado coa urbanización con mobiliario urbano de macetas e xardineiras, o seu rendemento é alto; aumenta o seu valor co tempo, carece practicamente de mantemento e a súa calidade urbana é maior, en xeral, canto máis copa ten, ao multiplicarse os seus efectos beneficiosos en todos os  ámbitos, sexan ambientais, sanitarios ou paisaxísticos.
Pero é aquí que C.Porro, Caballero e Domínguez, optaron, en maior ou menor medida, segundo as súas posibilidades, pola opción "bonsai": verde sí ma non troppo; un enraizamento mínimo que provoque un crecemento mínimo; flores e non follas; maquillaxe sí, pero non funcionalidade na calidade de vida. Botox fronte a enrugas, cirurxía estética para ocultar a auténtica realidade.

Son transparentes: carentes por completo dun desenvolvemento intelectual e cultural, síntense seguros na maceta:  raiceiras capadas, copa ao mesmo nivel cá súa estatura, apariencia para ocultar os defectos e a incapacidade política.
C. Porro (PP) encheu o centro de macetas con arboriñas e flores rodeadas de caro granito vermello venezolano que tapasen a realidade que baixo terra realmente importaba: as canalizacións de saneamento das rúas do centro son as mesmas que hai 60 ou máis anos; vellas taxeas por onde corre a merda dos inicios do século XX con tapas de ouro e ciclámenes. Xudre que acaba indefectiblemente na ría nos días de chuvia.
Caballero (PSOE) deu un paso máis: o seu odio polas árbores crecidas debe ser analizado case dende parámetros psicopatolóxicos. Seguindo a estela de C. Porro, exportou o decorativismo do centro a canta rúa atopou a tiro, e transformou en granito, xardineira, arboriño e maceta, 200 millóns de euros que non foron gastados en necesidades, obviamente, máis urxentes.
Domínguez (BNG) tíñao máis crú, pois só lle deixaron un pequeno territorio onde ensaiar o capado mundo do decorativismo urbano. O Casco Vello e o patrimonio cultural urbano da cidade histórica foi a súa víctima: arrasou con tódolos pavimentos tradicionais do barrio, coa única pretensión de que soubesemos que estaba aí; de gastar no seu escaso territorio o regalo millonario do Plan E.
Unha exposición montada nestes días na praza da Princesa, na que se amosan fotografías antes e despois dos pavimentos, ilustran a cativez: un antes de lousas, chapacuñas e lastros en perfecto estado; un despois de limpas lousas industrializadas cheas de tapas de rexistro... e claro, nin unha árbore: seguindo a estela, faltaría máis, as macetas (esta vez grandes, nun intento desesperado por aparentar o que non é) con arboriñas gabeando por Fermín Penzol.

Se cadra poderemos explicarnos a imposibilidade de que esta cidade medre: a poboación, décadas metida en macetas, non consigue nunca sobrepasar a mítica cifra dos 299.999 habitantes. Sen raiceiras e sen futuro urbano, a cidade négase a acoller máis veciños, que seguen a preferir esaa aldea onde as árbores son árbores e a calidade natural flúe.
Se cadra así, pensando en clave de maceta, poderemos explicarnos a ausencia de depuración, de puntos limpos, de bibliotecas, de centros de ensino dignos, de transporte sostible, dunha política ambiental ou de rexeneración urbana con raiceiras, dun urbanismo cun mínimo de racionalidade.

A maceta, máis alá das tristes intencións dos seus promotores e adalides, convírtese nunha dura metáfora dunha cidade sen raíces e sen futuro.
O domingo, saiamos fóra da maceta, medremos coma árbores libres: non os votes.

24.10.10

Corina Porro: sabemos quen es

Corina Porro celebra hoxe en romería a súa "proclamación" como candidata do PP á alcaldía de Vigo para as vindeiras eleccións municipais de maio. Queremos acompañar este día reproducindo íntegro un post publicado en VigoBlog o 25.04.2010, para lembrar que Perly é unha

CANDIDATA CON ANTECEDENTES

Parece que os do PP decidiron tentar á sorte e -no típico acto de exaltación dos que aspiran a té-la sorte de volver a sacar tallada da exhausta tarta municipal- propoñen a Corina Porro como pre-candidata á alcaldía de Vigo. Para facer esta -créanme- arriscada aposta esperaron o tempo que crén suficiente para que se dilúan na memoria algunhas actuacións altamente sospeitosas, protagonizadas durante o seu mandato e que, en tempos revoltos de Gürtel, non son boas de lembrar, non vaia ser.

Unha vez liberada desas cargas da memoria, voltará Corina á ortopedia facial e ao botox institucional, esta vez con amigas posiblemente menos útiles pero máis presentables en sociedade cá que foi fidel compañeira nos negocios da alcaldía, Pilar Egea. Para espantar meigallos, unha das primeira medidas tomadas xa hai tempo pola pre-candidata, foi afastar da súa vida pública e privada á antes inseparable Pilar Egea, que exerceu de hábil maquilladora e eficaz asesora de C.Porro dende o seu estratéxico posto de xefa do gabinete da alcaldesa, con soldo a cargo do erario municipal. Xa diciamos daquela en VB que esas non eran boas compañías e que non gustaban nada aos corazóns puritanos do PP.
Pero a Porro, daquela, e coa oposición das almas benpensantes do partido, decidíu enxugar a laranxa e sacarlle un proveitoso zume á relación, para, dende xa hai uns meses, colocar aquela roupa lavada ao clareo e facer desaparecer a Mapi do mapa.

En Vigoblog non só temos memoria, hai tamén un documentado arquivo de xa cinco anos de existencia, ben enlazado coas hemerotecas locais, que pon en evidencia como a nosa pre-candidata ten antecedentes: tonteou coa corrupción e non foi aínda quen de defenderse das graves acusacións sobre a súa implicación no caso Finca do Conde; favoreceu económicamente, con cargo ao diñeiro público, ás empresas de publicidade vinculadas coa súa xefa de gabinete, ou dirixíu a execución chapuceira das obras de "humanización" do centro da cidade, por poñer só algúns exemplos.

O pelotazo de Finca do Conde podería formar parte dos manuais sobre corrupción urbanística. Unha historia documentada de descarado favorecemento dunha promotora inmobiliaria internacional -ING Real Estate-, mediante acordos municipais destinados a soslaiar a legalidade, obviando a sabiendas decisións xudiciais sucesivas que prohibían a construcción dun Centro Comercial. E isto co único ánimo de posibilitar unha moi lucrativa operación privada finalmente, como non podía ser doutro xeito, declarada ilegal. No caso Finca do Conde pringou por acción o goberno de C.Porro con Chema Figueroa á cabeza da operación e o socio de Pilar Egea no papel estelar de "proveedor de oportunidades" Pedro Costas Gil; pringou por omisión o BNG que posibilitou, cunha estratéxica abstención na Xerencia de urbanismo, a concesión da licencia aos holandeses. Con Finca do Conde non só se enriqueceron á nosa costa algúns, senon que foi tamén a causa real do acoso e derribo de Ventura Pérez Mariño, demasiado incómodo para os intereses privados doutros.

Os gastos en publicidade do goberno C.Porro é outro dos antecedentes a esquecer, como xa ten demostrado, entre outras cousas, VB. Uns antecedentes que, como xa comentamos e comentaremos, teñen os seus precedentes e a súa descarada continuidade na práctica irregular de gasto dos seus colegas do BNG e do PSOE.

A empresa amiga Canal Uno, do ex concelleiro do PP Juan Martínez Herrera, facturou no período 2005-2007, durante o manadto de Perly, a frioleira de 872.076 euros, boa parte deles a base de contratos menores sucesivos sen concorrencia nin publicidade. Tamén beneficiado foi daquela o Faro de Vigo, financiado directamente polo dúo Corina-Mapi coa non despreciable cantidade de 615.211 euros, traballados en boa parte, iso sí, a base de pitadas menores de 12.000 en 12.000 euros mensuais, o que ten o seu mérito.

Pero a figura estelar da corrupción publicitaria durante o goberno de C. Porro protagonizárona co seu consentimento as empresas vinculadas con Pilar Egea, a súa xefa de Gabinete, nomeadamente Ábano e Significantia, aparatos da invención de Mapi e de Pedro Costas Gil, que obtiveron altos rendementos da súa conexión coa alcaldesa. Ademais das facturacións directas coa alcaldía -con contratos menores por máis de 150.000 euros-, as dúas empresas relacionadas coa xefa de Gabinete tiveron o seu momento de gloria cando cobraron 677.625,60 euros, mire vostede por onde... de ING Real Estate!: foi o rendemento do convenio -cuxo texto aínda permanece en secreto- entre a alcaldesa e a multinacional holandesa dentro dos felices fastos municipais da Volvo Ocean Race viguesa.

Tamén cómpre esquecer que no millonario gasto en humanizar o centro da cidade, non incluíron cambiar as redes de saneamento que contan con máis de sesenta anos de antigüidade e que, aínda hoxe, grazas a tan útil actuación, seguen evacuando a merda da burguesía local por taxeas de pedra decimonónicas. Claro que había que aforrar para poder decorar a actuación co caro granito roxo altamira floreado que rodea os alcorques cheos de pedriñas que disfrutan os vigueses nas súas rúas máis céntricas. Claro que ninguén lle vai lembrar a C Porro que un inverno chuvioso como o que pasamos, acabou afundindo boa parte dos pavimentos das rúas humanizadas por ela como consecuencia de non ter construido un novo sistema de sumidoiros con deseño e capacidade abonda para os caudais xerados pola nova pavimentación. Tamén cómpre esquecer que se negou a executar os tanques de tormenta previstos no proxecto inicial de humanización en Colón que evitarían os vertidos constantes ao mar de augas residuais no espigón do náutico que tantas veces denunciamos dende aquí.

Non queremos rematar este breve resume, sen deixar constancia da conveniencia de que Corina Porro nos diga aos cidadáns a orixe e desenvolvemento dos seus bens e patrimonio. Temos unha curiosidade malsana por saber como e con que se puido construir o seu chalet de Vilaboa, como comprou o iate Platinum 32 de 10 metros de eslora adquirido nada máis deixar a alcaldía, ou como paga as xoias de ouro e o variado e caro vestiario que loce. Son curiosidades cidadáns sobre un cargo público que nada costa, seguro, satisfacer. Aos que a lembramos como normalita enfermeira, viríanos moi ben coñecer como se fai esa carreira económica tan exitosa.

Malos antecedentes en tempos revoltos. Antecedentes que se reforzan agora co pouco respecto pola legalidade da que fai gala Corina nos recheos e na súa actuación cosmética no Porto de Vigo, que lle van traer máis dun disgusto.

Eu de vostedes, señores e señoras do PP, pensaríaomo dúas veces: logo de proclamada non van ter remedio.

Máis documentación en Vigoblog seguindo as etiquetas desta entrada.

25.4.10

Corina Porro: unha candidata con antecedentes

Parece que os do PP decidiron tentar á sorte e -no típico acto de exaltación dos que aspiran a té-la sorte de volver a sacar tallada da exhausta tarta municipal- propoñen a Corina Porro como pre-candidata á alcaldía de Vigo. Para facer esta -créanme- arriscada aposta esperaron o tempo que crén suficiente para que se dilúan na memoria algunhas actuacións altamente sospeitosas, protagonizadas durante o seu mandato e que, en tempos revoltos de Gürtel, non son boas de lembrar, non vaia ser.

Unha vez liberada desas cargas da memoria, voltará Corina á ortopedia facial e ao botox institucional, esta vez con amigas posiblemente menos útiles pero máis presentables en sociedade cá que foi fidel compañeira nos negocios da alcaldía, Pilar Egea. Para espantar meigallos, unha das primeira medidas tomadas xa hai tempo pola pre-candidata, foi afastar da súa vida pública e privada á antes inseparable Pilar Egea, que exerceu de hábil maquilladora e eficaz  asesora de C.Porro dende o seu estratéxico posto de xefa do gabinete  da alcaldesa, con soldo a cargo do erario municipal. Xa diciamos daquela en VB que esas non eran boas compañías e que non gustaban nada aos corazóns puritanos do PP.
Pero a Porro, daquela, e coa oposición das almas benpensantes do partido, decidíu enxugar a laranxa e sacarlle un proveitoso zume á relación, para, dende xa hai uns meses, colocar aquela roupa lavada ao clareo e facer desaparecer a Mapi do mapa.

En Vigoblog non só temos memoria, hai tamén un documentado arquivo de xa cinco anos de existencia, ben enlazado coas hemerotecas locais, que pon en evidencia como a nosa pre-candidata ten antecedentes:  tonteou coa corrupción e non foi aínda quen de defenderse das graves acusacións sobre a súa implicación no caso Finca do Conde; favoreceu económicamente, con cargo ao diñeiro público,  ás  empresas de publicidade vinculadas coa súa xefa de gabinete, ou dirixíu a execución chapuceira das obras de "humanización" do centro da cidade, por poñer só algúns exemplos.

O pelotazo de Finca do Conde podería formar parte dos manuais sobre corrupción urbanística. Unha historia documentada de descarado favorecemento dunha promotora inmobiliaria internacional -ING Real Estate-, mediante acordos municipais destinados a soslaiar a legalidade, obviando a sabiendas decisións xudiciais sucesivas que prohibían a construcción dun Centro Comercial. E isto co único ánimo de posibilitar unha moi lucrativa operación privada finalmente, como non podía ser doutro xeito, declarada ilegal. No caso Finca do Conde pringou por acción o goberno de C.Porro con Chema Figueroa á cabeza da operación e o socio de Pilar Egea no papel estelar de "proveedor de oportunidades" Pedro Costas Gil; pringou por omisión o BNG que posibilitou, cunha estratéxica abstención na Xerencia de urbanismo, a concesión da licencia aos holandeses. Con Finca do Conde non só se enriqueceron á nosa costa algúns, senon que foi tamén a causa real do acoso e derribo de Ventura Pérez Mariño, demasiado incómodo para os intereses privados doutros.

Os gastos en publicidade do goberno C.Porro é outro dos antecedentes a esquecer, como xa ten demostrado, entre outras cousas, VB. Uns antecedentes que, como xa comentamos e comentaremos, teñen os seus precedentes e a súa descarada continuidade na práctica irregular de gasto dos seus colegas do BNG e do PSOE.

A empresa amiga Canal Uno, do ex concelleiro do PP Juan Martínez Herrera, facturou no período 2005-2007, durante o manadto de Perly, a frioleira de 872.076 euros, boa parte deles a base de contratos menores sucesivos sen concorrencia nin publicidade. Tamén beneficiado foi daquela o Faro de Vigo, financiado directamente polo dúo Corina-Mapi coa non despreciable cantidade de 615.211 euros, traballados en boa parte, iso sí, a base de pitadas menores de 12.000 en 12.000 euros mensuais, o que ten o seu mérito.

Pero a figura estelar da corrupción publicitaria durante o goberno de C. Porro protagonizárona co seu consentimento as empresas vinculadas con Pilar Egea, a súa xefa de Gabinete, nomeadamente Ábano e Significantia, aparatos da invención de Mapi e de Pedro Costas Gil, que obtiveron altos rendementos da súa conexión coa alcaldesa. Ademais das facturacións directas coa alcaldía -con contratos menores por máis de 150.000 euros-, as dúas empresas relacionadas coa xefa de Gabinete tiveron o seu momento de gloria cando cobraron 677.625,60 euros, mire vostede por onde... de ING Real Estate!: foi o rendemento do convenio -cuxo texto aínda permanece en secreto- entre a alcaldesa e a multinacional holandesa dentro dos felices fastos municipais da Volvo Ocean Race viguesa.

Tamén cómpre esquecer que no millonario gasto en humanizar o centro da cidade, non incluíron cambiar as redes de saneamento que contan con máis de sesenta anos de antigüidade e que, aínda hoxe, grazas a tan útil actuación, seguen evacuando a merda da burguesía local por taxeas de pedra decimonónicas. Claro que había que aforrar para poder decorar a actuación co caro granito roxo altamira floreado que rodea os alcorques cheos de pedriñas que disfrutan os vigueses nas súas rúas máis céntricas. Claro que ninguén lle vai lembrar a C Porro que un inverno chuvioso como o que pasamos, acabou afundindo boa parte dos pavimentos das rúas humanizadas por ela como consecuencia de non ter construido un novo sistema de sumidoiros con deseño e capacidade abonda para os caudais xerados pola nova pavimentación. Tamén cómpre esquecer que se negou a executar os tanques de tormenta previstos no proxecto inicial de humanización en Colón que evitarían os vertidos constantes ao mar de augas residuais no espigón do náutico que tantas veces denunciamos dende aquí.

Non queremos rematar este breve resume, sen deixar constancia da conveniencia de que Corina Porro nos diga aos cidadáns a orixe e desenvolvemento dos seus bens e patrimonio. Temos unha curiosidade malsana por saber como e con que se puido construir o seu chalet de Vilaboa, como comprou o iate Platinum 32 de 10 metros de eslora adquirido nada máis deixar a alcaldía, ou como paga as xoias de ouro e o variado e caro vestiario que loce. Son curiosidades cidadáns sobre un cargo público que nada costa, seguro, satisfacer. Aos que a lembramos como normalita enfermeira, viríanos moi ben coñecer como se fai esa carreira económica tan exitosa.

Malos antecedentes en tempos revoltos. Antecedentes que se reforzan agora co pouco respecto pola legalidade da que fai gala Corina nos recheos e na súa actuación cosmética no Porto de Vigo, que lle van traer máis dun disgusto.

Eu de vostedes, señores e señoras do PP,  pensaríaomo dúas veces: logo de proclamada non van ter remedio.

Máis documentación en Vigoblog seguindo as etiquetas desta entrada.

7.10.09

Caso Gürtel, outra inSignificantia (caso Vigo)

Caso Gürtel: regalos, contratos a dedo, contratos menores millonarios,  fraccionamento de contratos, merca de actos publicitarios, financiamento do partido, enriquecemento ilícito... Espoleados pola nova do coñecemento do sumario Gürtel, animamos a investigar outros asuntos en Vigo, por aquelo de darlle un maior toque galego aos escándalos e acompañar coa gaita do PP local a Pablo Crespo.

Para comezar, unha boa fonte de información é o arquivo de Vigoblog. Por só poñer algún datos publicados en VB, aquí denunciamos como determinadas empresas de publicidade vinculadas ao PP, nomeadamente Canal Uno e Significantia, ou medios de comunicación como Faro de Vigo, facturaban centos de miles de euros a base de facer fraccionamento sistemático de contratos. As cantidades dividíanse en porcións de 12.000 euros, en moitos casos descaradamente co mesmo epígrafe, cambiando só o mes de cobro do "servizo". Aquí publicamos como a axencia de publicidade de Juan Martínez Herrera, ex concellal do PP, nos anos 2005 e 2006, sendo alcaldesa Corina Porro, facturoulle ao Concello canto menos 856.605 euros, dos cales, alomenos 636.000 foron formalizados a base de contratos de menor contía, sen publicidade nin concorrencia, e adxudicados a dedo á empresa amiga. C.Porro pagou tamén neses dous anos, mediante a fórmula do "contrato menor" á empresa Significantia (relacionada coa súa xefa de gabinete no Concello, Pilar Egea), un total de 112.577 euros, e 60.000 máis polo mesmo método en 2007.

O goberno de C.Porro pagou ao Faro de Vigo nese mesmo período, a base de convenios (que ocultaban realmente contratos de publicidade) e contratos menores sucesivos fraccionados, 490.381 euros.

Corina Porro, alcaldesa de Vigo polo PP, hoxe presidenta da Autoridade Portuaria, asinou un convenio, aínda secreto, coa promotora ING Real Estate -beneficiaria de licencias para a construcción e explotación do Centro Comercial Gran Vía (operación Finca do Conde) declarado ilegal por sentencia xudicial-, para a realización de diversos actos da famosa saída da Volvo Ocean Race 05, por un importe de 1,5 millóns de euros: deste millón e medio, 677.625,50 euros euros foron cobrados polas empresas Significantia e Abano, directamente vencelladas á xefa de Gabinete de Corina, Pilar "Mapi" Egea.

Nin por asomo se nos ocorre pensar que o iate de 160.000 euros que lucíu Corina Porro no verán en que deixou a alcaldía, ou o seu chalet de Vilaboa, poidan ser froito de algo distinto ao seu esforzo e ganancias profesionais. Eis a diferencia fundamental cos escandalosos regalos do caso Gürtel; que en Vigo sómosche moi decentes, non si?

8.9.09

Por fin descubrimos o síndrome dos de Galicia bilingüe: esquizofrenia

(clic na imaxe, amplía)

Recoñezo que estaba preocupado polas actividades desta asociación. Non me encaixaba esa deriva tan extraña en asuntos lingüísticos. Ao ver este anuncio no Faro de Vigo de hoxe, vin a luz: están realmente mal, pode ser esquizofrenia. Preocúpame.
Claro que coñecendo a historia persoal e "política" de López-Chaves / López-Llaves, adalid de Galicia bilingüe, debería haber sospeitado antes desta grave doenza. O que pasa que ata o de agora pensaba que era iso do fillo que non é tonto nin é listo, pero non, trátase, claramente dunha patoloxía. E iso, recoñezano, é case unha eximente. Meus probes!

17.6.09

Para que no me olvides

Vía "Renovar o Bng", un blog que han abierto militantes nacionalistas para debatir sobre el futuro próximo y a medio y largo plazo del Bloque Nacionalista Galego, me entero de que el flamante Gobierno Autonómico de Galicia, "y no el de Merimé, y no el de Merimé", ha comenzado su andadura enfilando sus lanzas contra las aspas de los molinos para librarnos a todos de los "gigantes" de antaño que nos estaban amenazando.
Si tienen curiosidad por saber de qué va la cosa, échenle un vistazo al enlace de la página web que, bajo el epígrafe "Anodamemoria", pretendía informar sobre cuestiones que afectan a Galicia a propósito de la Ley de la Memoria Histórica. Si bucean en la página a la que lleva el enlace anterior podrán pasearse por contenidos como "Memoria", donde pueden encontrar memorias USB, o interesantes explicaciones sobre "cómo conseguí una memoria..."; "Música gratis", con su panoplia de bajar canciones, tonos, politonos etc., o descargar programas de compartir archivos; "José Tomás", con todo para aficionados taurinos (los hay a montes e moreas en Galicia), incluyendo la posibilidad de comprar 400 imágenes del torero o entradas para sus corridas (de las de toros, hombre, de las de toros).
Pero la estrella de la página creada para dar cuenta de los crímenes del franquismo o de los trabajos para recuperar tumbas de represaliados es la sección "Eróticas", con su secuela de "Artes Eróticas", en las que pueden ustedes encontrarse con apartados como "The Sensual Tea España" (¡paña, paña, paña!), "Sex Shop" o "Contactos con mujeres". No falta, para que lo de la memoria quede completito, ni el clásico "vestidito de doncella sumisa-justo lo necesario".
Como hoy tengo el día complaciente me ha dado por esforzarme en disculpar a los más altos responsables de la Xunta, admitiendo que no se han dado cuenta del "error", lo cual me lleva, inexorablemente, a centrarme en la fontanería. Digamos que el equipo de fontaneros/asesores del Gobierno Gallego ha recibido la encomienda de hacer desaparecer aquella ominosa página destinada a remover odios ancestrales, a provocar profundas simas en las carnes de una sociedad que mira al futuro sin hacer "casus belli" del pasado y a enconar las relaciones sociales por puro revanchismo. Y no se les ocurrió otra cosa que redireccionar el sitio hacia contenidos como los citados.
Pues, siguiendo con la complacencia lúdica que me embarga esta tarde, me ha dado por llegar a la conclusión de que Núñez Feijóo es idiota o está seguro de que los idiotas somos nosotros y no nos enteramos de la carallada que nos endilgan si queremos obtener información sobre el cumplimiento de una ley que también obliga a los responsables del Partido Popular.
Desde luego, son más bastos que un condón de esparto.
En fin, como decía aquella canción de hace ya...: "Para que nooo me olvideees..., ni siquiera un momento".

29.6.08

Que mona!

Non ten competencias nion choio real, máis alá de conceder subvencións e facer obras ao xeito caciquil (sempre se agradece que se conserven as esencias do pasado).
Pero todo se compensa porque o novo pisito de C.Porro no Areal -bueno, na rúa Oporto...) quedou monísimo. Espero con ansiedade que axiña saia no Faro, na sección de pisitos con glamour, para que todos poidamos lamentarnos da perda tremenda que supuxo para a nosa cidade que Perly non estea xa connosco. Ela merecía volver, aínda que sexa un tanto retranqueada e sen balcón imperial, aos seus salóns do Areal.
Todo compensa para que Vigo non perda a imprescindible referencia -vital para os nosos corazóns- do bo gusto, austero e funcional, da elegancia e discreción dunha política con clase.
En tonos verdes e azuis e vermellos e brancos, e con cadros de Villalobos, ¡que mono!

29.5.08

Perdonen las molestias

Puede que esto no le interese a nadie; o puede que sí. En todo caso, es lo que he logrado sacar de un largo retiro espiritual junto con el topo-hobbit, el mismísimo Zorro, su turiferario Vulpy (él dice que su nombre es Vulpes Vulpes pero nosotros preferimos el cariñoso Vulpy) y el semiólogo Pereira, ya recuperado del soponcio que le proporcionamos cuando el Comité Central se negó a renovarle el contrato a tiempo parcial.
¿Sabían ustedes cuánto ganan los que trabajan incansablemente por nuestro bienestar? Unos lo hacen desde el Concello y otros desde lo que fue creado como Caja de Ahorros y Monte de Piedad Municipal de Vigo y que ahora conocemos como Caixanova.
Como todavía estoy con el jet lag del regreso del retiro espiritual, prefiero dejarlos solos con los números, encomendándome a todos Losantos (ostras, qué lapsus) para que la propuesta sea recibida por todos los que la lean y sean capaces de usar el sentidiño para los comentarios.
Al mismo tiempo, hago profesión pública de ignorar a todos esos que se han dado cita (sean uno o ciento) para colocarnos sus fantasmas familiares en cada comentario, mientras buscan, como La Chelito se buscaba "la pulga", personalidades ocultas tras comprensibles seudónimos.
En fin, que es lo que tiene esto de meterse a decir cosas en "la red", que no falta nunca quien pretenda cagarla diciendo chorradas por mucho que moleste (puede que no pretendan más), como le molestaba a la cupletista Chelito la pulga que se le había "colado" en el vestuario y que he encontrado, no sin esfuerzo, en una versión de Olga Ramos.

O sea, que aquí va lo prometido:


El cuadro que sigue se refiere sólo al complemento "de productividad" (sobre), salario aparte. O sea, que pueden comprobar cómo se las gastan en la que algunos han dado en llamar "Caixa no va" (el cuadro reproducido puede ampliarse haciendo "click" sobre él).


De lo que las cifras (fidedignas, dicen El Zorro y el hobbit, que se las han currado) les sugieran serán ustedes responsables, que a mi ya se me va la olla con los numeritos. Al loro con los "complementos" de la "Elite" y de "La Creme", que se reparten 2.200.000 eurillos de nada, recolectados de nuestros ahorrillos entre 12 "empleados" con sus nombres y apellidos.
Y, sin más por el momento, se despide de ustedes afectuosamente, uno que lo es.
Perdonen las molestias y permanezcan atentos a sus pantallas, que estamos trabajando para ustedes (eso dicen ellos).

28.1.08

malas prácticas

La sentencia de la Audiencia Provincial de Madrid, rehabilitando judicialmente el buen nombre y la profesionalidad del doctor Luis Montés y otros 15 médicos del Servicio de Urgencias del Hospital Severo Ochoa de Madrid, viene a poner en evidencia lo que muchos ya sabíamos: sufrimos unacontraofensiva de la derecha más meapilas contra el "laicismo" de Zapatero, en nombre de Dios y un concepto únicamente religioso de la vida.
La respuesta de la presidenta de la Comunidad de Madrid, Esperanza Aguirre, confirma nuestros peores temores sobre la crueldad intelectual de esa derecha ultramontana, deísta, retrógrada y deshumanizada. Esa referencia, para justificarse, de que había sido puesta "en tela de juicio, y nunca mejor dicho" la práctica ortodoxa de un grupo de médicos, es de una bajeza espiritual digna de cualquier objeto inanimado.
El asunto no es una anécdota. Violando cualquier atisbo de presunción de inocencia, el altavoz mediático de todo el universo meapilas se lanzó a la caza del "Doctor Muerte" acusándolo de haber matado a 400 personas. Siguiendo esos impulsos, la Espe (que ya le vale el nombre de virtud teologal que la está marcando) los puso a todos en la calle y, cuando el caso fue inicialmente archivado, celebró que el auto del juzgado de primera instancia de Madrid señalase que se había "practicado mal la medicina", como lamentando que no se apreciaran responsabilidades penales en los doctores acusados.
Si, ya sé que esto no encaja aquí a la perfección, pero es que episodios como éste acaban por afectarnos a todos, y las elecciones están a la vuelta de la esquina.
¿Alguien se ha preguntado cuántos enfermos terminales habrán sufrido una larga y dolorosa agonía, porque la simple denuncia anónima que originó el caso acabó con el trabajo del equipo acusado y sustituyó su lenitiva y ortodoxa práctica por otra más cruel y absolutamente ineficaz, pero más acorde con la ideología de los acusadores?
Creo que debemos estar todos alerta sobre esa contraofensiva de la que les hablaba, porque el sometimiento político y social al Dios verdadero no es algo que sólo esté ocurriendo en el ámbito del Islam. En el mundo occidental, la separación entre Iglesia (la que sea) y Estado está siendo reducida a su mera formulación legal, porque en la práctica Bush dice que no abre la boca para nada sin consultarlo antes con la Biblia, la Iglesia Anglicana, de la que es jefa la reina Elisabeth II, preside las sesiones de la Cámara Alta británica, y neocóns, Legionarios de Cristo, neocatecumenales ("Kikos"), focolares y otros iluminados, toman posiciones en la trinchera en España, unidos todos por el mismo y medieval grito de ¡Dios lo quiere!, o ¡Inch Alah!, que viene a ser lo mismo.
Y, mientras se refocilan en estas "malas prácticas" sociales y políticas, seguirán ignorando que el Jesucristo en el que algunos dicen creer ya les advirtió: "Dad al César lo que es del César, y a Dios lo que es de Dios".
A ver si estamos a lo que estamos, que ya somos mayorcitos, ¿no?

13.3.07

España limita al norte...

Tras larga discusión en el seno de la Célula de Concentraciones y Desplazamientos Varios, el Comité Central de Vigoblog ha decidido sumarse a la modernidad y contribuir a tranquilizar a los ciudadanos. Habida cuenta de que la modernidad viene de la mano de ilustres tranquilizadores sociales, como Don Mariano RAJOY Brey, don Eduardo ZAPLANA Hernández-Soro o don Ángel Jesús ACEBES Paniagua (sin menosprecio alguno de próceres como don Josemari Alfredo AZNAR López), hemos determinado que ¡HAY QUE PROGRESAR!
Ya metidos en gastos, y con el informe favorable de un "externo" hábilmente contratado al efecto (ya se sabe lo inconvenientes que pueden resultar los "internos"), hemos decidido convocar una Magna Manifestación en defensa de los límites territoriales de Nuestra Patria Inmortal e Indivisible, bajo el lema: "ESPAÑA LIMITA AL NORTE CON EL MAR CANTÁBRICO Y LOS MONTES PIRINEOS QUE NOS SEPARAN DE FRANCIA".
Los motivos de esta patriótica convocatoria tienen su origen en las mentiras de Zapatero, que ha pactado con la tribu de los Vaceos, aliados de los invasores Ostrogodos, la entrega de la Cornisa Cantábrica a los gabachos, que siempre nos han tenido envidia por la fortaleza de nuestra "UNIDAD DE DESTINO EN LO UNIVERSAL".
La presente convocatoria es un simple complemento de la invencible estrategia basada en el principio "manifiesta, que algo queda".
Para general tranquilidad, incorporaremos al entorno mediático el infalible "contador de masas" que nos ha cedido el PP, y que tiene la virtud de simplificar los números contando únicamente por millones de manifestantes, habida cuenta de que "de menos nos hizo el Señor".
Esta convocatoria es, también, resultado de las exitosas movilizaciones realizadas por (o con apoyo y presencia) el PP, que han conseguido contratar la nada despreciable cifra de 16.666 autobuses (a 60 plazas por autobús) para llevar el pasado domingo a Madrid UN MILLÓN de ciudadanos, que se sumaron al OTRO MILLÓN de manifestantes del propio Madrid, supongo.
ACUDE sin complejos a esta nueva convocatoria para neutralizar la traición que prepara Zapatero y mantener el principio de que los Picos de Europa, por mucho que se llamen así, ya eran españoles antes del Diluvio Universal, y no pueden ser moneda de cambio ni objetivo político. Porque se empieza por aceptar que "Europa termina en los Pirineos", se sigue por entregar Navarra a los separatistas vascos y se acaba por devolver Al Andalus a los moros para tranquilizar al monarca marroquí y que nos nos vuelva a invadir por Perejil.
Permanezcan atentos a VIGOBLOG porque oportunamente concretaremos el día, la fecha y el lugar de la Magna Manifestación Democrática y Tranquilizadora, en la que "con viento fresquito del Oeste", el emérito patriota y contrastado estratega militar don Federico TRILLO-Figueroa Martínez-Conde nos ilustrará sobre el muy "trillado" operativo desplegado en la Reconquista del islote Perejil y el impecable rescate de las cabras abandonadas a su suerte por el pérfido monarca alauita.
O sea, que ya saben: "ESPAÑA LIMITA AL NORTE CON EL MAR CANTÁBRICO Y CON LOS MONTES PIRINEOS QUE NOS SEPARAN DE FRANCIA". ¡Así me lo aprendí yo, y a ti te encontré en la calle!
¡PÁSSSSALO!

5.3.07

M'opongo

Lo cierto es que les vale todo. Ellos dicen que ser oposición es oponerse, pero lo que hacen es dar palos de ciego:
Que si "moritos" o ETA; que si ácido bórico, o tetadine, o gomadós, o tracas de Valencia; que si lo del "Ostedijk" fue como lo del "Prestige", o que si lo fue lo de los incendios; que si la Ley de protección del litoral es para fastidiar a los ayuntamientos costeros del PP; que si lo de la persecución de la corrupción urbanística es una persecución al PP; que si la cruz con distintivo amarillo a Idoia es una cutrada y hay que dársela con distintivo rojo; que si la Xunta tiene que darle también la Medalla de Galicia (que es para gallegos ilustres, no para héroes o abnegados); que si nos quieren quitar los crucifijos de las escuelas, con lo de la asignatura de religión; que si hay un complot judicial porque no se quema en la hoguera a De Juana Chaos, o que si falla la política de prevención de la Xunta porque cuatro desalmados (o perturbados, o lo que sea) matan a sus mujeres, porque si estuvieran ellos en la Xunta se mataría menos (¡!). Y en su necrófila paranoia agitan cadáveres ante el Tribunal Supremo, en un desprecio inaudito por la justicia, con la ceremonia de la confusión entre justicia y venganza. Quienes murieron por la acción de ETA no se merecen una tan bastarda utilización política y partidista.
Revestidos por la capa de Luis Candelas, se creen en condiciones de ocultarse del mismo Dios que dicen seguir. Pero olvidan, conscientemente, que ese Dios, que dicen que se hizo hombre para redimirnos, les dijo claramente: "Dad al César lo que es del César y a Dios lo que es de Dios". Claro que también olvidan que les dijo: "Dejad que los muertos entierren a los muertos", mientras se empeñan en desenterrar los cadáveres que un día despidieron con un "descanse en paz", para usarlos en su sucia guerra contra los indefensos que viven en una incesante angustia porque "vivimos en un mundo que se desmorona". Y algunos de ellos se auto proclaman "Legionarios de Cristo", en un lapsus que pone en evidencia su añoranza por la violencia y su olvido de que ese Cristo desautorizó y desarmó a su discípulo Pedro en el Monte de los Olivos. Muchos ya tuvieron su antecedente en aquellos "Guerrilleros de Cristo Rey". Y no quieren oír nada de Derecho, Humanidad, Piedad, o Perdón. Sólo les vale la sangre y la venganza. Se merecen que exista el Dios en el que dicen creer. A lo mejor Él sí se lo perdona, aunque ni eso es seguro.
Les vale todo en esa paranoia indescriptible. Están haciendo un juego peligroso, sobre todo para ellos, pero todo lo dan por bien empleado por ver si consiguen que nos acojonemos porque vivimos en un país catastrófico como el que pintan. Y ni siquiera esperan a que las cosas salgan mal para reprochárselo al gobierno, no. Y si no salen como habían agorado, ni pío. Valle Inclán, que era de Vilanova de Arousa, ya los había visto venir hace casi un siglo: esperpénticos.
Pues digo yo si no tendrán algo que ver ellos en ese panorama que pintan, porque en poco más de dos años, ni el "traidor rompepatrias" de Zapatero sería capaz de conseguirlo solo.
No se merecen un solo voto, ni en municipales, ni en autonómicas, ni en generales.
Y ahora viene Rajoy, que ha estado calentándole las orejas al sector más ultraderechista, meapilas y fundamentalista de su partido, a recomendar "un esfuerzo" para "ganar el voto del centro". Como no sea el del centro de la tierra...
En fin, que van como en el chiste: "La respuesta es no; ¿cuál era la pregunta?" M'opongo, oiga, m'opongo (así creo que se dice PP en swajili)

13.5.06

Un chico como tú

¿Estamos o no estamos? No nos digan que no se lo hemos advertido. Que J.M. Iglesias se encontraba como un pulpo en un garaje entre "su" panda era más que evidente. ¿Me pueden decir ustedes qué hacía un señor como ese en un grupo tal? Porque el grupo del PP en el Ayuntamiento de Vigo es un conglomerado de "parvenues", de pijos sobrevenidos a base de frasco y Armani, de enclopédicos incultos, de ocurrentes subrepticios y de huérfanos de gobiernos amigos. Claro, en ese panorama, cualquiera que se distinga por lo contrario tiene los días contados.
Iglesias se había distinguido ya con lo de que hay que gastarse la pasta en el beneficio de todos, dando la vara con lo del saneamiento, con lo de pensarse bien las cosas y con lo de ir por el sendero de la razón. El pobre era como el infeliz protagonista de "El país de los ciegos" , de H. G. Wells, que era tomado por imbécil porque decía que veía cosas y los ciegos de aquel país eran incapaces de comprender lo qué significaba ver. Naturalmente, el mecanismo de defensa colectiva de aquella tribu, obligaba a tenerlo por loco (la palabra visionario no significaba nada para ellos).
A Iglesias le ha dado por ver un futuro con problemas si no se abordan las inversiones en saneamiento, o sea, en esas cosas que van por debajo y no se pueden enseñar a los papanatas que luego van a votar. Y, por una vez, pase; pero eso de insistir en que menos "plan de parroquias" por la superficie y más profundizar en los problemas reales resulta un contenido mucho mayor que el continente-encéfalo de C. Porro; o sea, que no le cabe ni en la cabeza.
"José Manuel Iglesias é o máis presentable do grupo de goberno. Pero como xa comentamos neste Blog noutra ocasión, está absolutamente só no grupo municipal do PP, no que é elegantemente odiado por todos. Posiblemente porque é o único do grupo cun mínimo de sensibilidade, educación, cultura e estudios", decía en marzo pasado nuestro fino observador de la realidad, Pablo Eifonso, del islote Iglesias en el piélago de nuestra derechilla local.
"A mi plan de parroquias, ni reñirle", a buen seguro pensó C. Porro. Y se dispuso a cortar por lo sano, porque, "total para lo que nos queda...". No vaya a ser que después del arreglo ese con Toba y Cia. para apañarse con lo del PXOM, y este Plan-Portanet (Q.D.T.E.S.G.), que podríamos ir inaugurando por fases hasta las urnas, ahora tengamos que emplear los dineros de todos en su salud. ¡Nos ha jodido el Iglesias con sus escrúpulos!
Y dicen que no saben si se irá para un "grupo mixto" de un solo miembro o renunciará a su acta de concejal. ¡Lejos de mí las nieblas hiperbóreas!, que diría el clásico, y líbrenos el Señor de ir por ese Camino, pero nos encontramos en una encrucijada en la que lo único que se nos ocurre es pedirle a Iglesias que aguante; que siga poniendo el contrapunto de la racionalidad en ese batiburillo de trileros que no son capaces de saber qué pasa con la depuradora, y nos ocultan continuamente la bolita (que está por debajo) para marearnos con el juego de los cubiletes sobre el tapete y que nos equivoquemos al señalar el que oculta el premio. Y, sobre todo, que se dé cuenta de que ahora no tendrá que soportar la mostrenquería de Chema, la estulticia de C. Porro o la inania de Coello, por poner sólo algunos casos, y los demás podríamos ir beneficiándonos de su bonhomía hasta ahora tamizada por la disciplina de un "partido" que más parece un "pulverizado".
Qué quieren que les diga: por aquí nos congratularemos siempre de que la margarita escape del abrevadero de los chanchos, que no sabrían apreciar su ingesta.
En menos palabras: que si se atrevió a poner en cuestión los designios del grupo al que pertenecía cuando estaba dentro, creo que su obligación es la de seguir poniendo en evidencia que sus ex correligionarios van por donde van, que no es por donde deberían ir.
Finalmente, no me resisto a reproducir lo que tenía preparado para largar ya un "daguerrotipo" (como les llamaba Gumersinda Lisboa a mis psicoretratos) a propósito de sus discrepancias formales con su grupo:
"Y digo yo, ¿qué hace un chico como tú en un sitio como ese? ¿Por qué no les das el corte de mangas que vienen pidiendo desde hace tiempo? Te lo dice alguien que te conoce y que sabe que no te merecen. Ellos creen que política es hacer como que hacen, y tú te creías que era hacer lo que nostros necesitamos que se haga. Ni por un momento permitas que te cambien. Ellos ya no tienen remedio, pero pueden remediarte, si Dios no lo remedia. Que, a lo peor, no".
Pues, eso.

13.3.06

Iglesias no tiene quien le escriba

As declaracións do concellal de Vías e Obras de Vigo José Manuel Iglesias ao Faro de Vigo en relación coa paralización das obras da rúa Alfonso XIII, só poden significar -se a política no Concello de Vigo fose unha cousa seria- que o delegado de obras do Concello se considera incapaz de xestionar a súa área de responsabilidade e debe dimitir. Cando se ten un cargo institucional da relevancia do como o que ten o doctor Iglesias, non se pode declarar que: "Estoy cansado de preguntar las razones de la paralización y nadie me dice la verdad". Tampouco asegurar que lamenta que tampoco ha encontrado una explicación razonable en la Diputación, e quedarse tan tranquilo pensando que -dito o dito- un lava as súas responsabilidades administrativas e políticas (e parece deducirse que tamén penais, por se tal). Tampouco é de recibo que, referíndose ós problemas xurdidos nas obras de Cervantes, se diga que "se trata dun problema serio", sen que se aclare cal é o problema, cal é a gravidade, cales son as causas e se apunte ós responsables.

E se alguén chega ao punto de facer estas declaracións de impotencia, só lle queda a opción de dimitir de inmediato. Porque se nono fai é que a súa concepción do que é o servizo público confúndese co amarrarse a calquera prezo ó cargo, aínda que este só sirva para clamar no deserto pedindo que alguén lle informe precisamente do que está obrigado ineludiblemente en razón de su cargo a saber.
José Manuel Iglesias é o máis presentable do grupo de goberno. Pero como xa comentamos neste Blog noutra ocasión, está absolutamente só no grupo municipal do PP, no que é elegantemente odiado por todos. Posiblemente porque é o único do grupo cun mínimo de sensibilidade, educación, cultura e estudios.

De tódalas maneiras, parece que se impón no goberno municipal a práctica de "sentirse enganado" e pasar. Lembramos as declaracións de Chema Figueroa no Faro de Vigo de 27 de xulio de 2005, que recollían o debate no Pleno municipal do día anterior (ver páxina 64 e ss. do documento pdf). Igznogod-Figueroa decía referíndose ós graves problemas da depuradora "siento frustración e impotencia. Ninguno es capaz de decirnos: el problema está aquí". No mesmo pleno no que a Corporación aprobou por unanimidad una batería de medidas para investigar la construcción de la planta y su funcionamiento hasta hoy con el fin de exigir responsabilidades, "buscar culpables si los hay", y llegar "hasta el final". E ata hoxe, claro.

Vaian dando explicacións convincentes, busquen e atopen responsables e, se non, vaian dimitindo, señores... ou que Chema encargue outro informe externo deses que tanto lle gustan e que tanto valen para un roto como para un descosido.