
A comparación por proximidade é obvia; o maltratado espacio de Montero Ríos deseñado polo arquitecto Vázquez Consuegra dentro das actuacións de abrir Vigo ó mar supón un contrapunto de calidade e racionalidade urbana fronte ó mero decorativismo das novas obras de Luis Taboada e contorno da Alameda. Sen entrar nos coidados detalles na concepción e execución da obra de Consuegra -que poñen de manifesto a existencia dunha clara e activa dirección do proxecto-, no estudio dos materiais e despeces dos pavimentos, e fixándonos só no uso da vexetación, decatarémonos da diferencia entre un pobre planteamento decorativista e unha reflexiva intervención urbana. Árbores de mediano porte (tileiras), de folla caduca (sol en inverno, sombra en verán), plantados xa cun gran calibre; pérgolas inzadas de glicinia e buganvilla que conforman espacios singulares no paseo, respecto pola vexetación preexistente no xardín de estilo xaponés deseñado por Sales...
Sensibilidade fronte a sensiblería. Arquitectura fronte a artificiosidade. Mentalidade urbana fronte a mentalidade rural desclasada.
Corina Porro: "Soy una esquizofrénica de la naturaleza"
Váquez Consuegra
Ningún comentario:
Publicar un comentario