IX ÉPOCA
Amosando publicacións coa etiqueta Medios de transporte. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Medios de transporte. Amosar todas as publicacións

7.8.13

Aeropuertitos


Esto es de traca; sí, de traca. Los del Saa Carneiro están que se frotan las manos; a éstos incluso le parece fantástico que además de Lavacolla, Alvedro y Peinador se abran un par de aeropuertitos en las provincias de Ourense y Lugo, tienen derecho ¿no? Y ya puestos, ya que la provincia herculina tiene dos, pues uno en Sanxenxo. Estoy que me parto de la risa. Lo he dicho, y también entendidos/as mucho más capaces que yo: reforzar Lavacolla es lo eficaz para Galicia toda. Amén.
Por si fueran pocos los despropósitos, hace poquitos días la prensa local detallaba que no hay una línea de autobuses urbanos directa al aeropuerto; una línea sí pasa por allí, pero no va al aeropuerto —pasar no es ir— y mucho menos dispone, este bus, de espacio para equipajes. No hay bus que enlace nuestro aeropuerto con la Estación de Renfe ni con la Terminal de Autobuses. En fin...
Sr. Alcalde, esta publicidad no tiene porqué ser pagada con dinero público.
Esta ciudad está pleaneada con el culo.

29.7.13

Por qué?


Capacidade: 250 viaxeiros Maquinistas na cabina: 1 

 Capacidade: 250 viaxeiros  Pilotos na cabina: 2


26.7.13

Deprisa-deprisa

Resulta difícil illarse da traxedia dos familiares e amigos das víctimas do accidente de tren en Santiago, e poder pararse a reflexionar, ao fío desta desgracia, sen esa carga, sobre o transporte público na nosa Comunidade e sobre o carácter que este ten neste sistema no que prima, por riba de todo, o beneficio duns poucos a costa da maioría.
A cuestión da Alta Velocidade en Galicia ocupou na última década, case en exclusiva, a reivindicación política sobre o transporte de viaxeiros en Galicia. Investimentos, prazos, trazados...  foron o leit motiv da propaganda dos partidos da nosa comunidade, hexemonizando a información e a reflexión sobre este tema, de singular transcendencia para nós; unha Galicia desestructurada, con fondos desequilibrios costa/interior e fondamente desarticulada nas súas vías de comunicación, nas que a preferencia polo vehículo privado ou a construcción de desmadradas infraestructuras foron a guía da intervención pública: caras vías rápidas, corredores, autovías, desdobramentos, inormes aeroportos duplicados.
O debate sobre o AVE comeuse literalmente o imprescindible sobre o deseño e creación dunha rede ferroviaria de cercanías de calidade, que fose quen de estructurar eficientemente a mobilidade territorial. Finalmente, a implantación chapuceira do AVE para comunicar viaxeiros coa meseta, e os inormes gastos en atovías e vías rápidas de ningún sitio a ningunha parte, impediron, na práctica, e mesmo dificultaron, a necesaria planificación e investimento nas comunicacións interiores. E non só iso: a ideoloxía AVE producíu unha caótica mestura de tipos de vías e trazados, de tramos con distintos sistemas de seguridade, de proxectos incompletos, ao son das necesidades das axendas de inauguración dos políticos gobernantes de turno e das retóricas reivindacións do seu alter ego, a oposición.
Non é difícil imaxinar que unha rede ferroviaria de cercanías integrada, que comunicase con eficacia, rapidez e economía, por exemplo, a grande área formada por Vilagarcía-Pontevedra-Ourense-Vigo-Tui-Porto, movería nun mes moitísimos máis pasaxeiros ou mercadurías que o AVE a Madrid en todo un ano, e contribuiría, de xeito posiblemente decisivo, ao desenvolvemento social e económico do sur de Galicia.
Pero os nosos próceres optaron (co silenzo da Sociedade) pola velocidade, por gañarse un par de horas de viaxe para os executivos e turistas no traxecto a Madrid.
A velocidade non pode ser un valor absoluto, non pode ter ese valor de cambio que mesmo supón que che devolvan o diñeiro se perdes unha hora da túa vida por un retraso. Neste valor introducido polo capitalismo, como se dunha necesidade vital se tratase, agóchanse, realmente, intereses máis espúreos: dende os meramente electoralistas, ata os directamente relacionados con operacións corruptas, xogos de financiamentos millonarios, ou adxudicacións astronómicas ás grandes corporacións no sector da construcción e dos equipamentos.
Un investimento máis razoable, tendo en conta os intereses xerais, houbera sido apostar pola lentitude, pola planificación territorial, polos sistemas integrados de transporte, pola intermodalidade. Pero non foi así: catro carísimos aeroportos na pequena área formada polo eixo Vigo-Coruña-Porto, practicamente incomunicadas por transporte público sostible; un aloucado trazado de vías nas que rapidísimas máquinas -que teñen que reducir a súa velocidade de 200 a 80 km/hora nun pequeno tramo-, nos fagan sentir a fantasía dese deprisa-deprisa que non supón un beneficio realmente comparable ao de planificar un territorio en función das necesidade reais de mobilidade da poboación e dos bens de producción e consumo necesarios para unha bo vivir.

A imaxes do momento do descarrilamento gravadas por unha das cámaras de control -inexplicablemente difundidas a bombo e platillo só poucas horas despois da traxedia, para o noso morboso consumo-, resúltame unha dramática metáfora deste mundo entolecido no que nos fan vivir, deprisa-deprisa.

Deixemos descansar en paz ás víctimas, deixemos desenvolverse un duelo privado -atacado agora por todos os ángulos pola voracidade da infoxicación dos Medios-, e despertemos nós deste letargo. Debémosllelo.

24.1.12

El mundo, y Vigo, al revés


Hace pocos días aparecía en la prensa una iniciativa de los empresarios vigueses consistente en crear una fundación para pedir a las instituciones apoyos para el despegue del aeropuerto de Peinador, e incluso piden éstos, que se llame Rías Baixas. ¡Qué disparatados y aviesos estos empresarios del tres al cuatro! Sí, del tres al cuatro. Tan industriosa la ciudad y en tantas décadas ¿qué tecnologías han creado, afianzado? Se lo han gastado todo en chalés de horrorosa arquitectura construidos encima de las mismas piedras donde crecían mejillones (¿qués es sino esa isla de Toralla? reducto medieval, por el modo en que ha sido ocupada); y cuando no, se lo han llevado —el dinero a paladas— después de una nefasta gestión personal, ¿acaso los señores Pego, Gayoso... no arruinaron nuestra caixa? Ya lo solicité semanas atrás aquí, y vuelvo ahora a solicitarlo: cierren Peinador y Alvedro y potencien Lavacolla; mientras no lo hagan estaremos favoreciendo el espléndido Sa Carneiro. Déjense de niñerías y manos a la obra: Peinador para pista de patinaje; ganaremos salud y ahorraremos casi tanta pasta como la que se han llevado los gestores últimos de la Caja de Ahorros Municipal de Vigo.

21.9.11

Estación de Autobuses en estado (y situación) lamentable

Debemos hablar, solicitar... Con frecuencia se nos conmina a expresar nuestras opiniones; y cuando nos atrevemos a hacerlo, si no coinciden, las nuestras, con la del solicitante, entonces se nos tacha de anti (lo que sea), o de botarates, como poco. En fin. Expresar las opiniones —y si éstas se acompañan de argumentos: mejor que mejor— siempre es saludable; otra cosa ya, es tratar de imponerlas; el descalificar con ataques personales: todo un síntoma.

Semanas atrás, la prensa local, daba buena cuenta de lo deteriorada que está la Estación de Autobuses. Además de ese estado lamentable en que se encuentra, habría que reconsiderar su ubicación. Ahora que la estación de ferrocarril tiene, en Areal, terreno suficiente, y dado que el acceso por autopista está tan cercano, el pensar en situar la Estación de Autobuses al lado del ferrocarril, y máxime, teniendo la estación marítima tan a mano... sería de los más útil y sostenible.

10.9.11

Ideas sinxelas para facer unha cidade

Non fan falla grandes inversións nen consellos asesores. O PEDIBUS do Concello de Bolonia é unha sinxela gran idea desde o punto de vista cidadán.

27.8.11

... que a min dame a risa.


O programa Vigo Bici pon a disposición de veciños e turistas ¿oito? si, 8 bicicletas!! .
Un servizo de 8 bicicletas!!!
Para veciños e turistas!!!
Co obxectivo de facelo popular!!!
Que coña ten este rexedor!!!

4.8.11

O autobusito de Santi

Como non podía ser doutra maneira, o autobusito eléctrico de Santi Domínguez foi retirado do seu ridículo itinerario no Casco Vello. Era unha cara acción pre-eleitoral do BNG vigués que non soportaba  a máis mínima análise seria sobre as necesidades da mobilidade no Casco Vello vigués, nin estaba contemplada en ningún plan previo para o barrio. Xa o dixemos no post en Vigoblog publicado con motivo da súa inauguración: a mobilidade norte-sur na cidade soluciónase con medidas que reformulen as liñas regulares de Vitrasa, reforzando as que, pasando polos bordos do barrio histórico -Carral, Cánovas, Porta do Sol, Elduayen, Paseo de Alfonso e mesmo Torrecedeira-, comunican con Camelias, o Castro (no cumio) e Praza de España. Calquera que non fora inxenuo ou interesado, sabía que a miniliña interna polo Barrio vello, unha vez que deixase de ser gratuita, non a ía utilizar ninguén, como así foi.
O despilfarro coa ocurrencia do autobusito (500.000 euros do Plan-E) é xa unha mera anécdota do brutal e irresponsable despilfarro que a daquela Tenencia de Alcaldía "investíu" no que quixo considerar como "territorio liberado" dun BNG que actuou ao marxe da legalidade do PEPRI do Casco Vello e do máis elemental sentido común. Caras medidas cun contido meramente publicitario, demagóxico e cortopracista,  que conlevaron o destrozo dos pavimentos tradicionais do barrio -inxustificadamente renovados cando había poucos anos que foran rehabilitados con criterios arquitectónicos e históricos-, o derroche na adquisición sospeitosa do edificio para a Pinacoteca, o gasto inxustificado e insostible a medio prazo da construcción deste suposto equipamento cultural (por certo, que acaban de pechar, supoño que para sempre), a posta en marcha de servizos innecesarios, como os "coidadores de barrio" (que serviron, en xeral, para colocar a amigos e familiares dunha domada e acrítica asociación de veciños, controlada polo BNG), ou os amagos de servizos de mobilidade como as vistosas bicicletas eléctricas, descontextualizadas de calquera outra medida e para a que non foron quen nin de articular un funcionamento operativo normal e un sistema de cobro mediante a obrigada ordenanza.
Os responsables de semellante desfeita quedan impunes -incluido o alcalde, que apoiou por activa ou por pasiva, e por exclusivo interese partidista, as accións do su "socio" de goberno- e unha importantísima cantidade de diñeiro, necesario para investimentos realmente productivos no barrio histórico, foi botada polos sumidoiros. Tampouco o PP vigués, fondamente desmomoriado,  lembra que cando se puxo en marcha o minibus, calaron a boca, por se tal, e agora vén a apuntarse ao carro. Indignante.
Esperemos, polo menos, que o bonito e caro microbús eléctrico, sexa recolocado canto antes, nunha liña do transporte publico que cumpra realmente co interese dos veciños de Vigo e sexa económica e socialmente rendable e sostible.

Non podo evitar, finalmente, referirme ao papelón que está a cumprir La Voz de Galicia (do Faro xa nin falo, porque é o voceiro oficioso do alcalde actual, como xa o foi de todos aqueles rexidores que lle deron un trato de absoluto, lucrativo e descarado favor): a mestura entre información e opinión raia xa o ridículo; a incapacidade de establecer unha crítica equilibrada, descargada da fobia a Caballero (fobia que ten a súa orixe, nonos enganemos, na marxinación práctica e económica deste medio por parte do alcalde), faille, por inercia, continuar a defender sen fisuras a infumable actuación do BNG no Casco Vello vigués. Pero axiña se lembrarán de que o BNG xa non poderá seguir sendo o elemento de apoio institucional que compensaba as perdas cando era parte do goberno e manexaba un importante orzamento publicitario. Daquela voltarán a posicionarse cos que lles traten ben na cidade: a Deputación, a Xunta de Galicia e o Porto de López Chaves. Mágoa! todos lembramos que A Voz foi, para moitos de nós, non hai tanto tempo, esa referencia de profesionalidade que nos permitía almorzar cun periódico local sen necesidade de gomitar diante do Faro de Vigo. Aquel periódico valente que soubo manternos informados con obxectividade e con opinión non domada, sobre a catástrofe do Prestige ou de denunciar o acoso e derriba de Ventura Pérez Mariño por parte do PP e do BNG.

3.8.11

O transporte por mar ás praias da Ría: oportunidades perdidas

Unha nova recente daba conta da iniciativa dunha naviera de conectar por mar Vigo, Cangas e a praia de Nerga. A opción da conexión por mar das praias da ría de Vigo é xa un vello proxecto. Iniciouno hai uns anos Rodrigo Freire (Vapores de Pasaje) cunha proposta moi eleborada de barco circular que uniría Vigo-Samil-OVao-Cíes-Nerga-Liméns e Rodeira. A instalación de sinxelos pantaláns que se poderían retirar parcialmente fóra de tempada, permitiría minimozar o impacto das operacións de embarque e desembarque. Para demostrar a viabilidade deste proxecto, Freire mesmo trouxo durante un par de meses unha modernísima embarcación de hidrofuel, con moita capacidade, silenciosa, moi cómoda e moi rápida que tiven ocasión -como outras moitas persoas e autoridades- de probar. Intereses particulares, apoiados pola Xunta Fraga, botaron abaixo o proxecto e, de paso, a Vapores de Pasaje, coa aquiescencia da Asociación de Usuarios, máis interesada en conquerir manter unha posición de privilexio nos empregos na naviera e con nula visión de futuro. Anos despois, o PP de Corina Porro chegou mesmo a incluir este itinerario marítimo circular entre as súas propostas eleitorais, pero axiña se esqueceron que tal cousa ía no programa: debérona incluir por despiste...
Descoñezo con precisión a operativa concreta da naviera que pretendía retomar a idea do barco a Nerga, aínda que penso que a solución de desembarco directo en praia non é a máis axeitada no Atlántico e, posiblemente, poidera producir algúns inconvenientes nas manobras. Nada que tecnicamente non se puidera solucionar con tal de que houbese un apoio decidido a esa alternativa e establecido un protocolo claro por parte das autoridades.
En todo caso, a min paréceme obvio que a comunicación razoable, ecolóxica e sostibel entre as beiras da ría de Vigo, é a marítima. Dende logo, os avances na manobrabilidade dos barcos, a tecnoloxía de pantaláns foltantes e a propia normativa é hoxe moito máis propicia para o proxecto de trasnporte a praias sostible, que o era hai un unha década. As posibilidades de minimizar os impactos son altísimas e, dende logo, un barco ben concebido, con motorización axeitada, con 200 persoas, resultará moito menos impactante sobre o ecosisitema que os 50 vehículos aos que máis ou menos equivale. A existencia de restingas nos extremos de boa parte das praias da ría, permiten salvar convenientemente os impactos sobre o areal. A máis, cando só serán utilizados durante escasos tres ou catro meses. Pero enfrentámonos, por unha banda, a intereses moi perralleiros e localistas, como o caso do Concello de Cangas, máis preocupado por asegurarse un bo atasco nas súas rúas dos automobilistas e de satisacer os intereses derivados primeiro da construcción da chamada vía rápida e, agora, da súa salvaxe ampliación. A posición "ecoloxista" semella que non variou en anos e penso que resposta, ou ben a unha visión extremadamente simplista da sostibilidade, ou de algo máis doméstico como é a fantasía de considerar as praias de Nerga, Viñó e Barra, como patrimonio de bañistas "singularizados". Os intereses das navieras non está por planteárense operacións de transporte público: o negocio inmediato e ben lucrativo -que compensa o engorro do transporte público a Cangas e Moaña- son as viaxes de tempada a Cíes: esa é a verdadeira pelexa que dende hai décadas está sobre a mesa.
As prais do Morrazo teñen como público principal aos de Vigo: semella tan obvio que un cómodo transporte en barco ás praias (coa posibilidade -con aquel circular- mesmo de cambiar de praia no mesmo día!) eliminaría miles de vehículos das carreteras do Morrazo, que me dá reparo ter que argumentalo. Un transporte marítimo controlado, asumida plenamente a súa planificación e xestión polas administracións públicas, suporía ademais aforarrse ducias de millóns de euros en duplicar a vía rápida e evitaría o brutal impacto ecolóxico que suporán as obras sobre o maltreito ecosistema da Península, horrorosamente mutilado polos salvaxes cortes que, para aforrarse o custe de túneles, cortan radicalmente os corredores naturais dos montes de Cangas.
Infelizmente, a renovada noticia do intento dun transporte a Nerga, vén dun empresario privado, posiblemente con motivacións -que se me escapan- ocultas vinculadas coa "guerra" da ría entre distintas Navieras, provocada pola "liberalización" do trasnporte de Ría. Xa hai moitos anos que sabiamos que eliminar a consideración de "transporte pùblico" deste itinerario traería a morte deste xeito ecolóxico de comunicación: os feitos estano demostrando e, moito me temo, que, finalmente, só quedará o lucrativo trasnporte a Cíes en tempada. Penso que isto é unha cuestión estratéxica de máxima importancia para a sostibilidade da mobilidade na área metropolitana e debe ser unha iniciativa institucional. Debe ser así porque implica decisións non só vinculadas co control e supervisión das infraestructuras necesarias para os atraques en zonas sensibles e da propia operatividade do servizo, senon que, para que resulte existoso e rendable é necesario ter unha política metropolitana de transporte que vincule o marítimo ao terrestre coa creación dunha auténtica estación intermodal no porto de Vigo e a conexión co trasnporte público de viaxeiros, tanto de autobús como ferroviario (aínda que con isto do AVE, van acabar mesmo coa ruín rede de cercanías que a duras penas se sostén). Trátase, pois, non de acometer accións illadas, senon de planificar un futuro de mobilidade razoable e sostible, moi lonxe das "alternativas" que estamos vendo: desdobre da vía rápida do Morrazo, ampliación da ponte de Rande... máis e máis carretera para un xeito de mobilidade que só interesa ao sector dos carburantes e do automóbil.
A mobilidade sostible na área metropolitana pasa pola definitiva consideración da ría de Vigo como unha vía idónea para o transporte de viaxeiros, tanto o derivado da vida laboral e comercial, como do turístico e estival. Pasa pola creación dunha rede ferroviaria de cercanías que una o eixe Pontevedra-Tui, no que se moven semanalmente miles de pasaxeiros máis cós que moverá o AVE en un ano.
Utopías?... utopía é o modelo de mobilidade que a golpes de improvisación e ocurrencias nos ofrecen os intereses privados e a cativez mental dos nosos representantes políticos. Así non será posible que as vindeiras xeracións poidan disfrutar do extraordinario legado natural e paisaxístico que, pouco a pouco, vemos degradarse. Tampouco será posible articular racionalmente o movemento habitual de persoas e mercadorías na área metropolitana, base indispensable para un equilibrio socioconómico baseado no benestar das persoas.
O mínimo grao de debate social -só manifestado nas respostas "automáticas" das "forzas vivas" do Morrazo- que ten producido a nova da proposta do barco a Nerga é todo un síntoma do baixísimo nivel de reflexión, de cultura urbana e de conciencia ambiental existente na nosa cidade: ese é a auténtica orixe de moitos dos nosos males.

O transporte de ría e a sostibilidade en Vigoblog

10.5.11

O virrei Ianni



Iste home que aparece na foto tan fachendoso é o virrei. No seu "pazo" de Balaidos (en fábrica) recibe a visita dos caciques locais que se achegan con ofrendas e regalos para aplacar a súa ira. Feijoo, o xefe da tribu, estivo hai uns dias cunha ofrenda de 11 millóns de euros. Antonte, Caballero, o xefe da aldea, achegouse con 3 millóns de euros. A cambio recibiron unhas contas de vidro: os futuros coches eléctricos levarán un distintivo de "feito en Galicia". Como sempre, o virrei e os caciques elevarons as súas oracións polo mantemento dos postos de traballo e tamén, por un transporte sostible, novidade liturxíca que pretende demostrar que ao virrei non só lle preocupan os beneficios.



Mentras, milleiros de xoves da tribu dos "ni-ni" pasan anos e anos no exercito de reserva agardando a chamada do virrei para entrar por uns meses no santuario (en fábrica) e ser botados á rúa no momento en que o virrei o decida.



Din que a cidade vive nun 60% de Citroën, pero Citroën vive nun 100% da cidade. Habería que darlle unha volta a ista cuestión. É o coche eléctrico o futuro? Queremos que sexa o futuro?



2.5.11

A última ocurrencia: un bus no Casco Vello

Vense de publicitar o inicio do servizo dunha liña de autobús no Casco Vello.
Trátase dun servizo absurdo e mesmo contraproducente. Un dos valores do Casco Vello é o seu carácter peonil, que se verá perturbado pola presenza dun vehículo grande, parando cada dous por tres (isto no improbable caso de que alguén pague por facer un percorrido que se pode facer no mesmo tempo a pé), especialmente en lugares emblemáticos, estreitos e de vocación tranquila como a rúa Real ou a praza de Almeida e Abeleira Menéndez.
O paso continuo dun vehículo pesado, incidirá negativamente, ademais, sobre a conservación dos pavimentos que sufrirán fundimentos e roturas; especialmente sobre os poucos que quedan tradicionais despois da desfeita realizada nos dous últimos anos pola tenencia de alcaldía, ao eliminar a práctica totalidade dos solados tradicionais do barrio, substituíndoos por lousas industrializadas, colocadas sen ter en conta para nada as formas históricas que se conservaban no rueiro.
As medidas de mobilidade que precisa o noso barrio están relacionadas coa posta a disposición de aparcamentos para residentes que non interfiran no carácter peonil, e na solución de pequenas plataformas loxísticas e formas de distribución de mercadorías para o comercio de proximidade e hostelería.
En todo caso, as necesidades de mobilidade reais nesta zona estarían mellor cubertas -sen interferencias co carácter do Casco Vello- cun transporte público -sen cruzar polo interior do barrio- que comunique Beiramar-Berbés-Cánovas-Praza de Compostela, co edificio do Concello e, sobre todo, co cumio do Castro, facilitando a mobilidade norte-sur da cidade permitindo así salvar a dura topografía entre o mar e a praza de España-.
Con esta nova ocurrencia dos nosos "dirixentes", non se persigue ningunha mellora real nin se cubre ningunha necesidade para a nosa calidade de vida. Trátase soamente, outra vez, dunha cara acción publicitaria pre-eleitoral para consumo dos que nunca necesitarán usar semellante servizo, pero pareceralles que os nosos mediocres políticos locais "fan cousas"

10.4.11

AVE NON!


Aínda estamos a tempo. O AVE é unha inversión ruinosa que só producirá postos de traballos e grandes beneficios na fase de construcción pero que teremos que pagar durante anos. O AVE ademáis terá un funcionamento deficitario. Non é demagoxía, lean ao vigues Antón Costas:

La inversión en el AVE de pasajeros es el mayor agujero negro de la historia sobre los presupuestos públicos. La razón también es muy clara. Los ingresos por venta de billetes no llegan a cubrir un tercio del coste del servicio. Los otros dos tercios van a cargo de los Presupuestos del Estado. Según estudios de la Comisión Europea, la alta velocidad no es rentable por debajo de nueve millones de viajeros al año. Ninguna línea española llega a ese volumen. ...la prioridad al AVE radial con Madrid ha postergado las líneas ferroviarias de mercancías con origen en los puertos y destino los mercados europeos. Por este lado, el AVE no aportará mucho a la mejora de la competitividad.

Fomento dí agora que entrará o capital privado polo que teremos que pagar intereses á longo prazo incrementando a factura.
Xa sei que me estou aliñando cos "enemigos" de Galicia que tamén cuestionan a construcción do AVE. Pero isto xa o dixemos hai catro anos e o argumento de que "agora que o teñen todos como imos quedar nos sin el" non é moi racional que se diga. Non se trata de competir sin maís. Para iso xa pagamos a Cidade da Cultura.
Hai que sacar camións das carreteras, hai que reducir o tempo de desprazamento entre os campus universitarios e os aeroportos para racionalizar universidade e viaxes aereos, hai que facer cercanías e metros lixeiros para diminuir a contaminación o consumo de enerxía e aumentar a calidade de vida. Para todo isto, o AVE NON.

2.3.11

Problema global, aforro local


As declaracións das asociacións de conductores, dos voceiros do PP, do mesmo Fernando Alonso e incluso, ver como se deixa arrastrar Llamazares constitúe un monumento á ignorancia. Negar un cálculo científico, ben sabido desde hai anos, que demostra un indubidable aforro a medida que baixa a velocidade media, pon a estes individuos á altura da Igrexa medieval que se matiña no inmovilismo do planeta. Poden decir, como fixeron Ecoloxistas en acción, que é unha medida moi limitada ou se o prefiren , como fixo Pons, poden defender á libertade de circulación como se fosen a Asociación do rifle de Charlton Heston. Tamén poden aproveitar para facer propaganda fraudulenta asegurando que aforraráimos máis se compraramos coches novos como fixeron os vendedores do coches. Pero negar a evidencia do aforro...


O certo é que se queremos aforrar temos desde hai anos e por mor dunha cidade mal planificada nos seus servizos, dous retos importantes. Un hospital, o do Meixoeiro, e a Universidade situados en terrenos baratos pero moi lonxe da poboación. moven tódolos dias cantidades enormes de coches particulares. Unha oferta de transporte público con frecuencias axeitadas xunto con medidas disuasorias (eliminación de aparcamentos ilegais, limitación do tempo de parking, reserva para enfermos crónicos, etc) podería axudar a cambiar a cultura de "co meu coche , a calquera sitio". Aforro seguro.

Xogo
Adiviñen que dia se fixo esta foto da Universidade
a) un domingo
b) o 16 de agosto
c) o dia 1 de xaneiro pola mañán


6.5.10

Nos toman el pelo... y la vida

En sólo cuatro meses ya van ocho muertos en el Corredor do Morrazo. Y todos igual: choque frontal con invasión del carril contrario. En la mayoría de los casos, los accidentes se producen donde hay línea continua, como se ve en la foto.
Sigue siendo escandaloso el que, tanto en las informaciones, como en los comentarios que producen y en las imaginativas respuestas de los responsables de las infraestructuras y la regulación del tráfico, nadie diga una sola palabra sobre disuadir a los automovilistas de usar esa vía. Nada sobre hacer atractivo (sería facilísimo) el desplazamiento por mar entre las dos orillas de la ría. Ni siquiera para contradecir su conveniencia.
No hay que ser demasiado espabilado para darse cuenta de que aquí hay gato encerrado. Es un gato conocido, pero está encerrado para que no se le vean las intenciones.
¿Hay alguien por ahí que sepa explicarnos por qué se abandona el transporte marítimo y se sigue impulsando el desplazamiento de personas por carretera, que es mucho más costoso, más contaminante, menos sostenible y más irracional?
Esta blog está a punto de cumplir cinco años de existencia y ya desde el primero hemos venido prestando atención a esta Vía Mortal, exponiendo argumentos, citando casos similares, proponiendo soluciones, etc., pero quienes deciden siguen empeñados en que el asunto sólo puede arreglarse ampliando la capacidad de las vías terrestres, construyendo otras y huyendo de mirar hacia la ría como espacio ideal para el trasporte de personas.
Y mira que hay antecedentes: no hay más que mirar hacia las atiborradas Vías Rápidas de O Salnés y O Barbanza para darse cuenta de que las sucesivas ampliaciones, desdoblamientos, etc. no han resuelto el problema, como no resolvió el de la movilidad entre Vigo y O Morrazo el actual "Corredor".
Pero a nuestras "lumbreras" sólo se les ocurren cosas como hacer un puente nuevo, ampliar el de Rande, desdoblar la carretera para seguir alimentando el bolsillo de quien cobra los peajes (que nadie se engañe, Audasa cobra todos los peajes, con cargo a los presupuestos de la Xunta; no es gratis, sino que los pagamos entre todos) y, para que se vea que "velan" por nosotros, tras desestimar lo de hacer una mediana (ya hay que ser pazguatos), la última "genialidad": bandas rugosas. Supongo yo que serán para ciegos, porque la señalización (mal que les pese a algunos) está tan clara en esa vía como en cualquier otra del mapa. Lo malo no es la señalización, ni el trazado, ni los despistes (los hay en todas partes); lo malo es la vía en sí. Nunca debió hacerse, sino atender a un buen servicio de transporte marítimo y, con la mejora de la carretera existente (con un par de circunvalaciones para Cangas y Moaña), descongestionar el tráfico terrestre.
Pero, por si creen que los nuestro es una "teima", fíjense en lo que decía El País el mes pasado:
Los presupuestos para 2010 de la Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras vuelven a primar la construcción y la conservación de carreteras (419 millones) frente a la "ordenación e inspección de transporte". Son 189 millones bajo este epígrafe, aunque el grueso del dinero (162 millones) es en realidad destinado a construir "aparcamientos para autobuses".
Y, parafraseando a Carlos Puebla, "así pensarán seguir, ganando el ciento por ciento...". Habrá que llamar al Comandante y que mande parar.
Mientras, por aquí la gente a morirse, que somos muchos y parece que sobrase personal, ¿no?

1.4.10

Puteando, que es gerundio

Nos están puteando. Así, como suena. Ahora resulta que ya estaba previsto el desdoblamiento de la antes llamada "Vía Rápida do Morrazo", convertida en Vía de Alta Capacidad con el nombre de "Corredor do Morrazo". Si no me fallan las entendederas (que todo puede ser) ello quiere decir que ya sabían de la insuficiencia de la vía cuando la construyeron, pero prefirieron dejar que su actividad produjese lo que ha producido (muertos) para cumplir su designio de seguir gastándose nuestros dineros en operaciones productivas únicamente para la concesionaria, la constructora y quienes toman las decisiones.
Muy ufano él, Agustín Hernández, el conselleiro de Infraestructuras que padecemos (aunque no es distinto a sus predecesores), nos lo dijo sin rubor alguno: "Cuando se diseñó el Corredor ya estaba previsto su posible desdoblamiento; sólo hay que expropiar algunas parcelas muy concretas". ¿Habrase visto desfachatez semejante? ¿No habíamos quedado en que esta vía resolvería los problemas de movilidad en O Morrazo?
Ahora dicen que convertirán en Autovía (¿libre de peaje?) una vía que nunca debió construirse. Y, como aprendieron la lección y, además, a la concesionaria de la autopista o autovía le viene de perlas, adelantan que los usuarios no tendrán que pagar peaje, porque ya lo haremos entre todos. Y cuentan con que todo el mundo estará encantado de viajar por O Morrazo sin pagar, por una vía con doble carril, mientras la concesionaria de la nueva vía desdoblada podrá seguir cobrando de los presupuestos de la Xunta, que ya admite que pagará un canon acorde con el número de usuarios que transiten por allí. ¡Fantástico!
Para que el asunto no decaiga, al tiempo que anuncian el desdoblamiento del Corredor de O Morrazo con cargo a los bolsillos de los contribuyentes (68 millones de euros) nos vienen ahora con la demagógica "solución" de rebajar los peajes en las vías que dependen de la Xunta (Autoestradas de Galicia). La rebaja volverá a gravar sobre todos los contribuyentes, con el espejismo de ahorrarle parte del peaje a los usuarios, porque los presupuestos de la Xunta tendrán que desviar más de 6 millones de euros para afrontar la rebaja anunciada. Son seis millones que tendrían mejor uso en servicios insuficientes en otros ámbitos, aunque no dejen rendimientos (económicos y/o políticos) tan sustanciosos como gastárselo en concesionarias de asfalto y ladrillo.
Lo que más me duele del asunto es que haya quien se felicite por esta artera decisión de quienes siguen puteándonos. Con la nueva vía terrestre sólo se logrará lo que ya se sabe que se logrará: más vehículos particulares invadiendo una península en la que ya no caben más coches sin destrozar lo que queda de territorio.
¿Hay alguien que se crea que O Morrazo seguirá teniendo el atractivo que aún le queda cuando Meira, Moaña, Cangas y Aldán se cubran de asfalto para aparcamientos, más ladrillo invendible, más contaminación, más consumo energético y más "desarrollo" insostenible? ¿Es que nadie quiere saber nada del futuro, con tal de creerse que le llegará el maná de "revalorizar" sus leiras o de potenciar el turismo con estas "facilidades" viarias?
O Morrazo, como cualquier territorio, no es únicamente de la incumbencia de quienes allí moran; es cosa de todos, aunque sus moradores debieran resultar los principales valedores de su entorno. Lo cierto es que no se puede seguir hablando de desarrollo sostenible, de preservación del medio ambiente ni de movilidad inteligente si no se cambia el discurso basado en más asfalto, más cemento, más concesiones, más comisiones, más ocupación inútil del territorio y más mentiras interesadas.
Y, ¿por qué contemplan una solución estival para la ría de Pontevedra y ni se les pasa por la imaginación hacerlo en la de Vigo, mucho mejor dotada para el servicio, incluyendo los puntos de atraque eliminados por la codicia viaria? Resulta inconcebible que tengamos que seguir acudiendo a las playas en nuestros coches particulares para dotar de "argumentos" a quienes siguen insistiendo en que hay que hacer más aparcamientos, más vías terrestres, y pretenden dejar la lámina de agua para seguir rellenando la ría en busca de solares para especular.
Si O Morrazo no se moviliza para impedir este nuevo atentado contra su territorio, y se lanza decididamente a exigir un eficaz y moderno sistema intermodal basado en el transporte marítimo, tiene sus días contados tal y como lo conocemos. Para ello basta con dejarse de monsergas sobre normativas europeas y tirar de sentido común y de capacidad de servicio al público, dejando de promocionar el transporte terrestre para asfixiar el marítimo, como se ha venido haciendo desde hace más de 20 años, aunque aquella opción deje menos "rendimientos" particulares.
No se necesita mucha imaginación para contemplar en el horizonte un territorio abigarrado de construcciones ocupadas durante dos meses y desiertas los otros diez, sin que casi nada de los rendimientos económicos se queden allí, porque las grandes promociones inmobiliarias y los ingresos imaginados de un turismo que abandonará un Morrazo insostenible sólo engordarán entidades financieras ajenas, para trusts turísticos que esquilman y se van y para el disfrute de los políticos que habrán ganado la batalla de comernos el coco.
Vale, ya sé que estoy muy pesado con esto, pero ¿es que no queda vida inteligente por aquí?

16.3.10

Avaricia y estupidez, matan

Cuando la avaricia y la estupidez se juntan muere gente. La avaricia parece la única razón válida para que la Administración Pública haya optado por construir "vías rápidas" en las penínsulas de O Barbanza, O Salnés y O Morrazo. La estupidez se pone de manifiesto cuando se insiste en repetir las sinrazones como forma de resolver los problemas derivados de la avaricia.
En lo que va de año la "vía rápida" rebautizada como Corredor do Morrazo se ha cobrado ya cinco vidas en cuatro accidentes, todos ellos como resultado de colisiones frontales, para lo que se necesita que uno de los dos vehículos siniestrados en un accidente haya invadido el carril contrario.
Ya a los pocos meses de su precipitada inauguración para no perderse la foto, se certificaba la primera defunción en la carretera de O Morrazo. Y ya entonces insistíamos en que la política de "vías rápidas", además de cara para los ciudadanos aunque presumiblemente rentable (política y/o económicamente) para quienes la sostenían, era una apuesta por un desarrollo insostenible en la comunicación entre las dos orillas de las rías gallegas: destructora del territorio, responsable de un gasto innecesario, fomentadora del abuso en el consumo energético, contaminadora y únicamente remuneradora de las apetencias particulares, sea en la depredación industrial o en la actividad política.
Desde que el finado José Cuíña hizo su apuesta por pavimentar las penínsulas de las Rías Baixas, socapa de facilitar la comunicación entre ambas márgenes, se sabía que la apertura de nuevas vías, lejos de repartir el tráfico con la precedente, sólo serviría para aumentar la circulación de vehículos privados, para seguir apostando por una ocupación urbanística depredadora del medio ambiente y para satisfacer las gabelas de los contratos con la Administración Pública.
¿Cuál es el resultado de la apertura del Corredor do Morrazo? Además de su contribución a la industria funeraria, el CM ha servido para engrosar el negocio de la concesionaria de la Autopista (que no ha dejado de cobrar el peaje de Rande sino que ahora lo pagamos entre todos); para conseguir que en verano en lugar de un atasco haya dos; para disparar la especulación urbanística; para que se vuelva a agitar la imbecilidad esa de ampliar el puente, de hacer otro, de desdoblar el "corredor" y convertirlo en "autovía" (veremos si de peaje), y para dar la puntilla al transporte marítimo de pasajeros entre Vigo y O Morrazo, que se ve obligado a agarrarse a los rendimientos del transporte estacional a Cíes para no desaparecer.
¿Se podría interpretar que las obras en el muelle de Rodas forman parte de la vieja estrategia política de acabar con el transporte marítimo en la Ría? Porque hay que insistir en que los "rendimientos" (económicos y/o políticos) de las concesiones para abrir una vía terrestre parecen infinitamente superiores a los de usar la razón y potenciar el transporte de pasajeros por mar.
Y no se busquen más razones para explicar esta pertinaz apuesta por un desarrollo insostenible, porque no se van a encontrar respuestas razonables. Cuando se adjudicó la construcción de la "vía rápida" de O Morrazo, ya se sabía que resultaría insuficiente y ya se había planteado el desdoblamiento de las otras dos "Vías de la Muerte", en O Barbanza y O Salnés.
Pero algunos seguirán agitando las clásicas explicaciones sobre excesos de velocidad, conducciones temerarias, despistes, etc., aunque se sepa que todos los accidentes se han producido por las imprudencias provocadas por la propia "lentitud" de la "vía rápida": no hubo accidentes por salidas de la calzada, por ejemplo, sino por choques frontales.
Y es necesario decir que el tráfico entre Vigo y O Morrazo es, en un porcentaje elevadísimo, de vehículos particulares cuyos propietarios ganarían muchísimo (y todos los demás también) si pudiesen contar con un sistema intermodal de transporte de pasajeros y una comunicación más amplia entre las dos orillas.
Si no se frena, de una vez por todas, esta escalada de nuevas e innecesarias vías terrestres donde la razón señala que sean marítimas, seguiremos siendo cómplices de la avaricia y de la estupidez, más o menos a partes iguales. Y contribuiremos al destrozo de unos parajes difíciles de recuperar y a la pérdida económica derivada de hacer invivible un territorio privilegiado.

19.12.09

Incompetencia urbanística

A incompetencia no deseño urbano. Unha das máis singulares perspectivas urbanas, a visión do Sireno co fondo do edificio Simeón dende a rúa Carral, mutilada por unha ridícula parada de bus.
A quen se lle ocorre poñer así unha das paradas del transporte urbano máis significativas? como é posible que eliminasen a gran marquesina da praza da Princesa para situar esta parada no pior lugar posible e o menos axeitado para que o seu uso produza sinerxias positivas para a rexeneración do Casco Vello?
A reforma da Porta do Sol, un proxecto sobre o corazón histórico da cidade, ten que ser o resultado dun traballo de reflexión complexo e de calidade. Ao final, os resultados son os previsibles dun proxecto elaborado nun mes por unha enxeñería e executado en tempo récord baixo a dirección dos capataces de obra.
Se cadra, a execución do encontro da Porta do Sol con Carral sexa o máis ilustrativo dun deseño e execución baseado na improvisación e a mala práctica constructiva. A solución das complicadísimas escaleiras e da rampa aportouna... o albanel de garda. E, a verdade, solucionoulle un problema irresoluble aos sesudos enxeñeiros de combate "autores" do proxecto (?).
Pero, nunha cidade como a nosa, unha reflexión así éche moito pedir.

25.10.09

En Vigo si hai metro

A extrema discreción con que a alcaldía de Vigo leva adiante proxectos de indudable trascendencia para a cidade leva a que algún medio do norte de Galicia aproveite a ocasión para ningunear a nosa cidade. Desta vez é o caso do metro. Na edición de hoxe do citado medio afirman que Vigo non ten proxecto para Metro. Bastaría repasar a hemeróteca para ver a cantidade de proxectos pagados e ben pagados que esta cidade ten arquivados. Vexan senón este que corresponde a época en que un tal Pérez Feijóo erá vicepresidente da Xunta.

Iste outro corresponde ós tempos de Porro e Touriño.

Por non sacar os de Cuiña (d.e.p.) e Príncipe ou os de Goicoechea Oriol, alias Talgo.
Pero desde que Abel Caballero está na alcadía estase a levar adiante a construcción do metro de Vigo no máximo secreto. As discretas negociacións con José Blanco auspiciadas pola concelleira virtual Carmela Silva foron claves neste proceso. O acordo con Fomento posibilita que a Miñoka e a Lebre, as tuneladoras que levan meses perdidas polas fonduras da cidade, estén perforando os túneles. Cando todos pensan que avanzan a razón de 20 ou 30 metros diarios, a realidade é que as tuneladoras teñen xa perforados varios quilómetros das liñas 1 e 2 do futuro suburbano vigués.
Por outro lado, seguindo coa política de recompra de concesións posta en práctica coa biblioteca no auditorio, a alcaldía está a punto de rematar a adquisición dos parkings vigueses. Despois da manobra de despiste escenificada coa fracasada venda de prazas de aparcamento, Vigoblog está en condicións de afirmar que o Concello adquirirá e reconvertirá a maioría dos aparcamentos en estacións de metro e intercambiadores. Esta redacción tivo acceso o informe de situación das obras onde se dan os detalles das duas primeiras liñas que se nada se torce serían inauguradas nos meses finais da lexislatura.
Esta información pode servirlle ós colegas do diario do norte para entender as enigmáticas palabras de Abel Caballero que citan na información:
«el día que se decida que Vigo tenga un metro, el alcalde lo hará saber».
Gracias, Alcalde.

14.10.09

Carta a un taxista de Vigo

Estimado taxista:
Non vaias pensar que che escribo esta carta porque ando resentido por aquel rodeo que me deches para ir a Balaidos. Nin tan sequera estou cabreado pola merda que bota esa emisora que levas sempre sintonizada. Hai tempo, tamén, que decidín non ter en conta a túas fundadas opinións sobre todo o que se move. Xa conseguín viaxar no teu coche con cara de poker para que non me amargues o día.
O que me sacou da miña poltrona pasota foi verte con outros colegas atrancando as rúas para protestar polos “vitrasas” gratis de Conxemar. Mira que puseches a parir ós do metal porque non te deixaban traballar. Se por ti fose xa tiñan que ter sacado á división acorazada para poñer unha pouca orde. E agora tí tan contento “a atrancar las calles, que no pase nadie”. Claro que ti vas en coche.
Vouche confesar que non tiña moita esperanza de atoparte entre os defensores dunha cidade limpa e sen coches pero sei que acabarás mercando un coche “híbrido” e máis tarde un eléctrico porque as cousas son como son e non terás máis remedio. Iso, desde logo, só a farás para seguir defendendo un transporte individual que xustificado en caso de urxencia non pode ser un impedimento para o desenvolvemento do transporte colectivo.Como ves non teño moito aprecio polo teu gremio: sodes un pouco mafiosos cos vosos empregados, coas licencias e nas vosas protestas.
Pero, acouga , pois con quen estou definitivamente cabreado é co Presidente da Rede de cidades polo Clima. Hai que ver a cara que se lles puxo ós seus colegas do todo o pais cando viron que se botaba para atrás no dos vitrasas gratis. Había uns dias que lles pedira, el, o Presidente, que renunciaran ó coche oficial un día á semana. E xa ves, non poido, con tódolos argumentos ó seu favor, cunha manifestación de taxistas!!!. As súas conviccións non chegan para tomar unha medida tan limitada como dispoñer buses gratis durante tres dias. Pode presidir a Rede de cidades polo Clima alguén así? Pero que estamos a facer nesta cidade polo Clima?
Para acabar hei de decirche que teño un amigo que dí que non todos sodes iguais e eu creollo, pero debe ser que ando baixo de fortuna e, mecago en tal, sempre te atopo a ti na parada.!!!
Ata a próxima carreira.

6.9.09

As bromas de "Mar de Ons"


Será por facilitarnos a memoria ou por...joder que Mar de Ons escolleu a data do 11-S para suprimir definitivamente o barco Vigo-Moaña.