IX ÉPOCA
Amosando publicacións coa etiqueta ING. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta ING. Amosar todas as publicacións

19.12.10

Finca do Conde volve á palestra

Unha vez máis o caso Finca do Conde -no que están implicados por acción os concelleiros do PP e por omisión os do BNG do Concello de Vigo que gobernaban ou estaban no Consello da Xerencia de Urbanismo antes e cando se concederon ilegalmente as licencias neste ámbito urbanístico- volve á actualidade, sen que ninguén presente no xulgado, para a súa investigación, os múltiples indicios de actuacións conscientemente ilegais que poden supoñer, para os petos dos vigueses, millonarias indemnizacións das que serían beneficiarios, aínda por riba, os propios inductores do pelotazo.
Desde Vigoblog, que leva cinco anos denunciando, con todo tipo de datos, as irregularidades e documentando as sospeitas de financiamento ilegal, seguimos reclamando, en defensa dos intereses públicos, xustiza.
E seguiremos querendo coñecer, tamén, pola súa posible íntima relación coa concesión das licencias, o contido do convenio de financiamento da Volvo Ocean Race, asinado por ING Real Estate e Corina Porro, polo cal a promotora do Centro Comercial Finca do Conde aportou 1,5 millóns de euros, dos que case a metade foron a parar á caixa de dúas empresas de publicidade vinculadas coa xefa de Gabinete na alcaldía de Corina Porro -Abano e Significantia-, tal e como informou Vigoblog.
Animamos aos nosos lectores a participar nos comentarios á noticia sobre Finca do Conde publicada hoxe no Faro de Vigo.

25.4.10

Corina Porro: unha candidata con antecedentes

Parece que os do PP decidiron tentar á sorte e -no típico acto de exaltación dos que aspiran a té-la sorte de volver a sacar tallada da exhausta tarta municipal- propoñen a Corina Porro como pre-candidata á alcaldía de Vigo. Para facer esta -créanme- arriscada aposta esperaron o tempo que crén suficiente para que se dilúan na memoria algunhas actuacións altamente sospeitosas, protagonizadas durante o seu mandato e que, en tempos revoltos de Gürtel, non son boas de lembrar, non vaia ser.

Unha vez liberada desas cargas da memoria, voltará Corina á ortopedia facial e ao botox institucional, esta vez con amigas posiblemente menos útiles pero máis presentables en sociedade cá que foi fidel compañeira nos negocios da alcaldía, Pilar Egea. Para espantar meigallos, unha das primeira medidas tomadas xa hai tempo pola pre-candidata, foi afastar da súa vida pública e privada á antes inseparable Pilar Egea, que exerceu de hábil maquilladora e eficaz  asesora de C.Porro dende o seu estratéxico posto de xefa do gabinete  da alcaldesa, con soldo a cargo do erario municipal. Xa diciamos daquela en VB que esas non eran boas compañías e que non gustaban nada aos corazóns puritanos do PP.
Pero a Porro, daquela, e coa oposición das almas benpensantes do partido, decidíu enxugar a laranxa e sacarlle un proveitoso zume á relación, para, dende xa hai uns meses, colocar aquela roupa lavada ao clareo e facer desaparecer a Mapi do mapa.

En Vigoblog non só temos memoria, hai tamén un documentado arquivo de xa cinco anos de existencia, ben enlazado coas hemerotecas locais, que pon en evidencia como a nosa pre-candidata ten antecedentes:  tonteou coa corrupción e non foi aínda quen de defenderse das graves acusacións sobre a súa implicación no caso Finca do Conde; favoreceu económicamente, con cargo ao diñeiro público,  ás  empresas de publicidade vinculadas coa súa xefa de gabinete, ou dirixíu a execución chapuceira das obras de "humanización" do centro da cidade, por poñer só algúns exemplos.

O pelotazo de Finca do Conde podería formar parte dos manuais sobre corrupción urbanística. Unha historia documentada de descarado favorecemento dunha promotora inmobiliaria internacional -ING Real Estate-, mediante acordos municipais destinados a soslaiar a legalidade, obviando a sabiendas decisións xudiciais sucesivas que prohibían a construcción dun Centro Comercial. E isto co único ánimo de posibilitar unha moi lucrativa operación privada finalmente, como non podía ser doutro xeito, declarada ilegal. No caso Finca do Conde pringou por acción o goberno de C.Porro con Chema Figueroa á cabeza da operación e o socio de Pilar Egea no papel estelar de "proveedor de oportunidades" Pedro Costas Gil; pringou por omisión o BNG que posibilitou, cunha estratéxica abstención na Xerencia de urbanismo, a concesión da licencia aos holandeses. Con Finca do Conde non só se enriqueceron á nosa costa algúns, senon que foi tamén a causa real do acoso e derribo de Ventura Pérez Mariño, demasiado incómodo para os intereses privados doutros.

Os gastos en publicidade do goberno C.Porro é outro dos antecedentes a esquecer, como xa ten demostrado, entre outras cousas, VB. Uns antecedentes que, como xa comentamos e comentaremos, teñen os seus precedentes e a súa descarada continuidade na práctica irregular de gasto dos seus colegas do BNG e do PSOE.

A empresa amiga Canal Uno, do ex concelleiro do PP Juan Martínez Herrera, facturou no período 2005-2007, durante o manadto de Perly, a frioleira de 872.076 euros, boa parte deles a base de contratos menores sucesivos sen concorrencia nin publicidade. Tamén beneficiado foi daquela o Faro de Vigo, financiado directamente polo dúo Corina-Mapi coa non despreciable cantidade de 615.211 euros, traballados en boa parte, iso sí, a base de pitadas menores de 12.000 en 12.000 euros mensuais, o que ten o seu mérito.

Pero a figura estelar da corrupción publicitaria durante o goberno de C. Porro protagonizárona co seu consentimento as empresas vinculadas con Pilar Egea, a súa xefa de Gabinete, nomeadamente Ábano e Significantia, aparatos da invención de Mapi e de Pedro Costas Gil, que obtiveron altos rendementos da súa conexión coa alcaldesa. Ademais das facturacións directas coa alcaldía -con contratos menores por máis de 150.000 euros-, as dúas empresas relacionadas coa xefa de Gabinete tiveron o seu momento de gloria cando cobraron 677.625,60 euros, mire vostede por onde... de ING Real Estate!: foi o rendemento do convenio -cuxo texto aínda permanece en secreto- entre a alcaldesa e a multinacional holandesa dentro dos felices fastos municipais da Volvo Ocean Race viguesa.

Tamén cómpre esquecer que no millonario gasto en humanizar o centro da cidade, non incluíron cambiar as redes de saneamento que contan con máis de sesenta anos de antigüidade e que, aínda hoxe, grazas a tan útil actuación, seguen evacuando a merda da burguesía local por taxeas de pedra decimonónicas. Claro que había que aforrar para poder decorar a actuación co caro granito roxo altamira floreado que rodea os alcorques cheos de pedriñas que disfrutan os vigueses nas súas rúas máis céntricas. Claro que ninguén lle vai lembrar a C Porro que un inverno chuvioso como o que pasamos, acabou afundindo boa parte dos pavimentos das rúas humanizadas por ela como consecuencia de non ter construido un novo sistema de sumidoiros con deseño e capacidade abonda para os caudais xerados pola nova pavimentación. Tamén cómpre esquecer que se negou a executar os tanques de tormenta previstos no proxecto inicial de humanización en Colón que evitarían os vertidos constantes ao mar de augas residuais no espigón do náutico que tantas veces denunciamos dende aquí.

Non queremos rematar este breve resume, sen deixar constancia da conveniencia de que Corina Porro nos diga aos cidadáns a orixe e desenvolvemento dos seus bens e patrimonio. Temos unha curiosidade malsana por saber como e con que se puido construir o seu chalet de Vilaboa, como comprou o iate Platinum 32 de 10 metros de eslora adquirido nada máis deixar a alcaldía, ou como paga as xoias de ouro e o variado e caro vestiario que loce. Son curiosidades cidadáns sobre un cargo público que nada costa, seguro, satisfacer. Aos que a lembramos como normalita enfermeira, viríanos moi ben coñecer como se fai esa carreira económica tan exitosa.

Malos antecedentes en tempos revoltos. Antecedentes que se reforzan agora co pouco respecto pola legalidade da que fai gala Corina nos recheos e na súa actuación cosmética no Porto de Vigo, que lle van traer máis dun disgusto.

Eu de vostedes, señores e señoras do PP,  pensaríaomo dúas veces: logo de proclamada non van ter remedio.

Máis documentación en Vigoblog seguindo as etiquetas desta entrada.

2.11.09

Finca do Conde, quen dubida de que hai responsables?


Vigoblog leva catro anos advertindo das graves irregularidades, con pagamentos a terceiros sumamente sospeitosos polo medio, que se produciron na concesión das licencias dentro do repetidamente declarado ilegal PERI Finca do Conde.
O PP e o BNG estaban advertidos no propio Consello de Xerencia de Urbanismo, das graves consecuencias das súas  accións nos primeiros e das omisións dos segundos neste caso. Dende VB denunciouse (ao igoal que en El País) o papel dese "proveedor de oportunidades" chamado Pedro Costas Gil, socio de Pilar Egea -xefa de Gabinete de Corina Porro cando se produciron as licencias ilegais-, na creación da empresa de publicidade Abano e da súa sogra en Significantia. Dúas empresas que recibiron nada máis e nada menos que 677.625,60 euros en vaporosos contratos feitos á carta por ING Real Estate, a promotora do PERI Finca do Conde e do Centro Comercial en cuestión. Cartos recibidos, ademais, no contexto dun convenio secreto para o financiamento dalgunhas actividades da Volvo Ocean Race, suscrito entre esa promotora inmobiliaria e a Alcaldesa, e cuias facturas se emitiron co coñecemento e consentimento expreso da propia Alcaldía.

Pedro Costa, relacionado directamente coa xefa de gabinete de Corina Porro, foi o conseguidor das operacións de compra da multinacional holandesa dos terreos dese ámbito. Significantia facturou, ademais, para a propia Alcaldía de Corina Porro e, en consecuencia, baixo as directrices da súa xefa de Gabinete Pilar Egea, 153.183 euros en contratos menores fraccionados para curiosos servizos de publicidade municipal nos anos 2005, 2006 e nos dous primeiros meses de 2007.


O PP estaba advertido oficialmente de que non concedera as licencias. Un informe xurídico amparaba plenamente a anulación cautelar do PERI por parte do Concello. E preferiron poñer por diante os intereses privados de ING Real Estate sobre os xerais que estaban obrigados a defender como representantes da administración pública e concederon as licencias.
Estes son feitos. Corresponde a quen deba, pasalos a ese papel timbrado que acaba cunhas bolsas de lixo azuis cos obxectos persoais e o peso da lei sobre os responsables.

Remato coas palabras de Mauricio Ruiz Ceniceros, concelleiro de urbanismo nos seis meses de duración do goberno rexenerador de Ventura Pérez Mariño (derribado por PP e BNG entre outras cousas pola súa posición firme na defensa do interese público neste caso) no Consello da Xerencia de Urbanismo de 11 de marzo de 2004, tal e como se recolle na acta correspondente:

Sr. Ruiz Ceniceros: respecto das licencias nº 66-67 a nome de DECOVISA, quere facer constar que hai 3 sentencias expresas, non firmes, que anulan o proxecto de compensación, o proxecto de urbanización e o plan especial do ámbito (Finca do Conde). No anterior goberno xa se fixeron propostas de suspensión de licencias por ese motivo, pero o Consello as rexeitou.
O seu Grupo respalda o que di a proposta, que de confirmarse a sentencia que anula o plan especial, será dificilmente legalizable no novo PXOM.
Espera, que si o Goberno, a pesar da opinión dos técnicos, e en contra dun grupo municipal, segue adiante, asuma as responsabilidades, que van ser de moita entidade económica, polas indemnizacións que pode xerar.


Claro e en botella: a fiscalía.

17.8.08

Así se gastaron os 1,5 millóns de euros da Volvo

Visto o alto grao de transparencia do Concello de Vigo, que a todos nos enorgullece, publicamos en exclusiva a relación de gastos que se realizaron con cargo ao fantasmagórico e secreto Convenio entre o Concello de Vigo (C.Porro) e ING Real Estate, para o patrocinio parcial da saída viguesa Volta o Mundo de Vela VOR -Volvo Ocean Race-. Dende VB reclamamos moitas veces que se fixeran públicos estes datos, tal e como o esixira a oposición (daquela!) a C. Porro. Como agora no goberno esquécense rapidamente do prometido, para iso estamos nós, para recordarllelo! Esperamos que, facendo gala desa transparencia, nos conten agora o almirante Caballero e o tenente Domínguez, como se gastan eles os millóns de euros dos orzamentos municipais en publicitarse e visualizarse, canto diñeiro gastan, con quen contratan, que procedementos de contratación utilizan, etc.

Para os que non seguisen daquela a través de VB e da prensa (El País, pois a prensa local non publicou unha soa liña, ben alimentada por graciosos contratos sucesivos dende a mesma alcaldía) este affaire da VOR, lembramos que as empresas Abano e Significantia están relacionadas coa que, no momento de asinar o citado convenio e realizar os pagos, era a xefa de Gabinete de C.Porro, Pilar Egea (Ábano foi fundada por ela e, naquel momento, -ao igoal que pasaba con Significantia- figuraba a súa sogra como socia). Aquí se pode facer un seguemento completo deste escándalo.

Claro que Domínguez e Caballero están empeñados en facer boa a C.Porro no que a gastos de publicidade institucional se refire... non hai máis que ver o timo millonario da Universiada e a mellora do futuro que lideran repectivamente... todo, todo, se acabará sabendo...

Pois aí van os datos, factura a factura daquel negociete co que adormilaron á cidade durante uns poucos meses. Significantia + Abano, vinculadas á daquela alcaldía de Vigo a través da súa xefa de gabinete, á vez que xestionaban o tal convenio, facturaron, nin máis nin menos có 44,5 % do millón e medio de euros. Tódolos gastos foran ordeados e supervisados directamente pola alcaldía de Vigo, pero ningún deles foi sometido aos procedementos legais de contratación das administracións públicas (ou sexa, todo foi a dedo, sen publicidade nin concorrencia), amparándose no truco de que se facturase directamente a ING, empresa privada e, xa que logo, non sometida ás garantías e controis do gasto público. A fórmula de Convenio -cuxo texto se mantivo sempre en secreto- foi a ferramenta utilizada para eludir o control público deste gasto millonario. Bo e fácil negocio, si señor!

ÁBANO+SIGNIFICANTIA

Fecha

Ábano

31052005

51.225,60

31052005

58.000,00

01082005

58.000,00

15112005

342.200,00

Total Abano

509.425,60


Significantia

31052005

145.000,00

31052005

11.600,00

31052005

11.600,00

Total Significantia

168.200,00

TOTAL ÁBANO + SIGNIFICANTIA: 677.625,60 €

RESTO FACTURAS A ING DE “VIGO05”

FECHA

IMPORTE

ACREEDORES

06062005

130.500,00

BOAT GP WORLD S.L.

31052005

13.684,52

CANAL 1

06052005

90.480,00

GEDEMON, SL

06062005

13.920,00

GEDEMON, SL

01062005

974,40

GONZALO ALONSO-BERNAOLA

06072005

9.048,00

GEDEMON, SL

21072005

13.340,00

GEDEMON, SL

01082005

130.500,00

BOAT GP WORLD S.L.

08112005

117.600,00

JENIOS ORGANIZACIÓN DE CONCIERTOS SL

22102005

13.382,92

RONAUTICA, SA

28102005

15.335,20

DAVILA SPORT

08112005

6.496,00

ESPECTACULOS LITO, SL

12112005

360,00

C.E.A.R. CASTROMAO

12112005

2.088,00

ARABOT PRODUCCIÓNS HIPOLITO CABEZAS

12112005

720,00

A.C. STA MARIA VISO TERRA MEIGA

10112005

1.276,00

PEÑA FREIXO

12112005

1.113,60

ACD LAVADORES

12112005

360,00

AVC SAN XOAN

12112005

1.995,20

LEMBRANZAS GALEGAS

12112005

720,00

A FOLK ANDARELA

10112005

1.440,00

C.C.AR. VALADARES

12112005

1.155,60

AVV O CARBALLO SÁRDOMA

12112005

417,60

ANGEL ESTÉVEZ COSTAS

09112005

960,00

ASOCIACIÓN CULTURAL ALOIA

12112005

720,00

ASOCIACIÓN CULTURAL TRALOVALO

27102005

360,00

AVV MONTE DA MINA CASTRELOS

26102005

385,20

AVVCR CABRAL

12112005

385,20

AVV CRISTO DA VICTORIA COIA

12112005

1.763,20

SCD ATLANTIDA MATAMÁ

12112005

835,20

AC DE BAHIÑA BAIONA

12112005

385,20

AVV CRISTO DA VICTORIA COIA

12112005

1.080,00

AVV BEADE

12112005

4.988,00

WENCESLAO CABEZAS DEL TORO

14112005

21.460,00

PEDRO VÁZQUEZ TABOADA

16112005

118.518,49

SIMON MUSIC

11112005

92.800,00

FARO DE VIGO SAU

27122005

29.280,00

EL CORTE INGLÉS

27122005

5.640,00

EL CORTE INGLÉS


846.467,53


TOTAL ABANO-SIGNIFICANTIA


677.625,60

TOTAL OTROS


846.467,53

TOTAL FACTURAS ING VIGO05


1.524.093,13



Como se pode ver, uns cardaban a lana co seu curre e uns poucos espabilados se llevaban... la fama.

9.8.08

Cuando un amigo se va...

...queda un espacio vacío
que no lo puede llenar...
,
decía Alberto Cortez con aquella languidez que conseguía encandilar corazones tiernos y mentes entregadas a su voz.
Karpin dice que se va hastiado de sentirse incomprendido, y no nos deja uno sino unos cuantos espacios vacíos. Porque,
"cuando un amigo se va
se detienen los caminos

y comienza a revelar

el duende manso del vino..."
(¿?)
Juro por lo más sagrado que no sé qué pensar. No sé si sentirme aliviado porque quien iba para oligarca del ladrillo se haya dejado los piños en el reventón de la "burbuja inmobiliaria", o si acompañar a Cortez en el lamento, porque
"cuando un amigo se va
galopando su destino
empieza el alma a vibrar
porque se llena de frío..."
.
Sea como sea, parece que al ex futbolista que llegó del frío las cosas no le han ido como hubiera preferido, aunque supongo que tendrá su recompensa celestial, porque el amigo de los bienes terrenales de la iglesia cuyo reino no es de este mundo le ha dejado resuelta la papeleta de convertir en billetes de curso legal esas propiedades sacras que no había a quién colocar: Cluny, Hermanitas de los Ancianos Desamparados (asilo), Oblatas coruñesas, Jesuítas de Camposancos y, por si las dudas, el Barrio del Cura...
Hombre, no sé yo qué decir de eso de que no le fueran las cosas como hubiera preferido, porque ¿dónde esperaba que hubiese un negocio con lo de Cluny, que estaba ya kaput cuando compró por 18 millones de euros "de vellón" la inmobiliaria "Canaima" que era la lastimera dueña del solar? Como no sea que esperaba que le saliese lo de pedirle al Concello 28 millones como "indemnización" por no dejarle construir lo que pretendía... Oye, que obtener 10 millones de euros por cuidar la parcelita durante unos añitos, tampoco es moco de pavo, digo yo.
Y es que sobre Valery Karpin se ha dicho ya de todo, siempre, naturalmente, basándose en las suposiciones que cada uno haya tenido a su alcance: que si era el testaferro del dinero negro de las mafias rusas; que si era un elemento destacado en Vigo para servir la voracidad de especuladores ladrillistas ligados al fútbol (que si Lorenzo Sanz, que si Florentino...); que si era un altruista enamorado de Vigo (¡ostrás, como Corina!) dispuesto a sacarnos del atraso constructivo y recuperar barrios enteros con su esfuerzo económico; que si estaba preparando su asalto a la alcaldía de Vigo (como si lo necesitara para algo) o a la presidencia del Celta (¡lagarto, lagarto!), o que si era "naranja" como esas cuentas del "freshbanking" holandés... Incluso he oído decir que Karpin estaba moviendo el dinero de las extorsiones de ETA, tras su paso por San Sebastián, donde habría sido "inducido" a dar salida blanqueadora al "impuesto revolucionario"...
En fin; lo que ustedes quieran, que no faltarán más interpretaciones; unas regidas por esa inveterada manía de los humanos de explicarse lo que no parece muy claro, otras fruto de la iracundia, la envidia o la simple maledicencia, y otras surgidas de todos los que siempre saben mucho de lo que todos los demás ignoramos.
Sea como sea, y para que vean ustedes que hay diferentes puntos de vista, hay otras versiones menos lastimeras y más jacarandosas, que piden los plazos que le han negado al ruso, en plan
"no te vayas todavía,
no te vayas por favor,
que hasta la guitarra mía,
llora cuando dice adios".
Lejos de mí cualquier tentación hagiográfica a la hora de contemplar esta huida, pero quiero distanciarme también de la demonización, por fácil que esta tentación se me presente por El Maligno, no vaya a ser que, con los servicios prestados por el ruso a la Santa Madre Iglesia Católica, Apostólica y Romana, me tengan reservada una parcelita mínima lindante con las calderas de Pedro Botero.
El caso es que dice él que se ha dejado detrás los 100 millones de euros que "invirtió" en pretender sacarnos del atraso urbanístico en el que nos movíamos, que los políticos deberían "querer más a los empresarios" y que lo del PXOM fue un culebrón con más aplazamientos que capítulos lleva lo de la Bea esa. Mire usted, en esto último va a ser que estamos de acuerdo.
En fin que cuando un amigo se va, como cantaba el Cortez,
"...se queda un árbol caído
que ya no vuelve a brotar
porque el viento lo ha vencido".
¿Uno?: cientos, oiga, cientos. Y lo del viento, ¿de qué va? Por aquí los árboles caen por efecto de la gravedad o, en su defecto, como decía el sargento aquel, "por su propio peso" resultante de derribos para "humanizaciones" y/o trasplantes de fortuna.
Y es que:
"Cuando un amigo se va
queda un espacio vacío
que no lo puede llenar
la llegada de otro amigo"
.
Que llegará, no lo duden.

5.3.08

Ciclismo-ladrillismo




"Sin ladrillo, no hay ciclismo". ¿Alguna pregunta sobre el autor de la frase? Les supongo a todos al cabo de la calle y, con toda seguridad, habrán identificado a Valery Karpin como padre de la criatura. Acaban de asistir al nacimiento de una nueva corriente ideológica, el "ciclismo-ladrillismo", cuyo sustrato base es que el dinero hace el deporte y el ladrillo hace el dinero. Vamos, que estamos a un paso de ver la desaparición del flamante equipo ciclista "Karpin Galicia", que ya ha empezado a perder unidades antes de conseguir algún triunfo. En enero, precisamente, la primera baja ha sido la de Marcos Serrano, que había sido fichado a bombo y platillo como el referente gallego de este equipo profesional.

Pero, claro, el patrón, que ha puesto la mayor parte del dinero del que se nutre el equipo ciclista ha dicho, sin pelos en la lengua, que "si hay crisis, hay crisis para todos", y que "si no se vende, no se vende", y si no se vende porque hay crisis, pues no hay tela, guita, parné, pasta, etc. para pagar ciclistas. En resumen: "si no hay ladrillo, no hay ciclismo". ¿Te has enterado, Santi?

Al análisis conspicuo del asunto: ¿Quiere decir Karpin que hay que dejarle hacer sus negocios ladrillistas si queremos tener un equipo ciclista gallego? ¿O, simplemente, expresa su preocupación por no disponer de dinero suficiente como para regalárselo a los pedaleadores profesionales?

El caso es que, tal y como se emporcó la economía española a base de sustentarse en el sector de la construcción, impulsado por la voracidad de los bancos que largaban hipotecas como quien lava, la previsible caída del "megapelotazo" nos golpea a todos.

Yo me pregunto cómo tanto deporte se ha refugiado en el dinero sobrante del ladrillismo rampante. O, de otro modo, qué ha visto el dinero del ladrillo en el deporte, para refugiarse en él.

Los promotores y constructores, en unos momentos en los que millones de dineros negros acudían al lavado de la construcción para hacer de la vivienda un bien de cambio en vez de su natural condición de bien de uso, tenían que hacerse un hueco en el ámbito de la consideración social. Y venga a meter dineros en clubes de fútbol (¿recuerdan a Jesús Gil y sus origenes ladrillistas, o el tremendo salto económico y social conseguido por Florentino Pérez y su empresa constructora?), en equipos de voleibol, de balonmano, de ciclismo...

Y venga a engatusar a políticos de medio pelo (en términos náuticos se diría "de fortuna") para avalar su contribución a la mejora del deporte local, provincial, nacional, etc., con la sanísima intención de contar con el respaldo de los que deciden, a ver si se les ocurre algo para seguir con el negocio, sea una Universiada, unos edificios emblemáticos, un desdoblamiento del Corredor de O Morrazo, o cualquiera de esas cosas que, relacionadas con la promoción urbanística y la construcción de lo que sea, van saltando a los periódicos como grandes panaceas de nuestros problemas.

En este tipo de fregados nos han metido quienes, faltos de ideas, de conocimientos y de sentidiño, han considerado bueno seguir hinchando la burbuja inmobiliaria, hasta que la burbuja pinchó. Y eso que ya todo el mundo sabía que el asunto de los pelotazos en el sector de la construcción tenía los días contados. Pero aquellos próceres políticos "de fortuna" andaban escasos de alternativas, de inmaginación y de sano asesoramiento, así como sobrados de avaricia, sea económica, política o social, como para no dejarse querer.

Pero hay más: ¿han echado cuentas de cuántas iniciativas relacionadas con el desarrollo de la ciudad y de su hinterland están cautivas de la fugaz economía del ladrillo? ¿Y de cómo las conocidas financieras que han estado detrás de grandes promociones se están echando para atrás, vendiendo donde pueden y desapareciendo del terreno para, como el Guadiana, aparecer con otros "productos" más relacionados con la refinanciación de hipotecas, por ejemplo, para que el dinero les llegue por caminos distintos a los de los agonizantes pelotazos urbanísticos?

Pese a todo, no faltará quien se empeñe en defender la protección de un sector que ha hecho multimillonarios a especuladores, blanqueadores, buitres financieros, bancos, etc., como si de ello dependiera su futuro.

Lo cierto es que lo que viene fácil (ganar indefinidamente y en exceso con la propiedad inmobiliaria), fácil se va, como todo el mundo sabe. Pero en estas circunstancias hay suficiente gente que considera que el no poder vender su piso de Camelias, Navia o donde sea con las ganancias que había previsto, significa que pierde. Habría que decirles a éstos que, si han especulado con viviendas como forma de inmobilizar unos dineros que siempre podrían convertir en más, no han hecho más que caer en un espejismo. Y los espejismos, ya se sabe, suelen desaparecer en cuanto te aproximas.

Mi conclusión es que todos saldremos ganando, a medio plazo, si la economía española sale del pozo de depender en exceso de la actividad constructiva. ¿O no?

9.1.08

O escándalo Finca do Conde continúa

Tal e como estaba previsto, e ninguén dubidaba, tamén se acaban de anular as licencias de actividade do Centro Comercial Gran Vía-Finca do Conde, promovido pola multinacional holandesa ING Real Estate, patrocinadora da Volvo Ocean Race en Vigo e empresa amiga da sogra de Pilar Egea, xefa de gabinete de Corina Porro.
Un bo momento para repasar todo o publicado por Vigoblog sobre este turbio asunto... ¿e o fiscal?

Por certo, Caballero, onde está o convenio secreto de Corina que o PSOE reclamou que se fixera público.... cando estaba na oposición, claro?

3.12.07

Seguimos querendo saber

Seguimos esixindo unha investigación exhaustiva sobre o Convenio secreto para o financiamento dos actos municipais da Volvo Ocean Race, asinado entre Corina Porro e ING Real Estate, e que aportou á caixa de empresas relacionadas coa súa xefa de Gabinete, Pilar Egea (Abano e Significantia), a cantidade de 677.625,60 euros (ou sexa, 112.747.413,08 pesetas das de antes), é dicir, o 44,5 % do total aportado pola multinacional holandesa.
Queremos que se investiguen tamén os expedientes de gasto de menor contía entre os anos 2005 e 2007 que por valor de case 200.000 euros facturou para a alcaldía de Vigo presidida por C. Porro, a empresa Asesores de Servicios de Publicidad Significantia, cuyo capital es 100% de Asesores de Servicios Integrales de Comunicación Abano, empresa creada pola recente ex-xefa de gabinete e alter ego de C. Porro, Pilar Egea, e na que actualmente figura como accionista a súa sogra, que pasaba por allí.
Queremos transparencia, queremos saber. Queremos que non volva a ocorrer.
Seguimos, como prometimos, repetíndoo e á espera de respostas do goberno municipal... aínda que moito nos tememos que nonos van dicir nada, a pesar de que -mentres estiveron na oposición- reclamaron eles insistentemente que se fixera público tan escuro "convenio".
Que non sexa papel mollado.

NOTA: Vigoblog repetirá esta mensaxe ata que aburra aos seus lectores... por aquelo da memoria histórica e a xustiza.

9.11.07

Máis traineras, menos boats, please

Como se dun pesadelo se tratase, o síndrome Volvo que tan ben co(ñe)ceron C. Porro e Santi (unha cando alcaldesa, o outro cando secretario xeral para o Deporte), volve. Esta vez nunha vella ocorrencia presentada novamente como se dun maná se tratase: outra vez unha proba de motonáutica na ría. A última, celebrada con ocasión daquel evento ING_Mapi_C.Porro chamado VOR, costou (ao parecer pagados por un ING Real Estate) 300.000 euros. Daquela comentabamos en Vigoblog o 17 de maio de 2005:

Non se alteren, o próximo programado neste negocio puramente mediático da
Volvo Ocean Race é unha proba de motonáutica (como se sabe de gran tradición en Galicia) que nos costará 300.000 euros. Infelizmente, non teremos o atractivo que daquela tiñan estas probas, cando Stefano Casiragui xogaba coa morte para tristeza de Princesas soñadas. Teremos que conformarnos cuns minutos de cheiro a gasolina, máis ruido e certa escordadura de pescozo.

Esta vez parece ser que o noso promotor de eventos particular, Santi Oliveira I da Universiada, estudia que o paguemos entre todos.

Outra gran ocasión para publicitar este Anónimo Vigo e mover a pasta: que falta lles fai.

Máis traineras e menos boats, please!.

10.10.07

¿Dios es naranja?



No, fruto no: color. Después de arduas investigaciones, el zorro, el topo-hobbit, la vidente dipsómana y el semiólogo externo han llegado a la conclusión de que a Valery Karpin se le apareció Dios en cuanto dejó lo del fútbol profesional, como en su día se le apareció a Saulo de Tarso en medio del camino. Saulo cambió de nombre y pasó a llamarse Pablo, y Karpin cambió el azul celeste para adoptar el naranja celeste.
De acuerdo con las averiguaciones de los audaces investigadores ya empleados en su día por VIGOBLOG para adentrarse en las claocas del sistema, la adscripción de Karpin al ladrillismo es resultado de su repentina conversión al nuevo paraíso naranja. En realidad, lo que el estonio está haciendo es edificarse una parcelita en el cielo.
Vamos a ver: Karpin se compró el edificio y el solar de las monjitas de Cluni; se compró el edificio de las monjitas de los Ancianos Desamparados, con el Barrio del Cura enterito; se compró el viejo edificio de los Jesuitas en Camposancos y, finalmente, se está preparando su propia residencia en Coruxo, a la sombra del cruceiro que preside la entrada a la playa conocida como de "la sirenita".

--¡Ostrás! ¿A ver si es el enviado de Dios para recuperar sus posesiones terrenales?
--No sé yo si tendrá mucho que ver con el tema, pero me tiene mosca otro aspecto del asunto que estoy investigando--
sugirió el hobbit infiltrado.
--¿Encaja con lo de Dios?
--Como anillo al pelo...
--¿Y?
--Pues que me han dicho que está haciendo unos cursillos prematrimoniales...
--A lo mejor es que no estaba casado por la Santa Iglesia Católica, Apostólica y Romana, que es la verdadera, y, claro, tratándose de negocios, Vigo bien vale una misa, o unos prematrimoniales.


Y mira que son cosas que sabíamos todos, pero no ha sido hasta la exhaustiva investigación de nuestros personajes en el CSI-Vigo cuando hemos reparado en todo esto. Y, claro, a uno le entra un no sé qué, cada vez que dice cosas poco convenientes del personaje en cuestión, porque una cosa es lidiar con asuntos de los mortales y otra muy distinta andarse con coñas que apuntan tan alto.
El Comité de Asuntos Paranormales de la Célula clandestina de Imponderables e Inconmensurables de esta blog de Vigo (y su hinterland) sufrió, en ese momento, un súbito ataque de acojone trascendental y enmudeció. Hasta que la Pinténs, que es más bien descreída, no pudo aguantar más la risa que malamente contenía, y explotó:

--Pois se vos digo o que mirei onte, afojades...

Al Eifonso se le atragantó el pincho de tortilla; a Raquel estuvo a punto de darle una "pálida" de no te menees; Lorenzo optó por concentrarse en aquella espinilla de la que se había olvidado, y yo mismo no me corté un pelo en exhibir el clásico respingo medular. Aunque Ana esperaba que alguien le diera el pie para continuar, allí nadie dijo nada. Y nos lo espetó:

--Alguén pode explicarme o que facía onte o Karpin, con indumentaria deportiva, saíndo do ático do meu abó, ala arriba, no Calvario?

Lo que nos faltaba, para confirmar que con la Iglesia habíamos topado: Karpin subiendo al Calvario.

--O que non sei é onde deixou a cruz, porque o "mini" tíñao aparcado onde non se atreve ninguén...

Por si acaso, nos santiguamos antes de terminar la reunión y nos fuimos, pensativos, cada uno por su lado, que no estaba el horno para bollos.
Cuando llegó el semiólogo, ya no quedaba nadie en el domicilio clandestino de VIGOBLOG.

--¿Y a quién le digo yo, ahora, que hasta el pelo le ha cambiado de color a Karpin? --dijo para sí el semiólogo. Y se le ocurrió dirigirse a todos vosotros, amadísimos hermanos lectores y colaboradores de este tinglado:

--¿A qué no saben de qué color es ahora el pelo de Karpiiiiin...?

--¡NA-RAN-JA! --contestásteis todos al unísono.

¡Jodeeer! Como su cuenta...


28.9.07

Que intereses defenden?

Finca do Conde. Como se come isto? Partamos do trile de que Chema Figueroa recoñece que tiña informes tanto para dar a licencia como para non dala, con "risco" parecido de xuridicamente equivocarse. Se non daba a licencia, o maior prexudicado sería ING Real Estate, multinacional holandesa que xoga forte dende hai anos co PERI Finca do Conde e que ameaza con monopolizar as nosas vidas coa súa cor laranxa e os seus empurronciños. Xa dende tempos de Manolo Pérez leva a multinacional perdido nos tribunais todas e cada unha das veces que as aprobacións do planeamento foron recorridas e foron sentenciadas (e que sistematicamente foi recurrindo, para gañar tempo e pasara o que pasou). Se Figueroa non daba a licencia, podería ocorrer que ING fose aos tribunais e estes fallasen, no pior dos casos (raramente, con tres sentenzas en contra do planeamento que substentaba a licencia), contra o Concello, que se enfrontaría a unha posiblemente máis que leve indemnización e á obriga de concedela despois, no improbable caso -como xa se demostrou- que o Tribunal supremo dese a razón a ING nos seus recursos contra as sentenzas do tribunal superior de xustiza de Galicia. Pecata minuta. Sen embargo, a decisión de concedela nestas circunstancias SÓ podía prexudicar aos intereses públicos xerais e SÓ podía beneficiar ao interese privado.

SÓ hai unha resposta posible a tan extraño comportamento: perante a dúbida, Figueroa (e o BNG coa súa transcendental e sorpresiva abstención en xullo de 2003) optou -paradoxicamente nun representante dos intereses xerais- por arriscarse A FAVOR da parte privada e CONTRA os intereses públicos. SÓ hai unha resposta posible para que un representante público opte, en caso de dúbida, por favorecer unha operación privada que moverá, a favor da multinacional, moitos millóns de euros no seu beneficio: que representa realmente os intereses desa empresa privada.

A música patética a todo isto, e da que neste blog dimos comprida e desglosada información, pona o curiosísimo convenio secreto asinado por C.Porro e ING para o patrocinio da Volvo e que, a estas alturas, segue sen ser desvelado polos actuais gobernantes. Case o 50% do total aportado por ING, foi parar casualmente ás contas das empresas Significantia e Abano, relacionadas con Mapi Egea, xefa de gabinete da Porro e do "proveedor de oportunidades" Pedro Costas, socio da "sogra de Mapi". Isto é, lévanse 677.625,60 euros do millón e medio aportado, en concepto aínda non se sabe de que "servizos" publicitarios e de comunicación. Ou sexa, 100 millóns das antigas pesetas para un lado e o resto, para os gastos, que algo farían... que a estes exipcios gústalles sempre redondear.

É a obriga dos actuais gobernantes ensinarnos a tódolos cidadáns tamén, ademais dos informes técnicos que agora amosan, os documentos do convenio secreto de Corina e Mapi que, cando estaban na oposición, reclamaron pública e reiteradamente. Como é a súa obriga reclamar as responsabilidades que correspondan, e non só as "políticas".

Dende Vigoblog, aportamos o noso gran de area á recuperación da memoria neste asunto: non hai máis que clicar na nosa etiqueta temática. Que ninguén se escaquee agora con mentiras ou con silenzos. As actas da Xerencia de Urbanismo están aí para avergonzalos.

17.9.07

Manual de urgencia para corruptos

El Caballero tocayo del hermano de Caín nos ha venido a decir lo que ya todos sabíamos. Lo sabían desde el topo-hobbit hasta el mismísimo Zorro; lo sabía la vidente dipsómana, y era consciente de ello hasta el semiólogo externo. Nos lo habían advertido, pero como la superioridad me encargó que los despidiera a todos, por plastas, pues no hemos vuelto a verlos.
El Abel, revestido de la "prudencia" que da el estar donde está, se ha ofrecido a evitar que nos quedemos a dos velas por tener que pagarle a ING los "réditos" de la ilegalidad que le permitieron cometer los que hace no tanto tiempo gobernaban esta ciudad. Es decir, que va a recurrir la sentencia que ha declarado ilegal (y demolible) el Centro Comercial Gran Vía, construido gracias a las grandes dosis de cinismo y, presumiblemente, corrupción puestas en práctica por la "joint venture" PP-BNG-ING, con el manifiesto desagrado del PSOE, presumiblemente también, por haberse quedado fuera del chanchullo por culpa de aquellos dos desalmados "outsiders" llamados Ventura Pérez Mariño y Mauricio Ruiz.
Pero nuestro "Horse man" (alguno lo traduciría como "Gentleman", pero yo no) ha salido al rescate de la "desfeita" y, con un memorable acto de filibusterismo legal, nos evitará la quiebra de las arcas municipales recurriendo una sentencia que, al mismo tiempo, califica de correcta y difícilmente rebatible. Supongo que los asesores legales de los que dispone el Ayuntamiento (externos aparte) le habrán dicho algo así como: "esa sentencia no se la salta un gitano y no servirá para nada recurrir".
--Pues yo creo que sí.
--Que sí, ¿qué?

--Que, eso, que sí puede servir para algo.

--Como no sea para perder tiempo...

--Precisamente.

--Pues qué bien.

--Con una precisión: no se perderá el tiempo, sino que se empleará en que corran los plazos para que se apruebe el PXOM que lo legalizará, además de paralizar cualquier intento de algún desalmado que pueda exigir la ejecución de la sentencia.

--Jo, jefe, qué idea; por algo te han hecho alcalde.

--De nada.

Y, así, burla burlando, se deja negro sobre blanco algo que invita a una serie de reflexiones al margen de las precisiones y los resquicios con que la legalidad se hace permeable a los trapicheos.

El conocido mecanismo, que todos negarán de palabra y confirmarán de obra, consiste en que, previamente convencidos quienes tienen la capacidad para autorizar o negar, de que el asunto es productivo, se habilita un proyecto cargado de tantos millones que, o se traga, o nos arruinamos por querer apuntalar la legalidad. Y sorteando las críticas y las imputaciones de ilegalidad a base de "asesores externos", pagados con nuestro dinero para su beneficio y el de los que se lo encargan, se concede una licencia de construcción contra los dictámenes jurídicos, las sentencias judiciales y el mismísimo sentido común, que para cuando se logre restablecer la legalidad mediante jueces, serán otros los que carguen con el mochuelo.
Pero, como restablecer la legalidad supondría indemnizar a quienes, alegando buena fe (¿?), han invertido su dinero en construir un monstruo innecesario, y eso se nos pone en "un pico" que nos dejaría sin un duro, pues sorteamos la ley como podamos y, finalmente, los corruptos, los que se han puesto fuera de la ley y aquellos a quienes han beneficiado, se salen de rositas.
A mí, realmente, me importa un comino de qué forma se puede sortear la ley para evitar su cumplimiento. Lo que me interesa es que una ley, supuestamente elaborada para protegerme, sea atendida, no esquivada por cualquier enjambre parasitario.
Si aquí hemos dicho más de una vez que el BNG ha sido cómplice en el caso "Finca do Conde" cuando se abstuvo consciente de que su abstención era un "placet" para una operación urbanística que antes denunciaba, lo mismo diremos ahora de un alcalde que (a lo mejor resulta plausible su franqueza) viene a esforzarse para que nadie salga "fostiado" por culpa de los jueces y de la ley.
Y, digo yo, ¿qué hay de las responsabilidades personales de quienes autorizaron la ilegalidad que han constatado los jueces? Corina, Toba, Figueroa y el resto de la "trouppe" que se hartó de insultar a Mauricio y culpó de todos los males a V.P.M., ¿se estarán partiendo en culo de risa, con sus bien ganados presuntos provechos? ¿De quien se seguirá riendo ING, con el negocio ya hecho a costa de incautos comerciantes que se pudren en la soledad del Centro Comercial Gran Vía? ¿Va a seguir participando del ameno cachondeo Consultora Galega, después de cobrar un par de veces por un Plan cargado de irregularidades, pero, sobre todo, malo de solemnidad?
En fin, que si usted tiene madera de especulador, escrúpulos de corsario del Caribe y una punta de pasta para el "Untamiento", déjese de hacer el tonto y encárguele una "cuenta naranja" a la medida a alguno de esos "proveedores de oportunidades" que pueden encontrarse en cualquier "pret à porter". O recurra a esas "asesorías urbanísticas" (gabinetes de influencias, les llaman algunos), que pululan por doquier sobrevolando el espacio colindante con los núcleos de poder político. Y consiga que los administradores de la plebe se salten la ley a la torera, que el asunto no sólo les saldrá gratis judicialmente, sino que podrán seguir intentando más trapicheos con nuestro dinero.
Luego nos dirán que es por nuestro bien por lo que tratan de "legalizar" lo ilegal, porque en caso contrario nos costaría la quiebra. Es decir, que la exigencia de cumplimiento de la ley es algo tremendamente permeable al dinero. Se puede cometer cualquier ilícito, con tal de que su reparación les cueste a los perjudicados (nosotros) tanto dinero que sea mejor mirar para otro lado.
Fantástico: si no queremos cagarla, tendremos que perdonarle a los delincuentes sus actos delictivos, y pagarles los gastos.
Aquí sobra desfachatez, falta honestidad, sobra filibusterismo y ya no queda ni pizca de vergüenza, venga de donde venga.
Ellos lo saben. Ahora quiero que sepan, que nosotros también lo sabemos, y que sabemos que saben que lo sabemos. ¡Que lo sepan!