Cuando el Bloque Nacionalista Galego habla de reclamar la deuda "histórica" al Gobierno Central cabe preguntarse ¿quién pagará esa deuda "histórica" y cómo y desde qué conceptos se define?
España está organizada en Autonomías, ¿pagará la deuda histórica 'Madrí' o el conjunto de las 16 autonomías restantes? Y ¿desde cuándo empezamos a contar el período histórico, desde Recaredo o desde Pedro Madruga ('señor de horca y cuchillo')?
Si hoy estamos pendientes de que de una vez firmen todos los acuerdos de Kioto y se hagan cumplir; es decir, si los problemas que realmente nos atañen ya no entienden de fronteras —S.I.D.A. Chernovil, movimientos migratorios, ...— ¿cuándo empezaremos a pagar la "deuda histórica", por ejemplo, a los países africanos, en donde Occidente ha "cazado" miles y miles de hombres y mujeres que transportados en barcos negreros se ofertaban al mejor postor en el florenciente mercado de las islas Azores hasta el s.XIX? ¿cuándo cancelaremos la deuda histórica contraída con tantos y tantos países "atrasados" a los que por la fuerza hemos despojado de sus riquezas?
Galicia ha sido receptora de 'fondos europeos' hasta, digamos, ayer. Es decir, los gallegos consumimos más de lo que producimos ¿no es así?
¿Quién debe a quién?
Y ya que en Galicia estamos en 'crecimiento demográfico cero' convendría preguntarse cómo y con qué les pagaremos a aquellos que dentro de muy pocos años nos harán la cama, nos fregarán los platos, nos barreran, mejor o peor, pero, nos barrerán las aceras...
La 'deuda histórica' y eso de que "Galicia no le saldrá barata a 'Madrí'" son, digámoslo así, índices de una visión del mundo (todo el planeta Tierra) un poco pacata.
30.000 personas en edad infantil mueren al día de hambre. Y siendo ésto así ¿es posible tener ánimo para llamar bonito al espectáculo de los trimaranes ¡¡¡carísimos!!! amarrados al puerto de Vigo? ¿Quién les paga a sus tripulaciones? ¿No serán las esponsorizaciones una manera de escamotear dineros públicos para diversiones privadas?
Nuestro nivel de vida, el de los occidentales, sí tiene una deuda inmensa con los países que no forman parte de Occidente pero sí les suministra —los países atrasados a Occidente— muchísimas de las materias primas de que disfrutamos. Es patente que en el pago que les hacemos les engañamos ¿no? El dinero, a fin de cuentas, no deja de ser un truco precioso mediante el cual obtenemos oro a cambio de baratijas.
¿Lo de G-8 vendrá de '8 Getas'?
La enfermedad es tal que las soluciones que no tengan en cuenta lo glocal —sí, glocal— son una pura rapiña. Y de rapiñar, los países colonizadores —¡nosotros descubrimos América!— sabemos un rato largo. ¿Recuerda alquien que el Congo Belga era propiedad privada del rey belga Leopoldo, lo recuerda alguien?, y ¿recuerda cómo se administraban aquellas tierras? ¡Fue ayer, sí, ayer!
El mundo ni se acaba en el Bierzo ni en Valença do Minho.
IX ÉPOCA
18.7.05
17.7.05
Vigo05: euros al viento
A imaxe da esquerda costoulle a vostede máis de 360.000 euros. A regata de grandes trimaráns, programada dentro dos actos de Galicia2005 que argalla a Fundación Deporte Galego da Xunta co entusiasmo finxido dun comparsa Concello de Vigo, desembarcou na ría, ante a indiferencia da poboación e gran despregue de espectáculo. Non hai más que ver na foto o espigón do RC Náutico para comprobar que se contan cos dedos dunha man os espectadores. Dariamos por ben investidos estes cartos se despois deste evento algo quedase na cidade. Pero este negocio é só de Royal Productions, das tripulacións, patrocinadores estranxeiros e adláteres, xerosamente subvencionados pola Xunta de Galicia para que trouxeran aquí o seu espectáculo pseudodeportivo. Claro que con menos deses cartos teriamos, por exemplo, unha magnífica escola de deportes náuticos para achegar ós nosos cativos ó mundo do mar e educalos no seu respecto. Pero iso deixa pouco diñeiro, xa se sabe.Hoxe domingo coincidían a unha escasa milla de distancia, a regata de trimaráns-circo e a Bandeira Corte Inglés de Traineras. Viva imaxe do paradoxo: para ver a primeira había 15 persoas no peirao de trasatlánticos e uns cantos iates na ría. Para a segunda, unhas mil persoas colgaban os seus corpos do espigón do Náutico mentres un helicóptero da TVG peneiraba durante máis de dúas horas sobre Montero Ríos enxordecéndonos. Eses motores e unha desafortunada megafonía impedíronos escoitar o son das pás sobre o mar e os berros do timonel marcando o ritmo do suor, pois é sabido que o realmente importante é a imaxe que acompaña ó anuncio, non a realidade. Pero non hai queixa.
Regata de Trimaráns e de Traineras marcan a diferencia entre o timo-negociete e o racional uso dos recursos, entre un falso circo-marketing e o deporte-espectáculo.
¿Parecéronlles moito os 240.000 euros para o espectáculo privado dos veleiros?. Nos se alteren, o próximo programado neste negocio puramente mediático da Volvo Ocean Race é unha proba de motonáutica (como se sabe de gran tradición en Galicia) que nos costará 300.000 euros. Infelizmente, non teremos o atractivo que daquela tiñan estas probas, cando Stefano Casiragui xogaba coa morte para tristeza de Princesas soñadas. Teremos que conformarnos cuns minutos de cheiro a gasolina, máis ruido e certa escordadura de pescozo.
Claro que isto é un suma e segue. En Vigo todo comezou co masivo espectáculo de carrociñas por Montero Ríos montado hai uns meses por Reixa-Caixanova, tamén pagado pola Xunta e seguido por non máis de 200 persoas e que nos costou outros 300.000 euros e unha invalorable vergonza allea.
Suma e segue de case 850.000 euros no tempo que tarda unha motora de competición en pasar por diante dos nosos pasmados e confiados ollos de contribuíntes.
As inormes velas dos trimaráns tiñan hoxe o color do diñeiro, ese que tanto suor de animoso remeiro nos costa gañar cada día para engordar ós que din que nos gobernan.
Etiquetas:
Planificación estratéxica,
porto,
Powerboat
16.7.05
ETEA: sacade as vosas suxas mans
Estou convencido que de facer unha enquisa sobre a remodelación dos
terreos (e dos mares) da ETEA, a maioría dos cidadáns, incluidos os rectores da Zona Franca, apostarían por amplos espacios verdes, o aproveitamento do que xa hai, e unha praia despexada. Sen embargo, a proposta oficial consiste nunha intervención dura, con edificación abundante e a privatización doutra gran parcela de mar.
¿De donde ven esta furia edificatoria? A razón haberá que buscala na orixe. Cando o Sr. Egerique fixo a compra o Ministerio de Defensa, algunhas voces (Pérez Mariño, por exemplo) opuxeronse co poderoso argumento de que a cidade non tiña por qué pagar terreos que foran cedidos noutro momento. A lóxica da economía fai que agora Zona Franca trate de recuperar e rendabilizar o invertido. E o malo é que non aparece outro modelo que non sexa á privatización do espacio, do mar e da paisaxe.
Habería que reflexionar polo miudo sobre o papel que ven desenvolvendo esa “terceira alcaldia” chamada Zona Franca que adornada co cartel de organismo público, non se distingue moito dunha entidade de negocios máis. Compra e promove edificacións, xestiona aparcamentos, proporciona dietas xenerosas ós membros do seu consello rector e “presta cartos” ó Concello para financiar as publicitarias obras de VIG05. Todo elo baixo supervisión dun Concello que semella ir a remolque.
Que abran as portas da Etea, que nos deixen bañar na piscina, que cuiden os xardíns e que recuperen a praia. Estariamos felices.
terreos (e dos mares) da ETEA, a maioría dos cidadáns, incluidos os rectores da Zona Franca, apostarían por amplos espacios verdes, o aproveitamento do que xa hai, e unha praia despexada. Sen embargo, a proposta oficial consiste nunha intervención dura, con edificación abundante e a privatización doutra gran parcela de mar.
¿De donde ven esta furia edificatoria? A razón haberá que buscala na orixe. Cando o Sr. Egerique fixo a compra o Ministerio de Defensa, algunhas voces (Pérez Mariño, por exemplo) opuxeronse co poderoso argumento de que a cidade non tiña por qué pagar terreos que foran cedidos noutro momento. A lóxica da economía fai que agora Zona Franca trate de recuperar e rendabilizar o invertido. E o malo é que non aparece outro modelo que non sexa á privatización do espacio, do mar e da paisaxe.
Habería que reflexionar polo miudo sobre o papel que ven desenvolvendo esa “terceira alcaldia” chamada Zona Franca que adornada co cartel de organismo público, non se distingue moito dunha entidade de negocios máis. Compra e promove edificacións, xestiona aparcamentos, proporciona dietas xenerosas ós membros do seu consello rector e “presta cartos” ó Concello para financiar as publicitarias obras de VIG05. Todo elo baixo supervisión dun Concello que semella ir a remolque.
Que abran as portas da Etea, que nos deixen bañar na piscina, que cuiden os xardíns e que recuperen a praia. Estariamos felices.
Etiquetas:
Planificación estratéxica,
porto
14.7.05
Inaugura, que algo queda
¿Qué? ¿van como amotos o no? Les ha faltado tiempo para dar las puntillas que puedan a lo del asfaltismo. Por si esos rojos separatistas les van a inaugurar "sus" obras, se han lanzado a inaugurar, al mismo tiempo que a vaciar las arcas, como se puede leer hoy en cualquier periódico de los de aquí.
Por lo pronto, a la puñetera Vía Rápida do Morrazo, cuyas obras estaban calculadísimas para inaugurar a finales de agosto o principios de setiembre y se fueron a tomar por candomblé por lo del adelanto electoral, le han hecho un zurcidito para poder inaugurar seis kilometritos en julio, y recordarle a la gente lo buenísimos que han sido.
Espero que tengan la decencia de no inaugurar ese nuevo instrumento de matar que es la VRG de O Morrazo, como han demostrado las de O Salnés y O Barbanza, aunque no me creo que renuncien a ello, para salir en la foto por lo menos.
Y, como todo va de lo mismo, voy a aprovechar para ponerme otro entorchadito. Ahora resulta que, según ese señor que se va a marchar porque la mayoría de los gallegos que votaron así lo han preferido, la salida de la Volvo Ocean Race va a ser un "puntazo" para Galicia. En toda su exposición, ni una línea para Vigo, supongo que, también en esta ocasión, con la inestimable colaboración de la "señá" Porro, que sigue sin decirle a sus jefes que la Volvo va a salir de Vigo, no de Galicia. La Copa América se hace en Valencia, no en la Comunidad Valenciana, y nadie se ha escandalizado. Pero por aquí ya estamos acostumbrados a que la sumisión política a don Manuel nos traiga estas cosas. Claro que a 12.000 millones de las ya caducas pesetas (que viene siendo lo que nos ha costado destrozar los montes y salvar huecos con cemento y asfalto, para luego inundar los pueblos con más coches de los que caben, para luego seguir horadando el suelo para aparcamientos) ya podrán.Y, además, más paseos cutres sobre las dunas.
La Ría va a quedar que no la conocerá ni la madre que la parió.
Por lo pronto, a la puñetera Vía Rápida do Morrazo, cuyas obras estaban calculadísimas para inaugurar a finales de agosto o principios de setiembre y se fueron a tomar por candomblé por lo del adelanto electoral, le han hecho un zurcidito para poder inaugurar seis kilometritos en julio, y recordarle a la gente lo buenísimos que han sido.
Espero que tengan la decencia de no inaugurar ese nuevo instrumento de matar que es la VRG de O Morrazo, como han demostrado las de O Salnés y O Barbanza, aunque no me creo que renuncien a ello, para salir en la foto por lo menos.
Y, como todo va de lo mismo, voy a aprovechar para ponerme otro entorchadito. Ahora resulta que, según ese señor que se va a marchar porque la mayoría de los gallegos que votaron así lo han preferido, la salida de la Volvo Ocean Race va a ser un "puntazo" para Galicia. En toda su exposición, ni una línea para Vigo, supongo que, también en esta ocasión, con la inestimable colaboración de la "señá" Porro, que sigue sin decirle a sus jefes que la Volvo va a salir de Vigo, no de Galicia. La Copa América se hace en Valencia, no en la Comunidad Valenciana, y nadie se ha escandalizado. Pero por aquí ya estamos acostumbrados a que la sumisión política a don Manuel nos traiga estas cosas. Claro que a 12.000 millones de las ya caducas pesetas (que viene siendo lo que nos ha costado destrozar los montes y salvar huecos con cemento y asfalto, para luego inundar los pueblos con más coches de los que caben, para luego seguir horadando el suelo para aparcamientos) ya podrán.Y, además, más paseos cutres sobre las dunas.
La Ría va a quedar que no la conocerá ni la madre que la parió.
Etiquetas:
Medios de transporte,
Pactos,
Planificación estratéxica
13.7.05
Bandeira azul, bandeira negra
A crenza de que coa entrega da bandeira azul que concede a privada Foundation for environmental Education (FEE) se premia a calidade ambiental dos areais non é certa. Este galardón premia realmente a existencia de dotacións e servizos de praia, mobiliario ou infraestructuras de acceso e unha calidade das augas de baño aceptable. Son aspectos que xeralmente teñen que ver máis co grao de urbanización do litoral que coa conservación dos sistemas dunares ou coa rexeneración dos valores naturais e eliminación de impactos negativos de vellas políticas desarrollistas.Se os criterios ambientais fosen os preferentes, xamais a praia de Samil tería acadado esa "distinción". Moi ó contrario, Samil acadou a bandeira, si, despois de mellorar ata os mínimos admitidos a calidade das augas, pero, sobre todo, pola disneylandia cutre reconstruída sobre un maltreito muro en tempos do alcalde Soto e do inefable concelleiro Agustín Arca. Aquela actuación supuxo o descabello ó xa tocado sistema dunar e piñeiral. Urbanizouse toda a superficie traseira ó muro-paseo e ampliouse este cara á praia da Fonte e cara á desembocadura do Lagares en lugares aínda pouco afectados.
Neste 2005 nin tan sequera a calidade das augas conseguíu o mínimo esixible, e a famosa Fundación non tivo a ben -cos consabidos desgarros municipais e os laios mediáticos habituais- darlle o gusto ós concelleiros de turno de seren, por un día satisfeitos ecoloxistas coiunturais e institucionalizados coas cabeleiras (ou calvas) ó vento mentras izan o trapo azul co logotipo da FEE.
A concesión das bandeiras azuis parécese moito a un fraude, á venda dun producto cunha propaganda e un envoltorio que non se corresponde co seu interior. A súa concesión carece de todo rigor e así o entendeu a Comisión Europea que en 1999 retirou a subvención que concedía á FEE para este programa, pesie a que os medios de comunicación, ano tras ano, seguen a repetir que este programa é da Comisión Europea (!).
A "loita" por acadar a bandeiriña ten producido efectos perversos. As administracións locais no intento de cumprir os protocolos da FEE, adícanse a "preparar" ou "adaptar" as praias, provocando que a areais que conservaban un aceptable estado natural se lle engadan todo tipo de trebellos para poder lucir a enseña azul: WCs, duchas, rampas de acceso sobre dunas, papeleiras na area, barreiras flotantes, chiringuitos, servizos turísticos, paseos litorais, accesos rodados, aparcamentos...
A asociación Ecologistas en Acción vén desenvolvendo unha contracampaña denominada Bandeiras Negras que -aquí si- fóra dos interesados circuítos institucionais, serve para poñer en evidencia as malas prácticas e agresións sobre o delicado e maltratado litoral español. Algunhas destas bandeiras mouras foron paradoxalmente adxudicadas a praias ás que a Fundación concedera o seu trapo azul.Os ecoloxistas galegos (¿hainos?) aínda non teñen reaccionado. Esperemos que algún día o fagan e poidamos frear as ansias publicitarias dos alegres alcaldes e alcaldesas que nos rodean e librar así ás nosas praias da urbanización supostamente light que tanto gusta ós munícipes. Esperemos que algún día convenzamos ós que nos gobernan para que empreguen as súas forzas e os nosos impostos para iniciar unha decidida política de rexeneración do litoral e poidamos volver a ver, por poñer un exemplo, a praia de Samil cun aspecto semellante ó que amosamos nesta vella e nostálxica fotografía. Sen bandeira azul, pero con area, dunas e vexetación, como se dunha praia se tratase.

A Fox, Samil en 1965
Campaña Banderas Negras 2005 de Ecologistas en Acción
Campaña Bandeiras azuis da FEE
11.7.05
Nómadas y sedentarios
Caín y Abel. El sedentarismo y el nomadeo. De aquí surge la ciudad y de ésta la inevitable complegización del corpus legal.Para el nómada las mediaciones son sencillas. La ciudad es el lugar de las tensiones.
Alguien, en alguna cultura dijo algo así: nadie debiera poseer nada más que aquello que pudiese transportar. Fueron los nómadas del desierto los primeros orfebres; fueron los primeros en jibarizar los símbolos de poder.
Alguien, en alguna cultura dijo algo así: nadie debiera poseer nada más que aquello que pudiese transportar. Fueron los nómadas del desierto los primeros orfebres; fueron los primeros en jibarizar los símbolos de poder.
10.7.05
El que avisa no es traidor
Bueno, bueno, bueno. Si antes se lo digo, antes se ponen a correr para demostrarme que no me equivocaba. Sangran por la herida, sin preocuparse de cauterizarla, porque no saben cómo. Si se toman la molestia –tómensela, por favor– de leerse el “editorial” de El Faro de Vigo de hoy (10-07-2005) verán que lo que desde aquí venimos diciendo refleja la penosa realidad que padecemos. Resulta que el pacto PSOE-BNG que dio la alcaldía de Vigo a Ventura Pérez Mariño “se quebró por el peculiar comportamiento del ex juez”.
O sea, que no “se quebró” por el “peculiar” comportamiento del BNG, defendiendo contra todos su “ordeno y mando” en el urbanismo, que pretendían controlar para evitar que la ley se les llevase por delante su apuesta en Finca do Conde, sino porque Ventura es “un prestigioso jurista”, pero con “una trayectoria política tormentosa”. Y, ya está: todos tan anchos, seguros de que la estupidez general permitirá colar enormidades como esa.
La tormentosa trayectoria de VPM ha sido, por ejemplo, preferir la expresión de la realidad que seguir unas consignas del partido que lo usó como reclamo electoral para el Parlamento Español, que no tenía más objetivo que el de ocultar los gravísimos comportamientos orgánicos que luego pretendió revelar la comisión de investigación sobre la corrupción.
Y, mira tú por donde, resulta que algo muy parecido a la corrupción podría ser que la primera medida de gobierno de Corina hubiese sido encargarle a la agencia Anónimo la inserción de ocho páginas, de la tarifa más cara de publicidad, en el Faro de Vigo, y pasarse varios meses sin contestarle a Ventura sobre la cantidad destinada a ello.
También se habrá incluido en la “tormentosa” trayectoria de VPM, aquel voto particular en contra de la sentencia del juicio contra Amedo y Domínguez, en la que se decía que ni banda armada ni gaitas, que lo de los GAL había sido una cosa de dos “aventureros” financiados por no se sabe muy bien qué empresarios vascos, o algo así. Para el entonces juez de la Audiencia Nacional todo lo visto en la causa revelaba la existencia de un plan, una organización y una estrategia, difícilmente disociables de los aparatos del Estado, por lo que insistió en que había, efectivamente, una “banda armada”. Luego vendrían las inevitables pero pacatas condenas de Barrionuevo y de Vera por andar a jugar con los trastos del brujo y meter la gamba con lo del secuestro de Segundo Marey. O lo de los fondos reservados, que pusieron por las nubes la cotización de la hasta entonces anodina ferretería del suegro del en su día Director General de la Seguridad del Estado, etc.
Pero si quedaba alguna duda sobre la posición coyunturalista del editorialista de Faro, ahora resulta que Corina se ha desvivido por la ciudad, con ocasión de la Volvo Ocean Race, que, como todo el mundo sabe, no sale de Vigo sino de Galicia. Y, que yo sepa, ni una sola protesta ha partido de la boquita pintada de Porro, mientras su jefe y mentor seguía regalándole la oreja y los forros a un Pedro Campos que, al timón del cotarro, se lleva todo lo que puede para Sanxenxo y su Club Náutico. En la publicidad oficial, de Vigo ni pío (alguna vez, como de pasada, y por el qué dirán).
Lo cierto es que la verdad, la realidad constatable y el más elemental sentido común parecen haber dejado el paso franco a la conveniencia material de cada momento, fiándose de que la memoria de la peña es frágil y el poder propio, mucho.
Pero el tiempo es inexorable. Y sus consecuencias, también. El que avisa no es traidor.
O sea, que no “se quebró” por el “peculiar” comportamiento del BNG, defendiendo contra todos su “ordeno y mando” en el urbanismo, que pretendían controlar para evitar que la ley se les llevase por delante su apuesta en Finca do Conde, sino porque Ventura es “un prestigioso jurista”, pero con “una trayectoria política tormentosa”. Y, ya está: todos tan anchos, seguros de que la estupidez general permitirá colar enormidades como esa.
La tormentosa trayectoria de VPM ha sido, por ejemplo, preferir la expresión de la realidad que seguir unas consignas del partido que lo usó como reclamo electoral para el Parlamento Español, que no tenía más objetivo que el de ocultar los gravísimos comportamientos orgánicos que luego pretendió revelar la comisión de investigación sobre la corrupción.
Y, mira tú por donde, resulta que algo muy parecido a la corrupción podría ser que la primera medida de gobierno de Corina hubiese sido encargarle a la agencia Anónimo la inserción de ocho páginas, de la tarifa más cara de publicidad, en el Faro de Vigo, y pasarse varios meses sin contestarle a Ventura sobre la cantidad destinada a ello.
También se habrá incluido en la “tormentosa” trayectoria de VPM, aquel voto particular en contra de la sentencia del juicio contra Amedo y Domínguez, en la que se decía que ni banda armada ni gaitas, que lo de los GAL había sido una cosa de dos “aventureros” financiados por no se sabe muy bien qué empresarios vascos, o algo así. Para el entonces juez de la Audiencia Nacional todo lo visto en la causa revelaba la existencia de un plan, una organización y una estrategia, difícilmente disociables de los aparatos del Estado, por lo que insistió en que había, efectivamente, una “banda armada”. Luego vendrían las inevitables pero pacatas condenas de Barrionuevo y de Vera por andar a jugar con los trastos del brujo y meter la gamba con lo del secuestro de Segundo Marey. O lo de los fondos reservados, que pusieron por las nubes la cotización de la hasta entonces anodina ferretería del suegro del en su día Director General de la Seguridad del Estado, etc.
Pero si quedaba alguna duda sobre la posición coyunturalista del editorialista de Faro, ahora resulta que Corina se ha desvivido por la ciudad, con ocasión de la Volvo Ocean Race, que, como todo el mundo sabe, no sale de Vigo sino de Galicia. Y, que yo sepa, ni una sola protesta ha partido de la boquita pintada de Porro, mientras su jefe y mentor seguía regalándole la oreja y los forros a un Pedro Campos que, al timón del cotarro, se lleva todo lo que puede para Sanxenxo y su Club Náutico. En la publicidad oficial, de Vigo ni pío (alguna vez, como de pasada, y por el qué dirán).
Lo cierto es que la verdad, la realidad constatable y el más elemental sentido común parecen haber dejado el paso franco a la conveniencia material de cada momento, fiándose de que la memoria de la peña es frágil y el poder propio, mucho.
Pero el tiempo es inexorable. Y sus consecuencias, también. El que avisa no es traidor.
9.7.05
Destrucción a toda costa 2005: Ría de Vigo
A asociación ecoloxista internacional Greenpeace, vén de facer público o documento Destrucción a toda costa 2005 -Informe sobre la situación del litoral español-, no que a ría de Vigo non sae moi ben parada. Recollemos aquí algúns parágrafos adicados a ela, dentro da separata sobre Galicia deste informe de obrigada lectura para todos os que defendemos a preservación e rexeneración do litoral e un desenvolvemento sostible para as nosas rías. Parece que esta loita non acabou ao mesmo tempo cá política desarrollista e invasiva dos anos 60-70. Este xoves mesmo, os grupos municipais no concello de Vigo do PP e do BNG defendían airadamente a construcción de novos paseos litorais na costa viguesa da Guía e Alcabre, co silencio ademais do grupo do PSOE que semella non ter posición definida sobre este tema (ver post anterior Iznogood quiere ser Califa en lugar del Califa e a referencia ó Faro de Vigo do 8 de xullo) . Vése que isto dos paseíños non é só cousa da Xunta do PP ¿non?.

[...] El urbanismo en la costa gallega está caracterizado por la anarquía constructiva y la desidia administrativa que han contribuido en gran medida a la degradación del paisaje gallego, lo que sus habitantes llaman “feismo”.
La Xunta de Galicia no parece dispuesta a poner orden en esta franja de terreno y ha modificado la Ley de Suelo para hacer aún más laxas las medidas reguladoras en materia urbanística. La modificación de esta normativa ha supuesto el otorgamiento de mayores potestades urbanísticas a los ayuntamientos, dejando así en manos de los consistorios la aprobación de los planes generales de ordenación urbana. Éstos han tardado poco tiempo en intentar colmatar de cemento sus términos municipales con la única oposición de los vecinos, que contemplan asustados los planes urbanizadores que prevén duplicar o triplicar las viviendas existentes. Entre los más contestados se encuentran el Plan Xeneral de Ordenación Municipal de Vigo y el PXOU de Cangas, que han recogido miles de alegaciones por las afecciones que supondrán, así como por la desaparición de espacios verdes.
[...]
Los vecinos de Meira han reclamado a la Dirección General de Costas la recuperación de la isla de San Bartolomeu, que se convirtió de islote en península con la construcción del puente de Rande de la autopista del Atlántico con unos rellenos que hicieron desaparecer la playa existente y modificaron las corrientes de la ensenada, lo que provocó la desaparición de una de las playas con mejor almeja fina y berberecho de la Ría de Vigo. El proyecto de recuperación ha sido prometido en numerosas ocasiones pero, de momento, no se ha ejecutado.
[...]
Los rellenos en la Ría de Vigo para ampliar la superficie del puerto de la localidad es una de las actuaciones que más controversia ha despertado en los últimos años. Los planes de la Autoridad Portuaria para rellenar 200.000 m2 en la zona del Areal y ubicar nuevos muelles fueron duramente contestadas desde amplios sectores de la ciudad. Finalmente este proyecto parece haber sido descartado, aunque las nuevas pretensiones suponen rellenar 140.000 m2 en Bouzas para crear un nuevo muelle de 1.200 metros de longitud.
[...]
La mayor parte de las rías gallegas carece de saneamiento integral. Ciudades como A Coruña y Ferrol carecen de depuradora y la de Vigo incumple la normativa europea.
Una de las zonas que sufre mayores problemas de contaminación de la costa gallega es la Ría de Vigo, donde son habituales los vertidos industriales sin depurar a la ría, así como el deficiente saneamiento de las aguas residuales de los municipios de la zona.
Playas en las que en 2004 disminuyó la calidad de sus aguas de baño (Informe sobre la calidad de las aguas de baño de la Comisión Europea): Playas de Samil, Mende, Fontaíña e a Sobreira (Vigo)
La costa gallega sigue llenándose de una lista interminable de proyectos de nuevos paseos y sendas marítimas que amenazan con no dejar un metro de litoral virgen: paseo marítimo en Punta de Vicaño (Sanxenxo), ampliación del paseo marítimo de Cangas a Punta de Os Castros (Foz), paseo peatonal en Arealonga (Foz), senda entre Bamio y Carril (Vilagarcía de Arousa), paseo marítimo entre punta de Ferazo y el Puerto de Vilaxoán (Vilagarcía de Arousa), tercera fase del paseo marítimo de Xuvia (Ferrol), paseo marítimo en A Guía (Vigo), paseo marítimo en Tarragona (Rianxo), paseo peatonal en O Pedrido (Sada), paseo entre la ensenada de O Baño y la playa de A Bestarruza (Ferrol), senda en A Redonda (Ferrol), paseo marítimo en Escarabote (Boiro), paseo marítimo en Pedra Moura (A Pobra), senda peatonal de cuatro kilómetros desde la playa de la Salsa hasta la playa de Sabón (Arteixo), construcción de un mirador con mobiliario urbano en Pobra do Caramiñal, paseo marítimo en O Pindo (Carnota), senda en Baldaio (Carballo), ampliación del paseo marítimo de A Caosa (San Cibrao), paseo marítimo entre la playa de Cedeira y el puerto (Camariñas), sendas peatonales entre Lingunde y Area da Vila, paseo marítimo en Arou (Camariñas), segunda fase del paseo marítimo de Malpica, senda marítima de Cabana y paseo marítimo de Porto Do Son (A Coruña).
CONCLUSIONES:
Uno de los ejemplos más dramáticos de la situación de las costas gallegas es el de la Ría de Vigo; acosada por vertidos industriales, reconversión de áreas de su litoral en suelo industrial, con graves deficiencias en el sanemiento de las aguas residuales que recibe a diario, construcción de grandes espigones y diques y la realización de dragados para instalar puertos deportivos. La pasividad de las autoridades locales y autonómicas estimula la destrucción de este ecosistema litoral y, con él, la riqueza económica y ambiental asociada.
El futuro de la costa gallega pasa por el compromiso de administraciones, empresas y ciudadanos con su cuidado y su futuro. De continuar la tendencia actual, estaremos asistiendo a la destrucción de uno de los litorales más bellos y salvajes de toda la península.
Informe completo Destrucción a toda costa
Página interesante con recopilación de artículos y noticias sobre la situación del litoral 2001-2002 en la ría de Vigo

[...] El urbanismo en la costa gallega está caracterizado por la anarquía constructiva y la desidia administrativa que han contribuido en gran medida a la degradación del paisaje gallego, lo que sus habitantes llaman “feismo”.
La Xunta de Galicia no parece dispuesta a poner orden en esta franja de terreno y ha modificado la Ley de Suelo para hacer aún más laxas las medidas reguladoras en materia urbanística. La modificación de esta normativa ha supuesto el otorgamiento de mayores potestades urbanísticas a los ayuntamientos, dejando así en manos de los consistorios la aprobación de los planes generales de ordenación urbana. Éstos han tardado poco tiempo en intentar colmatar de cemento sus términos municipales con la única oposición de los vecinos, que contemplan asustados los planes urbanizadores que prevén duplicar o triplicar las viviendas existentes. Entre los más contestados se encuentran el Plan Xeneral de Ordenación Municipal de Vigo y el PXOU de Cangas, que han recogido miles de alegaciones por las afecciones que supondrán, así como por la desaparición de espacios verdes.
[...]
Los vecinos de Meira han reclamado a la Dirección General de Costas la recuperación de la isla de San Bartolomeu, que se convirtió de islote en península con la construcción del puente de Rande de la autopista del Atlántico con unos rellenos que hicieron desaparecer la playa existente y modificaron las corrientes de la ensenada, lo que provocó la desaparición de una de las playas con mejor almeja fina y berberecho de la Ría de Vigo. El proyecto de recuperación ha sido prometido en numerosas ocasiones pero, de momento, no se ha ejecutado.
[...]
Los rellenos en la Ría de Vigo para ampliar la superficie del puerto de la localidad es una de las actuaciones que más controversia ha despertado en los últimos años. Los planes de la Autoridad Portuaria para rellenar 200.000 m2 en la zona del Areal y ubicar nuevos muelles fueron duramente contestadas desde amplios sectores de la ciudad. Finalmente este proyecto parece haber sido descartado, aunque las nuevas pretensiones suponen rellenar 140.000 m2 en Bouzas para crear un nuevo muelle de 1.200 metros de longitud.
[...]
La mayor parte de las rías gallegas carece de saneamiento integral. Ciudades como A Coruña y Ferrol carecen de depuradora y la de Vigo incumple la normativa europea.
Una de las zonas que sufre mayores problemas de contaminación de la costa gallega es la Ría de Vigo, donde son habituales los vertidos industriales sin depurar a la ría, así como el deficiente saneamiento de las aguas residuales de los municipios de la zona.
Playas en las que en 2004 disminuyó la calidad de sus aguas de baño (Informe sobre la calidad de las aguas de baño de la Comisión Europea): Playas de Samil, Mende, Fontaíña e a Sobreira (Vigo)
La costa gallega sigue llenándose de una lista interminable de proyectos de nuevos paseos y sendas marítimas que amenazan con no dejar un metro de litoral virgen: paseo marítimo en Punta de Vicaño (Sanxenxo), ampliación del paseo marítimo de Cangas a Punta de Os Castros (Foz), paseo peatonal en Arealonga (Foz), senda entre Bamio y Carril (Vilagarcía de Arousa), paseo marítimo entre punta de Ferazo y el Puerto de Vilaxoán (Vilagarcía de Arousa), tercera fase del paseo marítimo de Xuvia (Ferrol), paseo marítimo en A Guía (Vigo), paseo marítimo en Tarragona (Rianxo), paseo peatonal en O Pedrido (Sada), paseo entre la ensenada de O Baño y la playa de A Bestarruza (Ferrol), senda en A Redonda (Ferrol), paseo marítimo en Escarabote (Boiro), paseo marítimo en Pedra Moura (A Pobra), senda peatonal de cuatro kilómetros desde la playa de la Salsa hasta la playa de Sabón (Arteixo), construcción de un mirador con mobiliario urbano en Pobra do Caramiñal, paseo marítimo en O Pindo (Carnota), senda en Baldaio (Carballo), ampliación del paseo marítimo de A Caosa (San Cibrao), paseo marítimo entre la playa de Cedeira y el puerto (Camariñas), sendas peatonales entre Lingunde y Area da Vila, paseo marítimo en Arou (Camariñas), segunda fase del paseo marítimo de Malpica, senda marítima de Cabana y paseo marítimo de Porto Do Son (A Coruña).
CONCLUSIONES:
Uno de los ejemplos más dramáticos de la situación de las costas gallegas es el de la Ría de Vigo; acosada por vertidos industriales, reconversión de áreas de su litoral en suelo industrial, con graves deficiencias en el sanemiento de las aguas residuales que recibe a diario, construcción de grandes espigones y diques y la realización de dragados para instalar puertos deportivos. La pasividad de las autoridades locales y autonómicas estimula la destrucción de este ecosistema litoral y, con él, la riqueza económica y ambiental asociada.
El futuro de la costa gallega pasa por el compromiso de administraciones, empresas y ciudadanos con su cuidado y su futuro. De continuar la tendencia actual, estaremos asistiendo a la destrucción de uno de los litorales más bellos y salvajes de toda la península.
Informe completo Destrucción a toda costa
Página interesante con recopilación de artículos y noticias sobre la situación del litoral 2001-2002 en la ría de Vigo
8.7.05
Iznogood quiere ser califa en lugar del califa
Ya está. Ya se ha dado la salida para asaltar la alcaldía. Ya se acabaron las contemplaciones, porque el enemigo principal ha sido neutralizado. Ya las huestes de Toba se aprestan a disponer las torres de asalto, tensar las ballestas que lanzarán mortales dardos, y a prestarle a su socio/a socialista/o toda la ayuda que precise para tomar, al asalto o por asedio, la fortaleza. Es la guerra. Y en la guerra, ya se sabe, todo vale. ¿Todo?
Por ejemplo, vale poner “a caldo” a los propios técnicos municipales, porque no se dejan querer en las pretensiones de quienes están convencidos de ser los dueños del cotarro. Y no se paran en barras. Si hay que echar mano del declarado enemigo, se echa y aquí paz y después gloria.
Y, así, podemos ver al mismísimo Figueroa-Iznogood, con los ojillos chispeantes porque atisba que podría llegar a ser “Califa en lugar del Califa”, que para eso lleva lo que lleva haciendo de leal consejero de Corina. Y a Corina, que ya no sabe para dónde mirar para protegerse de ese incesante “tic-tac, tic-tac” que la agobia desde que entre todos consiguieron deshacerse del coco-Ventura, que seguía empeñado que los dineros municipales son de los vigueses, para los vigueses, y que han de gastarse de acuerdo con los vigueses. Con todos, no sólo con los en su día elegidos para que nos administren nuestras cosas.
Los prolegómenos de la batalla ofrecen estampas curiosas: Toba y Figueroa, encapuchados y esgrimiendo cruces de fuego ante las chabolas de los técnicos-negros de Patrimonio Histórico (ver Faro de Vigo de hoy), porque estos desalmados pretenden decir no sé qué sobre la conservación, o tratamiento en su caso, de restos arqueológicos protegidos por la legislación vigente.
O a la propia María José Porteiro, siempre tan comedida, racional y “políticamente correcta”, admitiendo que lo de sustituir a la Porro no estaría mal aunque no es para ahora, porque todavía no se han puesto las zancadillas necesarias para demostrar que “aquí, aquí; aquí no hay quien viva”.
Y nerviosismo en las filas de la oposición municipal, porque seguramente hay algunos que piensan que están perdiendo dinero por culpa de aquella manía de Ventura de no pagar peajes mediáticos, de no regalarle “pelotazos” al baranda del Celta, de insistir en que el Plan General beneficia menos a todos que a unos pocos, o de no ir a la contra por ir a la contra.
En fin, que se ha abierto la espita de la caza del negro-funcionario, sea quien sea. A ver si ahora esos chicos se creen que por haber superado una oposición van a poder campar a sus anchas por la Administración Municipal. Pues como empecemos a perseguir técnicos porque no nos dicen las cosas que queremos oír, habremos iniciado el camino de la estupidez más grosera.
En fin, que las malas lenguas, que haber hailas, no dejan de susurrar que todo se puede arreglar, a sus respectivas conveniencias, ahora que Corina no dispondrá del respaldo de un Fraga caído en la contienda electoral, y podría hacerse con el cotarro el buen visir Figueroa-Iznogood, que podría ser alcalde en lugar del alcalde, o algo parecido. Y Toba podría regresar a su amadísimo urbanismo, para liberar de ataduras lo de Finca do Conde (que deja un tufo…).
O sea que tenían razón cuando decían que todo era por culpa de Ventura. Seguro.
Faro de Vigo 09.07.2005. El BNG amenaza al gobierno con dar un giro de 180 grados a su oposición.
Entrevista con Mª José Porteiro. Faro de Vigo 09.07.2005
Por ejemplo, vale poner “a caldo” a los propios técnicos municipales, porque no se dejan querer en las pretensiones de quienes están convencidos de ser los dueños del cotarro. Y no se paran en barras. Si hay que echar mano del declarado enemigo, se echa y aquí paz y después gloria.
Y, así, podemos ver al mismísimo Figueroa-Iznogood, con los ojillos chispeantes porque atisba que podría llegar a ser “Califa en lugar del Califa”, que para eso lleva lo que lleva haciendo de leal consejero de Corina. Y a Corina, que ya no sabe para dónde mirar para protegerse de ese incesante “tic-tac, tic-tac” que la agobia desde que entre todos consiguieron deshacerse del coco-Ventura, que seguía empeñado que los dineros municipales son de los vigueses, para los vigueses, y que han de gastarse de acuerdo con los vigueses. Con todos, no sólo con los en su día elegidos para que nos administren nuestras cosas.
Los prolegómenos de la batalla ofrecen estampas curiosas: Toba y Figueroa, encapuchados y esgrimiendo cruces de fuego ante las chabolas de los técnicos-negros de Patrimonio Histórico (ver Faro de Vigo de hoy), porque estos desalmados pretenden decir no sé qué sobre la conservación, o tratamiento en su caso, de restos arqueológicos protegidos por la legislación vigente.
O a la propia María José Porteiro, siempre tan comedida, racional y “políticamente correcta”, admitiendo que lo de sustituir a la Porro no estaría mal aunque no es para ahora, porque todavía no se han puesto las zancadillas necesarias para demostrar que “aquí, aquí; aquí no hay quien viva”.
Y nerviosismo en las filas de la oposición municipal, porque seguramente hay algunos que piensan que están perdiendo dinero por culpa de aquella manía de Ventura de no pagar peajes mediáticos, de no regalarle “pelotazos” al baranda del Celta, de insistir en que el Plan General beneficia menos a todos que a unos pocos, o de no ir a la contra por ir a la contra.
En fin, que se ha abierto la espita de la caza del negro-funcionario, sea quien sea. A ver si ahora esos chicos se creen que por haber superado una oposición van a poder campar a sus anchas por la Administración Municipal. Pues como empecemos a perseguir técnicos porque no nos dicen las cosas que queremos oír, habremos iniciado el camino de la estupidez más grosera.
En fin, que las malas lenguas, que haber hailas, no dejan de susurrar que todo se puede arreglar, a sus respectivas conveniencias, ahora que Corina no dispondrá del respaldo de un Fraga caído en la contienda electoral, y podría hacerse con el cotarro el buen visir Figueroa-Iznogood, que podría ser alcalde en lugar del alcalde, o algo parecido. Y Toba podría regresar a su amadísimo urbanismo, para liberar de ataduras lo de Finca do Conde (que deja un tufo…).
O sea que tenían razón cuando decían que todo era por culpa de Ventura. Seguro.
Faro de Vigo 09.07.2005. El BNG amenaza al gobierno con dar un giro de 180 grados a su oposición.
Entrevista con Mª José Porteiro. Faro de Vigo 09.07.2005
6.7.05
Ventura Pérez Mariño: acoso e derribo
Datos para facerse unha composición de lugar de por que como e cando se iniciou a cruenta operación de acoso e derribo de Ventura Pérez Mariño (VPM):
- Na negociación do pacto previo á investidura, o BNG plantea a súa opción por Urbanismo e por un recoñecemento expreso do bo facer durante o mandato de Pérez Castrillo. O PSOE non acepta a cesión de Urbanismo e introdúcese no texto do pacto vagas alusións positivas ó goberno anterior, entre as que se encontra o recoñecemento do positivo PROCESO de redacción e consulta do novo PXOUM. O PSOE plantea a necesidade de UN só goberno de carácter "presidencialista" (A Lei de Réxime Local é fortemente presidencialista).
- Primeiro día do pacto: toma de posesión: VPM é abroncado e insultado publicamente por un grupo de asistentes ó Pleno de investidura, na súa maior parte afiliados do BNG. Entre os que abuchean está a muller de Lois Pérez Castrillo e a que ata hai uns días fora a secretaria particular (cargo de confianza pagado polo Concello) de Castrillo (antiga presidenta da Asociación Veciñal de Valadares). A razón: o alcalde non utiliza o galego no seu discurso.
- O decreto de delegacións tarda máis do habitual. Por primeira vez ese decreto faise conforme á legalidade cunha descripción exhaustiva das competencias que se delegan. O BNG fal públicas as súas airadas protestas
- VPM, tal e como se comprometera no pleno de investidura, propón rebaixarse o seu soldo nun 10% así como o dos concellais con adicación exclusiva. Os votos do BNG e PP impídeno. O alcalde, inmediatamente despois do pleno -en compañía dos seus concelleiros- anuncia que doará ó Concello o 10% do seu soldo, así como o 5% do dos concelleiros con adicación exclusiva. Gran bronca mediática do BNG e PP que acusan ó alcalde, entre outras cousas, de prepotente.
- VPM propón unha reunión diaria de coordinación do goberno ás 9 da mañán. Comentarios retranqueiros de Xabier Toba e negativa a reunirse por parte do BNG.
- Xullo, consello da Xerencia sobre as licencias no PERI Finca do Conde. O PSOE propón unha fórmula para evitar que a continuidade das licencias (despois de tres sentencias que anulan o PERI aprobado por Manuel Pérez) supoña un grave prexuízo futuro para ó Concello pola posibilidade de que se produzan indemnizacións multimillonarias no caso de que se fagan firmes as sentencias e se anulen xudicialmente as licencias concedidas. O voto en contra do PP e a abstención do BNG, impiden que a proposta saia adiante. APROIN presenta un recurso de reposición contra este acordo (que se verá en outubro, con nova abstención do BNG que provoca que as licencias continúen o seu curso). Mauricio Ruiz, concelleiro de urbanismo (PSOE) manifesta non comprender a postura do BNG que lle parece incoherente co que debera ser unha postura unitaria do goberno (o BNG tíñase manifestado reiteradamente contra a operación do PP-Finca do Conde). Xabier Toba (BNG) explica a súa abstención en que "é un asunto complexo".
- Citroen plantea a incompatibilidade do proxecto de Centro Comercial e novo estadio en Balaídos coa producción da fábrica, no momento en que se tramita no Concello de Vigo a posible modificación do planeamento para permitir a operación urbanístico-deportiva. VPM tras diversas consultas oponse a esta operación e plantea o estudio dunha reforma do campo actual. O BNG reacciona defendendo, como viña facendo ata o momento, a postura da SAD Celta (que conta co aval de Caixanova) e volve a acusar a VPM de prepotente.
- A SAD Celta esixe ó Concello que pague os gastos derivados da participación do equipo de fútbol na Champions. VPM oponse a tal pretensión e, apoiado nos informes xurídicos da secretaría xeral do Concello sobre o contido do convenio, indica que só se fará cargo dos gastos que corresponden á infraestructura do estadio (reparacións do sistema eléctrico). Castrillo é partidario do pagamento completo e propón como fórmula intermedia facerse cargo dese pagamento a cambio de 2.000 entradas. As descalificacións a VPM por parte do BNG e PP soben de tono.
- Setembro. O PSOE presenta unha proposta no Consello da Xerencia de Urbanismo para solucionar os graves problemas planteados coas cesións de parcelas na Bouza Sur á entidade Miraflores Vigo, SA en 1998 (Manolo Pérez) e ó lío xurídico que se producíu como consecuencia do contrato de permuta asinado a proposta do BNG co a entidade Miraflores SA polo que se pretendía salvar de edificación as parcelas da Bouza Sur a cambio dunha permuta con parcelas do patrimonio municipal (acordo que foi duramente criticado polo PSOE por pender sobre el unha posible sentencia contraria ó acordo de 1992 que logo se producíu efectivamente o 17 de xullo de 2003). A proposta inclúe a solicitude á Sala do Contencioso-administrativo da suspensión xurisdiccional do acordo de permuta asinado por Castrillo o 28 de abril de 2003. A proposta do PSOE apróbase só cos votos deste grupo. PP, BNG e PROVI absténense. Só dá explicación de voto Soto Ferreiro. (acta da xerencia en: http://hoxe.vigo.org/pdf/xerenciaurbanismo/CXU20030918.PDF).
- No mes de outubro trátase no Consello da Xerencia unha reclamación dos actuais propietarios da parcela do Colexio Cluny. A proposta do PSOE é non dar por válido o convenio asinado por Manuel Pérez nin o "preacordo" de novo convenio de 5 de maio de 2003, negociado entre os redactores do PXOUM (Consultora Galega) e a promotora (rebaixa da edificabilidade prevista no convenio de 1998) (Toba de concelleiro de Urbanismo). Esta proposta impide de feito as pretensións indemnizatorias da promotora e abre unha posibilidade real de manter a edificación do colexio actual e o seu uso dotacional público. Apróbase por unanimidade. Recoméndase unha lectura atenta da acta en http://www.vigo.org/pdf/xerenciaurbanismo/CX031009.PDF, especialmente no referente ó convenio pactado en maio de 2003 e explicación de voto de Toba Girón no que recoñece que a proposta de 5 de maio partíu do equipo redactor do PXOM.
- Selección do Xerente de Urbanismo. VPM advirte ó BNG que a elección de Xabier Rivas como Xerente, significará a rotura inmediata do pacto de goberno por consideralo unha inxerencia nunha área de responsabilidade do PSOE. Forte reacción do BNG negándose a tal posibilidade. Proposta de VPM ó BNG de renunciar a cadanseu candidato e pactar un terceiro. Negativa do BNG. No Consello da Xerencia decisorio sobre a elección, VPM solicita do BNG unha semana de prazo para achegar posturas. Negativa do BNG e votación. Cos votos do PP-BNG-PROVI, elísexe como Xerente a Xabier Rivas. Ventura Pérez Mariño asina de inmediato un decreto anulando as delegacións que correspondían ó BNG. As "descalificacións" persoais do BNG soben ó seu máximo nível ata o momento. Decreto de VPM polo que se establece a finalización dos salarios que os concelleiros do BNG percibían en razón dos seus cargos (cómpre aclarar aquí, contra o que se dixo que isto non é unha decisión voluntaria ou "castigo" engadido de VPM, senon unha obriga legal, pois o decreto de delegacións VINCULA o cargo ó salario. Se os seguisen percibindo -sen un novo acordo previo do Pleno- VPM incorrería en prevaricación).
- Unha carta de apoio a VPM asinada por unhas mil persoas de Vigo e publicada na prensa local, produce unha descalificación xeralizada por parte do BNG e PP dos asinantes. Acúsase mesmo a VPM de pagar persoalmente os anuncios, aínda a sabendas de que a súa inserción na prensa é costeada polos asinantes.
- O BNG síntese agraviado por non seren invitados polo alcalde á inauguración do novo Centro de Saúde do Casco Vello. O alcalde acode invitado polos promotores deste Centro: Consorcio da Zona Franca e Consellería de Sanidade, que, ó parecer, non cursaron invitacións ó resto dos corporativos. Castrillo afirma que era tradición no Concello que o alcalde fisexe extensiva as invitacións institucionais ó resto da Corporación. Acusa ó alcalde de "apropiarse" dos logros do goberno do BNG (acompáñase das habituais "descalificacións").
- O BNG e PP votan nun pleno, a proposta dos primeiros, un acordo "testimuñal" no que se solicita a "demisión" de VPM. Toba chama ó alcalde, entre outras cousas na súa intervención no pleno, "protofascista portanetista".
- Novo Trámite na Xerencia de Urbanismo para a licencia do Centro Comercial da Finca do Conde. VPM decide delegar a competencia na concesión desta licencia no Consello da Xerencia e presentar recurso contencioso a título particular (xunta con Mauricio Ruíz e Miguel Barros) contra acordos anteriores da Xerencia que permitían a continuidade das licencias, para evitar indemnizacións multimillonarias a cargo do erario público que produciría unha previsible firmeza das sentencias que anulaban o PERI F do C. A presentación deste recurso incompatibiliza ó alcalde e ós dous concelleiros para participar na votación da licencia, recaendo así a presidencia do Consello en Toba Girón. Os insultos pronunciados por Chema Figueroa, Castrillo e Toba adquiren o seu máximo nível.
- A actualización ó IPC das ordenanzas fiscais que fora aprobada inicialmente cos votos de BNG-PSOE e PROVI, é agora rexeitada na súa aprobación definitiva polos votos en contra do BNG e PP. Asóciase finalmente esta votación, por parte de VPM a unha cuestión de confianza. (Isto dá pé ó BNG para apoiar ó candidato do PSOE para a presidencia da Deputación da Coruña). O grupo municipal do BNG afirma que só negociará un goberno de coalición sen VPM. O PSOE afirma expresamente que se non se renova a confianza no alcalde, pasará á oposición, sen posibilidade de pacto posterior ningún.
- O PXOM apróbase –coa oposición do grupo municipal do PSOE- inicialmente con 60.000 alegacións dos cidadáns e forte contestación en determinados sectores afectados. Finalmente e a pesar das présas de BNG e PP, a estrategia dunha pronta aprobación pola Xunta do PP fracasan polo adianto das eleccións. Os graves erros do documento obrigan a importntes correccións polo que deberá facerse unha nova exposición pública
DATO en paralelo para explicarse o perfil mediático de VPM composto polo Faro de Vigo e Radio Vigo especialmente:
- VPM recorta drásticamente nada máis entrar na alcaldía os gastos de publicidade empregados por Castrillo e Príncipe na anterior corporación: 1.500 millóns de pesetas ó ano, dos cales 600 eran para Faro de Vigo, repartíndose o resto nos demais medios de comunicación (por exemplo, patrocinio de programas en Televigo). Estes gastos de publicidade realizábanse practicamente en exclusiva a través de dúas axencias de publicidade, unha por cada grupo político e inclúen dende os anuncios habituais ata campañas millonarias, subvención a suplementos e coleccionables, separatas, cuñas, programas de TV patrocinados, expositores na rúa e medios de transporte... ("O vigo do século XXI"...).
Os datos recollidos neste post poden cotexarse coas actas municipais publicadas na web do Concello de Vigo e coa consulta das hemerotecas.
- Na negociación do pacto previo á investidura, o BNG plantea a súa opción por Urbanismo e por un recoñecemento expreso do bo facer durante o mandato de Pérez Castrillo. O PSOE non acepta a cesión de Urbanismo e introdúcese no texto do pacto vagas alusións positivas ó goberno anterior, entre as que se encontra o recoñecemento do positivo PROCESO de redacción e consulta do novo PXOUM. O PSOE plantea a necesidade de UN só goberno de carácter "presidencialista" (A Lei de Réxime Local é fortemente presidencialista).
- Primeiro día do pacto: toma de posesión: VPM é abroncado e insultado publicamente por un grupo de asistentes ó Pleno de investidura, na súa maior parte afiliados do BNG. Entre os que abuchean está a muller de Lois Pérez Castrillo e a que ata hai uns días fora a secretaria particular (cargo de confianza pagado polo Concello) de Castrillo (antiga presidenta da Asociación Veciñal de Valadares). A razón: o alcalde non utiliza o galego no seu discurso.
- O decreto de delegacións tarda máis do habitual. Por primeira vez ese decreto faise conforme á legalidade cunha descripción exhaustiva das competencias que se delegan. O BNG fal públicas as súas airadas protestas
- VPM, tal e como se comprometera no pleno de investidura, propón rebaixarse o seu soldo nun 10% así como o dos concellais con adicación exclusiva. Os votos do BNG e PP impídeno. O alcalde, inmediatamente despois do pleno -en compañía dos seus concelleiros- anuncia que doará ó Concello o 10% do seu soldo, así como o 5% do dos concelleiros con adicación exclusiva. Gran bronca mediática do BNG e PP que acusan ó alcalde, entre outras cousas, de prepotente.
- VPM propón unha reunión diaria de coordinación do goberno ás 9 da mañán. Comentarios retranqueiros de Xabier Toba e negativa a reunirse por parte do BNG.
- Xullo, consello da Xerencia sobre as licencias no PERI Finca do Conde. O PSOE propón unha fórmula para evitar que a continuidade das licencias (despois de tres sentencias que anulan o PERI aprobado por Manuel Pérez) supoña un grave prexuízo futuro para ó Concello pola posibilidade de que se produzan indemnizacións multimillonarias no caso de que se fagan firmes as sentencias e se anulen xudicialmente as licencias concedidas. O voto en contra do PP e a abstención do BNG, impiden que a proposta saia adiante. APROIN presenta un recurso de reposición contra este acordo (que se verá en outubro, con nova abstención do BNG que provoca que as licencias continúen o seu curso). Mauricio Ruiz, concelleiro de urbanismo (PSOE) manifesta non comprender a postura do BNG que lle parece incoherente co que debera ser unha postura unitaria do goberno (o BNG tíñase manifestado reiteradamente contra a operación do PP-Finca do Conde). Xabier Toba (BNG) explica a súa abstención en que "é un asunto complexo".
- Citroen plantea a incompatibilidade do proxecto de Centro Comercial e novo estadio en Balaídos coa producción da fábrica, no momento en que se tramita no Concello de Vigo a posible modificación do planeamento para permitir a operación urbanístico-deportiva. VPM tras diversas consultas oponse a esta operación e plantea o estudio dunha reforma do campo actual. O BNG reacciona defendendo, como viña facendo ata o momento, a postura da SAD Celta (que conta co aval de Caixanova) e volve a acusar a VPM de prepotente.
- A SAD Celta esixe ó Concello que pague os gastos derivados da participación do equipo de fútbol na Champions. VPM oponse a tal pretensión e, apoiado nos informes xurídicos da secretaría xeral do Concello sobre o contido do convenio, indica que só se fará cargo dos gastos que corresponden á infraestructura do estadio (reparacións do sistema eléctrico). Castrillo é partidario do pagamento completo e propón como fórmula intermedia facerse cargo dese pagamento a cambio de 2.000 entradas. As descalificacións a VPM por parte do BNG e PP soben de tono.
- Setembro. O PSOE presenta unha proposta no Consello da Xerencia de Urbanismo para solucionar os graves problemas planteados coas cesións de parcelas na Bouza Sur á entidade Miraflores Vigo, SA en 1998 (Manolo Pérez) e ó lío xurídico que se producíu como consecuencia do contrato de permuta asinado a proposta do BNG co a entidade Miraflores SA polo que se pretendía salvar de edificación as parcelas da Bouza Sur a cambio dunha permuta con parcelas do patrimonio municipal (acordo que foi duramente criticado polo PSOE por pender sobre el unha posible sentencia contraria ó acordo de 1992 que logo se producíu efectivamente o 17 de xullo de 2003). A proposta inclúe a solicitude á Sala do Contencioso-administrativo da suspensión xurisdiccional do acordo de permuta asinado por Castrillo o 28 de abril de 2003. A proposta do PSOE apróbase só cos votos deste grupo. PP, BNG e PROVI absténense. Só dá explicación de voto Soto Ferreiro. (acta da xerencia en: http://hoxe.vigo.org/pdf/xerenciaurbanismo/CXU20030918.PDF).
- No mes de outubro trátase no Consello da Xerencia unha reclamación dos actuais propietarios da parcela do Colexio Cluny. A proposta do PSOE é non dar por válido o convenio asinado por Manuel Pérez nin o "preacordo" de novo convenio de 5 de maio de 2003, negociado entre os redactores do PXOUM (Consultora Galega) e a promotora (rebaixa da edificabilidade prevista no convenio de 1998) (Toba de concelleiro de Urbanismo). Esta proposta impide de feito as pretensións indemnizatorias da promotora e abre unha posibilidade real de manter a edificación do colexio actual e o seu uso dotacional público. Apróbase por unanimidade. Recoméndase unha lectura atenta da acta en http://www.vigo.org/pdf/xerenciaurbanismo/CX031009.PDF, especialmente no referente ó convenio pactado en maio de 2003 e explicación de voto de Toba Girón no que recoñece que a proposta de 5 de maio partíu do equipo redactor do PXOM.
- Selección do Xerente de Urbanismo. VPM advirte ó BNG que a elección de Xabier Rivas como Xerente, significará a rotura inmediata do pacto de goberno por consideralo unha inxerencia nunha área de responsabilidade do PSOE. Forte reacción do BNG negándose a tal posibilidade. Proposta de VPM ó BNG de renunciar a cadanseu candidato e pactar un terceiro. Negativa do BNG. No Consello da Xerencia decisorio sobre a elección, VPM solicita do BNG unha semana de prazo para achegar posturas. Negativa do BNG e votación. Cos votos do PP-BNG-PROVI, elísexe como Xerente a Xabier Rivas. Ventura Pérez Mariño asina de inmediato un decreto anulando as delegacións que correspondían ó BNG. As "descalificacións" persoais do BNG soben ó seu máximo nível ata o momento. Decreto de VPM polo que se establece a finalización dos salarios que os concelleiros do BNG percibían en razón dos seus cargos (cómpre aclarar aquí, contra o que se dixo que isto non é unha decisión voluntaria ou "castigo" engadido de VPM, senon unha obriga legal, pois o decreto de delegacións VINCULA o cargo ó salario. Se os seguisen percibindo -sen un novo acordo previo do Pleno- VPM incorrería en prevaricación).
- Unha carta de apoio a VPM asinada por unhas mil persoas de Vigo e publicada na prensa local, produce unha descalificación xeralizada por parte do BNG e PP dos asinantes. Acúsase mesmo a VPM de pagar persoalmente os anuncios, aínda a sabendas de que a súa inserción na prensa é costeada polos asinantes.
- O BNG síntese agraviado por non seren invitados polo alcalde á inauguración do novo Centro de Saúde do Casco Vello. O alcalde acode invitado polos promotores deste Centro: Consorcio da Zona Franca e Consellería de Sanidade, que, ó parecer, non cursaron invitacións ó resto dos corporativos. Castrillo afirma que era tradición no Concello que o alcalde fisexe extensiva as invitacións institucionais ó resto da Corporación. Acusa ó alcalde de "apropiarse" dos logros do goberno do BNG (acompáñase das habituais "descalificacións").
- O BNG e PP votan nun pleno, a proposta dos primeiros, un acordo "testimuñal" no que se solicita a "demisión" de VPM. Toba chama ó alcalde, entre outras cousas na súa intervención no pleno, "protofascista portanetista".
- Novo Trámite na Xerencia de Urbanismo para a licencia do Centro Comercial da Finca do Conde. VPM decide delegar a competencia na concesión desta licencia no Consello da Xerencia e presentar recurso contencioso a título particular (xunta con Mauricio Ruíz e Miguel Barros) contra acordos anteriores da Xerencia que permitían a continuidade das licencias, para evitar indemnizacións multimillonarias a cargo do erario público que produciría unha previsible firmeza das sentencias que anulaban o PERI F do C. A presentación deste recurso incompatibiliza ó alcalde e ós dous concelleiros para participar na votación da licencia, recaendo así a presidencia do Consello en Toba Girón. Os insultos pronunciados por Chema Figueroa, Castrillo e Toba adquiren o seu máximo nível.
- A actualización ó IPC das ordenanzas fiscais que fora aprobada inicialmente cos votos de BNG-PSOE e PROVI, é agora rexeitada na súa aprobación definitiva polos votos en contra do BNG e PP. Asóciase finalmente esta votación, por parte de VPM a unha cuestión de confianza. (Isto dá pé ó BNG para apoiar ó candidato do PSOE para a presidencia da Deputación da Coruña). O grupo municipal do BNG afirma que só negociará un goberno de coalición sen VPM. O PSOE afirma expresamente que se non se renova a confianza no alcalde, pasará á oposición, sen posibilidade de pacto posterior ningún.
- O PXOM apróbase –coa oposición do grupo municipal do PSOE- inicialmente con 60.000 alegacións dos cidadáns e forte contestación en determinados sectores afectados. Finalmente e a pesar das présas de BNG e PP, a estrategia dunha pronta aprobación pola Xunta do PP fracasan polo adianto das eleccións. Os graves erros do documento obrigan a importntes correccións polo que deberá facerse unha nova exposición pública
DATO en paralelo para explicarse o perfil mediático de VPM composto polo Faro de Vigo e Radio Vigo especialmente:
- VPM recorta drásticamente nada máis entrar na alcaldía os gastos de publicidade empregados por Castrillo e Príncipe na anterior corporación: 1.500 millóns de pesetas ó ano, dos cales 600 eran para Faro de Vigo, repartíndose o resto nos demais medios de comunicación (por exemplo, patrocinio de programas en Televigo). Estes gastos de publicidade realizábanse practicamente en exclusiva a través de dúas axencias de publicidade, unha por cada grupo político e inclúen dende os anuncios habituais ata campañas millonarias, subvención a suplementos e coleccionables, separatas, cuñas, programas de TV patrocinados, expositores na rúa e medios de transporte... ("O vigo do século XXI"...).
Os datos recollidos neste post poden cotexarse coas actas municipais publicadas na web do Concello de Vigo e coa consulta das hemerotecas.
Que cada un tire as súas conclusións
AMARRES Y LITORAL
Señala Greenpeace que en el litoral gallego la construcción ha arrasado con 6.000 hectáreas de zonas naturales; y que en el último año se ha pasado de 1000 amarres en puertos deportivos a 4.000; y se prevee que en los dos próximos años esta cifra de amarres alcance los 14.000.
Se supone que la distribución del PIB tiene algo que ver con este alarde de poderío
¡Adelante los comentarios!
Se supone que la distribución del PIB tiene algo que ver con este alarde de poderío
¡Adelante los comentarios!
1.7.05
QUE ALEGRIA, AÍNDA TEMOS RÍA
Nas mañás fermosas do verán é cando ún sinte máis o privilexio de vivir aquí.
Teño a ben considerar, cando o tempo mo permite, que temos moito que agradecer a non-sei-ben-quenouque, responsable do conxunto de cualidades favorables para a vida que nos arroupan. Falo das cualidades naturais, das que nos veñen dadas, das que non nos outorgan mérito algún, pois están independentemente de nós, por non dicir a pesar noso.
Polo demais, os habitantes desta zona do mundo aínda non paramos de escarallar o que temos diante, e mira que levamos anos no choio.

¡Que alegría!
Véñenme estes pensamentos ao lembrar unha divertida e non multitudinaria manifestación contra os recheos no mar de Vigo, hai uns anos, na que un grupo de rapaces con moita retranca berraba, cantaba, algo así como "qué alegría, aínda temos ría" cada vez que o mar era visible no seu percorrido, entre Bouzas e a Praza da Estrela. Non pensedes que esa sonora e positiva percepción das cousas tivo, precisamente por ese mínimo requisito visual, moitas ocasións de se escoitar, e iso que o mar cheirábase, sabíase todo o rato ao noso carón, e as gañas de cantar e de troula eran máis que evidentes.
Teño a ben considerar, cando o tempo mo permite, que temos moito que agradecer a non-sei-ben-quenouque, responsable do conxunto de cualidades favorables para a vida que nos arroupan. Falo das cualidades naturais, das que nos veñen dadas, das que non nos outorgan mérito algún, pois están independentemente de nós, por non dicir a pesar noso.
Polo demais, os habitantes desta zona do mundo aínda non paramos de escarallar o que temos diante, e mira que levamos anos no choio.

¡Que alegría!
Véñenme estes pensamentos ao lembrar unha divertida e non multitudinaria manifestación contra os recheos no mar de Vigo, hai uns anos, na que un grupo de rapaces con moita retranca berraba, cantaba, algo así como "qué alegría, aínda temos ría" cada vez que o mar era visible no seu percorrido, entre Bouzas e a Praza da Estrela. Non pensedes que esa sonora e positiva percepción das cousas tivo, precisamente por ese mínimo requisito visual, moitas ocasións de se escoitar, e iso que o mar cheirábase, sabíase todo o rato ao noso carón, e as gañas de cantar e de troula eran máis que evidentes.
30.6.05
O MAGOSTO, PARA AGOSTO
–¡Porca miseria!: mira que lo teníamos todo atado y bien atado, y no sé por qué teníamos que adelantar las elecciones.
–La verdad es que no sé quién dijo que a lo mejor el jefe no llegaba al otoño ni con lo del formol; que ya advirtió el Pemán que viene un verano de bigotes.
–Pero, ¿no habíamos quedado en que lo del adelanto era porque teníamos una encuesta de esas, que nos favorecía en este momento?
–Bueno, eso es lo que hubo que decirle al “baranda”, porque no se dejaba, y seguía, erre que erre, con lo de que “Yo siempre he agotado mis legislaturas”. Algo había que inventar, digo yo, para no tener que decirle la verdad…
–Coño. Es que nos habéis dejado con el culo y las obras al aire, y ahora nos las van a inaugurar los rojos separatistas esos. No sé si te acuerdas de que habíamos quedado en que las obras eran para setiembre-octubre…
–Ya. Y “o magosto, para agosto”…
–Pues buena la hicimos, porque yo, sin ir más lejos, tengo tropecientas obras minuciosamente preparadas para finalizar con las primeras hojas caídas, y no les he sacado nada. Y, ya me dirás, sin inauguraciones no hay quien frene una caída de votos como la que sabíamos que se nos venía encima. Y, si no me crees, date una vueltecita por ahí y verás la cantidad de asfaltismo que hemos desperdiciado. A ver quien pone ahora el chapapote…
–Pues tú no te quejes, que aún te quedan dos añitos y puede que arregles. Mira yo, que por optimista no tengo ni un escaño que llevarme al culo… Perdón por la grosería pero es que estoy hasta los… En fin.
–Dos añitos, dos añitos. A ti te quería ver yo con una moción de censura “contra natura”, naturalmente, haciendo tic-tac, tic-tac en cada pleno. ¿Es que no las oyes?
–Sha, y si no te tomás la sopa va a venir el “hombre de la bolsa”…
–Ay, por dios; cuando te pones sarcástico no reparas en nada…
–Vale, de acuerdo. Perdóname un momento que voy a cortarme las venas. Te llamo cuando termine.
–Estás colgado…
–Aún no, pero en seguida cuelgo. Venga. Chao.
–Venga. Chao.
(Reproducción de una conversación interceptada mientras escrutaba aleatoriamente el espacio radioeléctrico)
NOTA DEL TRANSCRIPTOR: Les juro que lo de “aleatoriamente” ya “coló” judicialmente una vez. En todo caso, he de hacer constar que lo anterior es simple fruto de la imaginación, y que todo parecido con la realidad es…, ¡ahí va!, una coincidencia. Lo que son las cosas.
–La verdad es que no sé quién dijo que a lo mejor el jefe no llegaba al otoño ni con lo del formol; que ya advirtió el Pemán que viene un verano de bigotes.
–Pero, ¿no habíamos quedado en que lo del adelanto era porque teníamos una encuesta de esas, que nos favorecía en este momento?
–Bueno, eso es lo que hubo que decirle al “baranda”, porque no se dejaba, y seguía, erre que erre, con lo de que “Yo siempre he agotado mis legislaturas”. Algo había que inventar, digo yo, para no tener que decirle la verdad…
–Coño. Es que nos habéis dejado con el culo y las obras al aire, y ahora nos las van a inaugurar los rojos separatistas esos. No sé si te acuerdas de que habíamos quedado en que las obras eran para setiembre-octubre…
–Ya. Y “o magosto, para agosto”…
–Pues buena la hicimos, porque yo, sin ir más lejos, tengo tropecientas obras minuciosamente preparadas para finalizar con las primeras hojas caídas, y no les he sacado nada. Y, ya me dirás, sin inauguraciones no hay quien frene una caída de votos como la que sabíamos que se nos venía encima. Y, si no me crees, date una vueltecita por ahí y verás la cantidad de asfaltismo que hemos desperdiciado. A ver quien pone ahora el chapapote…
–Pues tú no te quejes, que aún te quedan dos añitos y puede que arregles. Mira yo, que por optimista no tengo ni un escaño que llevarme al culo… Perdón por la grosería pero es que estoy hasta los… En fin.
–Dos añitos, dos añitos. A ti te quería ver yo con una moción de censura “contra natura”, naturalmente, haciendo tic-tac, tic-tac en cada pleno. ¿Es que no las oyes?
–Sha, y si no te tomás la sopa va a venir el “hombre de la bolsa”…
–Ay, por dios; cuando te pones sarcástico no reparas en nada…
–Vale, de acuerdo. Perdóname un momento que voy a cortarme las venas. Te llamo cuando termine.
–Estás colgado…
–Aún no, pero en seguida cuelgo. Venga. Chao.
–Venga. Chao.
(Reproducción de una conversación interceptada mientras escrutaba aleatoriamente el espacio radioeléctrico)
NOTA DEL TRANSCRIPTOR: Les juro que lo de “aleatoriamente” ya “coló” judicialmente una vez. En todo caso, he de hacer constar que lo anterior es simple fruto de la imaginación, y que todo parecido con la realidad es…, ¡ahí va!, una coincidencia. Lo que son las cosas.
ASFALTISMO-POPULISMO
Las “Vías Rápidas lejos de facilitar el tránsito de vehículos, lo que realmente están consiguiendo es un número nada despreciable de cadáveres. Véanse las noticias que, desde que comenzó el verano, tienen a la Vía Rápida do Barbanza como semillero de muertos. En sólo un año, 50 personas perdieron la vida en esa vía, ante la indiferencia de las autoridades.
La política de Vías Rápidas, incrustadas en esos “culos de saco” que son las penínsulas resultantes de las rías gallegas, nunca han tenido como finalidad principal la de mejorar la accesibilidad, sino que forman parte de eso que en Madrid se ha dado en llamar “marxismo-ladrillismo” y que por aquí, con las actualizaciones de rigor, podríamos llamar “asfaltismo-populismo”. Es decir, que han venido sirviendo para oscuras actividades financieras.
El método, experimentado con notable éxito, consiste en abonar un problema circulatorio hasta que las vías que lo soportan resulten casi impracticables. Se introduce en la población la idea de que sólo con una nueva carretera se resolverá el problema, y ya tenemos servido un magnífico elemento recaudador de votos y euros.
Ahora está a punto de inaugurarse la Vía Rápida do Morrazo, conseguida a costa de una buena comunicación marítima en la ría. Esta nueva infraestructura –ya lo verán– proporcionará los siguientes efectos: saturación de las poblaciones de O Morrazo con los miles de coches que podrán acceder, después de atascarse en cada una de las salidas; incrementará la agresión contra el medio ambiente, tanto por el exceso de coches como por la invasión del territorio que supondrá la necesidad de construir aparcamientos; generará unos ingresos extras a la concesionaria de la autopista (única vía para acceder a la Rápida), y disparará la especulación urbanística en todo O Morrazo, hasta que esta vía resulte tan insuficiente y peligrosa como las de O Salnés y O Barbanza.
Pero ya las obras han sido adjudicadas y las comisiones habrán tomado su curso natural, mientras se han perdido puntos de atraque en ambas márgenes de la Ría de Vigo, abandonada intencionadamente por las autoridades, con el único objetivo de forzar la saturación de la carretera y justificar una inversión que podría acercarse a los 200 millones de euros, frente a las pocas decenas de miles que habría que gastarse en acondicionar la ría para un transporte, regular y turístico, de lujo; con estaciones intermodales para conectar los distintos medios de transporte.
Pero, claro, esa inversión deja poco margen (a buen entendedor…) en comparación con el resultante de esos gigapresupuestos, con sus correspondientes reformados, que permiten las infraestructuras viarias terrestres.
Hubo un tiempo en que había servicios de barco entre Vigo y San Adrián, Santa Cristina, Tirán, Meira, Moaña, Rodeira y Cangas, y la afortunadamente desplazada Administración popular abandonó con desfachatez, para apostar por seguir atiborrando de coches la autopista, con gran fruición de quienes ya pensaban en hacerse con el pastel, tras la privatización.

Servicios de barco entre Vigo y San Adrián, Santa Cristina, Tirán, Meira, Rodeira, Moaña, Cangas y... Cíes. La Estación de Ría en una postal de la época
La política de Vías Rápidas, incrustadas en esos “culos de saco” que son las penínsulas resultantes de las rías gallegas, nunca han tenido como finalidad principal la de mejorar la accesibilidad, sino que forman parte de eso que en Madrid se ha dado en llamar “marxismo-ladrillismo” y que por aquí, con las actualizaciones de rigor, podríamos llamar “asfaltismo-populismo”. Es decir, que han venido sirviendo para oscuras actividades financieras.
El método, experimentado con notable éxito, consiste en abonar un problema circulatorio hasta que las vías que lo soportan resulten casi impracticables. Se introduce en la población la idea de que sólo con una nueva carretera se resolverá el problema, y ya tenemos servido un magnífico elemento recaudador de votos y euros.
Ahora está a punto de inaugurarse la Vía Rápida do Morrazo, conseguida a costa de una buena comunicación marítima en la ría. Esta nueva infraestructura –ya lo verán– proporcionará los siguientes efectos: saturación de las poblaciones de O Morrazo con los miles de coches que podrán acceder, después de atascarse en cada una de las salidas; incrementará la agresión contra el medio ambiente, tanto por el exceso de coches como por la invasión del territorio que supondrá la necesidad de construir aparcamientos; generará unos ingresos extras a la concesionaria de la autopista (única vía para acceder a la Rápida), y disparará la especulación urbanística en todo O Morrazo, hasta que esta vía resulte tan insuficiente y peligrosa como las de O Salnés y O Barbanza.
Pero ya las obras han sido adjudicadas y las comisiones habrán tomado su curso natural, mientras se han perdido puntos de atraque en ambas márgenes de la Ría de Vigo, abandonada intencionadamente por las autoridades, con el único objetivo de forzar la saturación de la carretera y justificar una inversión que podría acercarse a los 200 millones de euros, frente a las pocas decenas de miles que habría que gastarse en acondicionar la ría para un transporte, regular y turístico, de lujo; con estaciones intermodales para conectar los distintos medios de transporte.
Pero, claro, esa inversión deja poco margen (a buen entendedor…) en comparación con el resultante de esos gigapresupuestos, con sus correspondientes reformados, que permiten las infraestructuras viarias terrestres.
Hubo un tiempo en que había servicios de barco entre Vigo y San Adrián, Santa Cristina, Tirán, Meira, Moaña, Rodeira y Cangas, y la afortunadamente desplazada Administración popular abandonó con desfachatez, para apostar por seguir atiborrando de coches la autopista, con gran fruición de quienes ya pensaban en hacerse con el pastel, tras la privatización.

Servicios de barco entre Vigo y San Adrián, Santa Cristina, Tirán, Meira, Rodeira, Moaña, Cangas y... Cíes. La Estación de Ría en una postal de la época
Un buen servicio, rápido, cómodo y eficaz, sólo necesitaría unos puntos de atraque adecuados (no los decimonónicos que aún se usan) para, como demostró en su día aquel “Vigo Jet”, hacer la travesía en cinco minutos. Pero eso no deja suficientes rendimientos oscuros. Qué le vamos a hacer…
¿Seguirán los que ahora vienen, con la misma “teima”, porque busines are busines, o se instalarán en la racionalidad y el mejor servicio a los ciudadanos? Mientras tanto, la Ría y su entorno seguirán degradándose hasta que tengamos que emigrar para ir a la playa.
P.S. La Voz de Galicia (digital) 30.06.05. Un camionero y su hija elevan a siete los muertos en la via de Barbanza este mes.
29.6.05
¿RAMOS DE MORTADELA?
En Holanda hay quesos, y tulipanes; mantequillas; y muchas cosas más. Pero, y cerdos ¿hay cerdos? Hoy visité el Museo de Arte Contemporáneo de Vigo (MARCO) ¡Oh! Allí puede verse un proyecto arquitectónico, firmado por MVRDV, para evitar los problemas ecológicos que causan los 15.200.000 de cerdos ¡tal es el censo de la piara holandesa! En el año 1999 Holanda cuenta con 15,5 millones de habitantes y con una piara de 15,2 millones de cerdos.
¿Harán, los holandeses, un cocido tan suculento como el gallego?
¡Qué cosas nos cuentan algunos museos hoy en día! Casi me dan ganas de adornar mi florero con un ramillete de mortadelas y salchichones de los paises bajos.
¿Harán, los holandeses, un cocido tan suculento como el gallego?
¡Qué cosas nos cuentan algunos museos hoy en día! Casi me dan ganas de adornar mi florero con un ramillete de mortadelas y salchichones de los paises bajos.
UNA LANCHA, UNOS REMOS...
¡Qué bonita está la ría!
Quieres remar ¿eh? Una lancha, unos remos, un paseo por la ría de Vigo en lancha ¡guau! Luego, ¡claro! unas ampollas en las palmas de las manos de aquí te espero. Pues no. Aquí no hay lanchas de remos para dar ese paseíto que propones. ¿Cómo? No, no hay. Había sí, había. Fue hace muchos años, bastantes. Pero si quieres remar nos acercamos al parque del Retiro, y allí sí, allí podemos dar ese paseo en lancha. Es lo más cerca que tiene este puerto de mar para poder dar un paseo en lancha de remos. Sí. En Madrid, eso es. ¿Te sigue apeteciendo remar esta tarde? Bien, cuando pongan el AVE. Bueno, queda para otro día.
¿Pedimos otras cañas?
Quieres remar ¿eh? Una lancha, unos remos, un paseo por la ría de Vigo en lancha ¡guau! Luego, ¡claro! unas ampollas en las palmas de las manos de aquí te espero. Pues no. Aquí no hay lanchas de remos para dar ese paseíto que propones. ¿Cómo? No, no hay. Había sí, había. Fue hace muchos años, bastantes. Pero si quieres remar nos acercamos al parque del Retiro, y allí sí, allí podemos dar ese paseo en lancha. Es lo más cerca que tiene este puerto de mar para poder dar un paseo en lancha de remos. Sí. En Madrid, eso es. ¿Te sigue apeteciendo remar esta tarde? Bien, cuando pongan el AVE. Bueno, queda para otro día.
¿Pedimos otras cañas?
27.6.05
ROSALÍA CASTRO - CARLOS OROZA
De Rosalía a Oroza.
Dos voces de la poesía gallega tan próximas y tan relacionadas con esta ciudad. Rosalía dio en 1863 a la imprenta de Compañel, en la calle Real, uno de sus más conocidos poemarios "Cantares Gallegos". Oroza día a día aún recorre nuestras calles escribiendo con su figura giacomettiana el poema infinito de un Vigo que se derrama por las aceras semidesiertas, por la bahía que no cesa de esconderse tras edificaciones romas y rellenos infames.
Me pregunto si es que es la misma Rosalía de Castro quien nos anuncia al poeta Carlos Oroza en el último parágrafo de su Prólogo a "Cantares Gallegos"; dice ahí la poeta:
"Foi éste o móvil principal que me impeléu a pubricar este libro que, máis que nadie, conoso que necesita a indulxencia de todos. Sin gramática nin regras de ningunha clas, o lector topará moitas veces faltas de ortografía, xiros que disoarán ós oídos dun purista, pro ó menos, e pra disculpar en algo estes defectos, puxen o maior coidado en reprodusir o verdadeiro esprito do noso pobo, e penso que o conseguín en algo... si ben dunha maneira débil e froxa. ¡Queira o ceo que outro máis afertunado que eu poida describir cos seus cores verdadeiros os cadros encantadores que por aquí se atopan, inda no rincón máis escondido e olvidado, pra que así, ó menos en fama xa que non en proveito, gane e vexa co respeto e admiración merecidas esta infortunada Galicia!"
Carlos Oroza en su poema 'Una porción de tierra gris' fija la ciudad que recorre en estos versos:
Me imagino un incendio en la India
Un fuego propagado en Europa
¿Quién moverá las llamas...?
Tus pies
Por la cuestas de la luz del calvario a la Guía tus pies
Eternamente tus pies salpicados de sol y de peces
Por una mañana sin tiempo que tendrá
Por los siglos de los siglos
Una lengua de iluminados.

Eternamente tus pies salpicados de sol y de peces
Uno de esos 'cadros encantadores que por aquí se atopan' Carlos Oroza lo pinta en "Eternamente tus pies salpidados de sol y de peces". Si bien es verdad, puede que el hambre industrial retire, a base de cemento y cascotes, los peces y el sol de los pies de esta ciudad de Rosalia y Oroza: dos altas voces de la poesía gallega.
Dos voces de la poesía gallega tan próximas y tan relacionadas con esta ciudad. Rosalía dio en 1863 a la imprenta de Compañel, en la calle Real, uno de sus más conocidos poemarios "Cantares Gallegos". Oroza día a día aún recorre nuestras calles escribiendo con su figura giacomettiana el poema infinito de un Vigo que se derrama por las aceras semidesiertas, por la bahía que no cesa de esconderse tras edificaciones romas y rellenos infames.
Me pregunto si es que es la misma Rosalía de Castro quien nos anuncia al poeta Carlos Oroza en el último parágrafo de su Prólogo a "Cantares Gallegos"; dice ahí la poeta:
"Foi éste o móvil principal que me impeléu a pubricar este libro que, máis que nadie, conoso que necesita a indulxencia de todos. Sin gramática nin regras de ningunha clas, o lector topará moitas veces faltas de ortografía, xiros que disoarán ós oídos dun purista, pro ó menos, e pra disculpar en algo estes defectos, puxen o maior coidado en reprodusir o verdadeiro esprito do noso pobo, e penso que o conseguín en algo... si ben dunha maneira débil e froxa. ¡Queira o ceo que outro máis afertunado que eu poida describir cos seus cores verdadeiros os cadros encantadores que por aquí se atopan, inda no rincón máis escondido e olvidado, pra que así, ó menos en fama xa que non en proveito, gane e vexa co respeto e admiración merecidas esta infortunada Galicia!"
Carlos Oroza en su poema 'Una porción de tierra gris' fija la ciudad que recorre en estos versos:
Me imagino un incendio en la India
Un fuego propagado en Europa
¿Quién moverá las llamas...?
Tus pies
Por la cuestas de la luz del calvario a la Guía tus pies
Eternamente tus pies salpicados de sol y de peces
Por una mañana sin tiempo que tendrá
Por los siglos de los siglos
Una lengua de iluminados.

Eternamente tus pies salpicados de sol y de peces
Uno de esos 'cadros encantadores que por aquí se atopan' Carlos Oroza lo pinta en "Eternamente tus pies salpidados de sol y de peces". Si bien es verdad, puede que el hambre industrial retire, a base de cemento y cascotes, los peces y el sol de los pies de esta ciudad de Rosalia y Oroza: dos altas voces de la poesía gallega.
26.6.05
CONSELLO DA XUNTA EN VIGO
Como ven sendo habitual desde que P.T. sentara no sillón da Xunta no ano 2005 a Xunta celebrou o seu Consello itinerante de Xuño no pazo da Pastora.
Asitiron tódolos Conselleiros e Conselleiras agás a de Planificación do territorio Dª Ánxela Bugallo, que se atopa en Amsterdam no acto da firma do protocolo CLMM (Costas Libres 1000 metros).
O Consello deu luz verde ó proxecto de Transporte Limpo da rexión metropolitana que por fin vai extender o uso de autobuses eléctricos en todo o territorio reducindo ás carreteiras comarcais a circulación de vehiculos individuais de combustibles fósiles.
O Conselleiro de Sanidade confirmou a apertura do centro integrado de saúde nº 65 en Valladares, co que a rede sanitaria cubre en este momento todo o territorio. Lembren que a instalación de centros integrados vaise facendo á par da rede de comunicacións SAV (Super alta velocidade) que permite a instalación de equipos de intervención nas casas dos enfermos.
A Consellería de Alimentación decidiu poñer fin ó plan de rexeneración das rías unha vez constatado que nos dous últimos anos a producción e captura de peixe e marisco acadou o umbral de estabilidade establecido no Plan do 2008. ¨
Ó remate do Consello , o presidente Abel Losada foi recibido no antigo pazo da Diputación , polo Comité da Fundación "Galiza na Historia" que preside o que fora alcade de Pontevedra Miguel A. Fndz Lores a quen acompañaba o xerente da institución Alberto Nuñez Feijoo. O presidente visitou a exposición "Os anos de nunca máis" e asistiron á lección maxistral impartida polo catedrático emérito Domingo Docampo.
Para completar a información pode situar o seu sensor no canle 576 Corporación VIGOBLOG ou ben nas pantallas planas instaladas no antigo tunel de metro.
Asitiron tódolos Conselleiros e Conselleiras agás a de Planificación do territorio Dª Ánxela Bugallo, que se atopa en Amsterdam no acto da firma do protocolo CLMM (Costas Libres 1000 metros).
O Consello deu luz verde ó proxecto de Transporte Limpo da rexión metropolitana que por fin vai extender o uso de autobuses eléctricos en todo o territorio reducindo ás carreteiras comarcais a circulación de vehiculos individuais de combustibles fósiles.
O Conselleiro de Sanidade confirmou a apertura do centro integrado de saúde nº 65 en Valladares, co que a rede sanitaria cubre en este momento todo o territorio. Lembren que a instalación de centros integrados vaise facendo á par da rede de comunicacións SAV (Super alta velocidade) que permite a instalación de equipos de intervención nas casas dos enfermos.
A Consellería de Alimentación decidiu poñer fin ó plan de rexeneración das rías unha vez constatado que nos dous últimos anos a producción e captura de peixe e marisco acadou o umbral de estabilidade establecido no Plan do 2008. ¨
Ó remate do Consello , o presidente Abel Losada foi recibido no antigo pazo da Diputación , polo Comité da Fundación "Galiza na Historia" que preside o que fora alcade de Pontevedra Miguel A. Fndz Lores a quen acompañaba o xerente da institución Alberto Nuñez Feijoo. O presidente visitou a exposición "Os anos de nunca máis" e asistiron á lección maxistral impartida polo catedrático emérito Domingo Docampo.
Para completar a información pode situar o seu sensor no canle 576 Corporación VIGOBLOG ou ben nas pantallas planas instaladas no antigo tunel de metro.
24.6.05
¿MUCHA PASTA?
El número de oficinas de entidades de crédito por cada 100.000 habitantes, en este país, es de 97; la media de los paises de la Unión Europea es de 54, en los EE.UU. es de 49; Holanda, Suecia, Reino Unido tienen 24. ¿Tanta pasta hay? Raro resulta esto No?
(Fuente: Banco Central Europeo. Datos del año 2003)
(Fuente: Banco Central Europeo. Datos del año 2003)
MALOS TIEMPOS PARA EL ARTE EN VIGO
(De fuentes bien informadas) Una de las galerías de arte contemporáneo más relevantes de esta ciudad cierra sus puertas en pocos días; en ella habíamos visto no sólo creadores gallegos, también nombres destacados del panorama estatal e internacional. Evidentemente las razones para este cierre son "pocas ventas". Vigo, nuestra ciudad, es la de mayor población de Galicia, la de mayor actividad económica ¿qué pasa entonces con la cuota que nos corresponde de mercado del arte? Dejó escrito T.W. Adorno que una sociedad que no alimenta a sus creadores en una sociedad enferma.
¿Qué cuelgan en sus paredes, colocan en sus repisas... los beneficiarios de esta industriosa ciudad olívica, calendarios de cementeras o entidades financieras?
(El nombre de la galería en cuestión, cuando cierre, ya lo sabréis.)
¿Qué cuelgan en sus paredes, colocan en sus repisas... los beneficiarios de esta industriosa ciudad olívica, calendarios de cementeras o entidades financieras?
(El nombre de la galería en cuestión, cuando cierre, ya lo sabréis.)
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
