IX ÉPOCA
Amosando publicacións coa etiqueta vigueses distinguidos. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta vigueses distinguidos. Amosar todas as publicacións

12.3.08

Lorenzo Pardavila: Vigués Distinguido 2008

(Marcos, querido colega ¿me perdonarás por lo que aquí propondré?).
Todo aquello que en la vida a nivel individual cada uno proponga como óptimo no forzosamente tiende siempre al fracaso, aunque en un altísimo número de ocasiones así ocurra; más aún, podríamos afirmar acertadamente que fracasa casi todo lo que tan sólo uno ve. Aunque, pienso, a mirar también se aprende.
Con la misma ilusión conque de tarde en tarde me decido a echar una 'primitiva' —convencida de que obtendré un premio similar al importe de una mensualidad de salario interprofesional (me tengo por poco interesada) con el que me daría un garbeo por Túnez en temporada baja— me decido a proponer como mi

candidato a Vigués Distinguido 2008 : Lorenzo Pardavila

¿Cúales son sus méritos? Todos vosotros/as que nos leéis con impagable asiduidad, que dejáis vuestros generosos comentarios en este blog ¡bien lo sabéis! Valoro en su hacer aquí, la creatividad, la fina ironía, sus largos paseos por la ciudad y su fe de carbonero en que ahondando en la educación otra ciudad más cálida está a nuestro alcance. Lorenzo en sus largos, y de distinto recorrido, paseos mira y ve y nos transmite lo observado de una manera generosa, nada impositiva; nos abre nuevas ventanas al paisaje urbano que nos acoge.

En este retrato, que un gran artista le hizo algún tiempo atrás, fue 'cachado' en el momento de encontrarse, por primera vez, ante el centro comercial A Laxe (discúlpame amigo Lorenzo, tengo otras fotos tuyas donde bien se refleja tu atractivo ¡que lo tienes! pero, pienso que este rerato hace justicia a tu generoso modo de mirar).

Lo dicho: Lorenzo Pardavila es mi candidato a Vigués Distinguido 2008. Y que me perdone mi colega Marcos Andión por discrepar yo con su muy ponderada propuesta. Cada cual es cada cual y...

24.3.07

Vigués distinto




Na época da privacidade e da aglomeración despersoalizada ainda sobreviven cidadáns que como Toñito representan o mellor da nosa diversidade.
Toñito devolve á rúa o seu papel de lugar de comunicación e non só de tránsito.El si que humaniza as nosas rúas. Pasea pola Porta do Sol, no centro mesmo da historia. Lonxe do autismo dos robots adosados ó MP3 que con mirada perdida militan na indiferencia, Toñito reinvindica o vello xesto do transitor na man que tantas tardes de domingo encheu parques e avenidas hai non moitos anos. Faino co volume baixo, achegando ó aparato á orella para non molestar. Pero, acto seguido, levanta a voz : “Empata Osasuna” “Marca el Madrid”. Socializa a súa información sen esperar nada a cambio. E, a diferencia de outros medios, é só información, ofrece datos, sen valoracións, sen envenenalos. Todo un exemplo.
Toñito é un vigues distinto.

21.3.07

Viguesa Distinta

Tal como va la reciente historia de esta ciudad, de cara a las próximas elecciones municipales ¡que bien nos vendría un milagro! Sí. Las cosas del muncipio así de desbaratadas marchan: que si enmierdamos la ría, que si hay que clausurar un aparcamiento subterráneo por concesión ilegal, que si hay que tirar varios edificios por licencias fuera de la Ley, que si las autoridades ganstan demasiado en publicidad para acallar críticas, que si el PXOM hace mil aguas, que si se lamina la lámina de agua salada, que si se tiende una alfombra de piedra bien gorda por las rúas del centro pero debajo las aguas circulan por obsoletas y centenarias canalizaciones... ¡Que paisaje, qué pasainaje!
Son, por estas razones por las que incluso aquellas y aquellos que somos poco dados a las creencias, ya sólo confiamos en los milagros; efectivamente, nos acordamos de santa Bárbara... Pero como no sabemos si dicha santa goza de popularidad en las parroquias de la ciudad, y sintiéndonos necesitados de auxilio, tanto humano como divino, y como algunas y algunos (bastantes) hemos pasado por los salesaianos... Proclamamos

VIGUESA DISTINTA a María Auxiliadora.

De pequeña, recuerdo aún, cantábamos:
"Es María Auxiliadora
dulce faro de la mar
es la luz consoladora
que nos enseña a navegar".

Y también la proclamamos DISTINTA, por marinera ya que Vigo es una ciudad que quiere seguir mirando al mar ¡aunque tan sólo de y por milagro!