IX ÉPOCA
Amosando publicacións coa etiqueta Universidade. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Universidade. Amosar todas as publicacións

3.10.16

O proxecto da Universidade para O Berbés, ou como a legalidade é só para algúns

A Universidade de Vigo vén de presentar, con despregue de medios, o seu proxecto para a instalar no vello e maltratado barrio do Berbés unha das súas sedes. O proxecto coñecido estes días, e loubado sen máis análise nin crítica polos medios de comunicación locais, non resposta nin social, nin urbanística, nin legalmente, ás necesidades de rehabilitación e rexeneración do Barrio mariñeiro.


1. Como xa temos comentado repetidas veces, a estratexia de convertir o Casco Vello nun recipiente de equipamentos públicos, produce o efecto contrario ao da rexeneración, ao convertilo nun espazo burocratizado, no que a vida urbana normalizada verase substituída por actividades sometidas a horario e sen repercusión real sobre a vida social e económica real do lugar. O Casco Vello é xa un barrio que combina a ruina do caserío cunha brutal terciarización hosteleira e cunha presenza concentrada e desmesurada de equipamentos públicos sen conexión coas necesidades do barrio. Insistimos que todos e cada un dos edificios a rehabilitar deberían adicarse a vivenda, único uso que garante a diversidade urbana e xera actividades económicas de proximidade. Xa o PEPRI do Casco Vello recoñece a sobresaturación na área do barrio histórico de equipamentos para servizos xerais, afirmando que os recursos públicos deben ser utilizados na dotación de equipamentos de ámbito e funcionalidade de área local (escolas, centros cívicos e sociais...).


2. Arquitectonicamente o proxecto obvia a pre-existencia, racha coa xa deterioradísima imaxe tradicional da fronte mariñeira, substituíndo as fachadas e cubertas propias do lugar (e que son perfectamente coñecidas por miles de documentos gráficos e pola propia materialidade das ruinas) por estructuras contínuas en fachada que nada teñen que ver nin con esa imaxe, nin coa construcción tradicional, que é o valor que preserva a declaración de Conxunto histórico desta zona. O argumentario dos redactores da coincidencia coas antigas barcazas resúltanos unha excusa ridícula e descarada para deixar unha impronta pretendidamente contemporánea ("rompedora" e "novidosa" di o Faro), onde xa existe un deseño previo recoñocible e reproducible. En rehabilitación é perfectamente sabido que a reconstrucción e reproducción de elementos coñecidos da edificación non é contraria á canónica intervención arquitectónica e nada ten que ver co pastiche, senon co recoñecemento e valoración da preexistencia.



3. O proxecto incumpre descaradamente a normativa de obrigado cumprimento do instrumento urbanístico vixente para a zona: o PEPRI Casco Vello, ao que tanto os particulares como as Administracións públicas están sometidos. Non cumpre nin nas cubertas -que teñen que ser independentes para cada edificio, e a dúas augas-, nin coas fachadas -formas e materiais-, nin co parcelario, e destrúe, cando non está permitido, os muros medianeiros. Semellante violación da legalidade xa se deu na mal chamada rehabilitación do Pazo de Arias Taboada para Pinacoteca, no barrio da Ferrería (agora efemisticamente chamado Barrio Alto -supoñemos que para evitar a identificación que para todos os vigueses ten Ferrería con prostitución: aínda que o nome nos remita aos vellos oficios artesanais presentes no barrio), no chamado Centro Galego de Fotografía (?) ou nos edificios para o Rexistro da Propiedade, na rúa Real.  Da mesma maneira que o Concello incumpríu radicalmente o PEPRI nas re-urbanizacións realizadas polo bipartito do BNG, nas que se destrozaron (con cargo ao maná do Plan-E) os pavimentos tradicionais recentemente restaurados polo programa URBAN-Casco Vello.


Para demostrar documentalmente o incumprimento da normativa no proxecto presentado pola Universidade de Vigo, publicamos -deferencia do noso amigo Xoan Sobreira- diversas imaxes e fichas do PEPRI que falan, por si mesmas, da súa ilegalidade. Xulgade por vós mesmos:










 




9.6.10

Nuestro Silicon Valley

Iba a estar funcionando antes del año 2007, pero la Ciudad Tecnolóxica de Vigo (CITEXVI) sigue incompleta hoy.

La cosa costó una pasta, ya que sólo este edificio proyectado por el arquitecto vigués Alfonso Penela se ha llevado la friolera de 3.330.706 euros, pero sigue pendiente.

De acuerdo con la documentación recogida, este edificio debió ser entregado a la Universidad en marzo del año pasado, dos años después de comenzada su construcción, como se dice en el cartel de obra reproducido aquí.

Pero el hombre propone y la naturaleza dispone; así que el moderno edificio, un alarde de sustentación con sólo dos puntos de apoyo asimétricos respecto del cuerpo principal, parece no haber resistido bien su propio peso y la Universidad no ha aceptado recibirlo porque sufre problemas estructurales.

El edificio está completamente terminado, incluyendo un jardín de paneles solares dispuestos a su alrededor para proporcionar la energía limpia que debería hacerlo funcionar. Pero allí sigue, criando maleza en su entorno, porque parece que los problemas que han provocado grietas en su estructura no han sido definitivamente resueltos.

Aunque, con los clásicos retrasos en cualquier obra, la fecha de la entrega fue demorándose hasta comienzos de este año y el caso es que todavía sigue pendiente la decisión de la Universidad de hacerse cargo del edificio.

Y ahora, la extrañeza (relativa, claro) que nos produce el hecho de que ningún medio de comunicación ha dicho ni pío ante lo que, evidentemente, debería haber dado para todo tipo de reclamaciones. Algo tuvo que estar mal, sea en el propio proyecto arquitectónico, en los cálculos de las estructuras o en los del terreno sobre el que se ubicó, pero nadie ha hecho del asunto cuestión informativa.

El caso es que esta Ciudad Tecnolóxica se ha construido con financiación de los fondos europeos FEDER (deberían buscar otras siglas, porque por aquí, feder es feder), el Ministerio de Educación y Ciencia y la Consellería de Innovación e Industria de la Xunta de Galicia, quienes parece que no se sienten para nada obligados a dar cuenta de lo que hacen y de cómo lo hacen, ni de lo que dicen y cómo lo dicen.

CITEXVI será administrada por una sociedad anónima constituida mediante un convenio entre la Zona Franca, Caixanova y la propia Universidade de Vigo. Esta última ya ha dicho en privado lo que tenía que decir, negándose a recibir las obras, pero de las otras dos entidades, inversora y financiera respectivamente, nada se sabe hasta el momento.

Mientras por aquí todo quisque pretende hacer su "Silicon Valley", el Faro de Vigo recogía, en octubre de 2008, declaraciones de un portavoz de la Universidad en las que éste aseguraba que "el equipo de gobierno garantiza que las nuevas infraestructuras de investigación estarán listas en 2009". Está claro que contaban con que todas las cosas se harían conforme a lo previsto, pero no contaron con lo que se le venía encima al edificio de Penela. Por lo menos así se afirma en la referencia de Faro (9 de octubre de 2008) que enlazamos: "el módulo tecnológico-industrial, un barco anclado frente a Ingeniería Industriales que albergará a sus grupos, está prácticamente finalizado".

Al parecer, el edificio fue proyectado para, posteriormente, dar con el tipo de suelo que debería soportar la audaz estructura volada. Algo falló en el proyecto o a la hora de determinar la composición correcta del suelo y aparecieron grietas en la estructura de hormigón.

Claro que habría que determinar, con más precisión, si el error fue en el cálculo de la estructura, en el cálculo del terreno (hay quien asegura que el subsuelo rocoso que requería el diseño del edificio resultó menos sólido de lo esperado y cedió) o en la ejecución material, pero que el edificio lleva muchos meses terminado y sin poder ser ocupado es un hecho.

21.6.07

Gurús

Da man de La Voz, chégannos hoxe as xa rancias propostas dos gurús coa parafernalia tan manida e pouco comprendida da necesidade de "situar Vigo no mapa". Terror deberiamos sentir diante destas frases da gurulandia sen asegurarnos que sexan entendidas no alegre contexto vigués. En seguida pensarán algúns en grandes fastos ou grandes obras monumentais e todos deberemos, outra vez, botar a man aos nosos petos para asegurar as nosas carteiras.
A cidade debe facerse visible no mundo a partir dos seus propios recursos, das súas oportunidades e fortalezas e non apoiándose en próteses inventadas nun momento de excitación (chámese VOR, Universiada, Menhir de Nouvel ou stands de Turismo en Moscú).

Neste sentido, cóntannos que onte mesmo, nunha conferencia na nosa cidade, o arquitecto e urbanista brasileiro de prestixio mundial, Paulo Mendes da Rocha, para a nosa fortuna encargado do Proxecto de Plan xeral urbanístico da Cidade Tecnolóxica da Universidade de Vigo (CITEXVI), propoñía que ese gran referente, esa marca, fose unha grande Universidade dos tempos da globalización, unha gran institución científica, técnica e humanística con proxección de futuro e con capacidade para traspasar, partindo del, o ámbito local e nacional. Un gran espacio construído a partir dos centros existentes e da materialización do proxecto científico e tecnolóxico e do interesantísimo proxecto urbanístico e arquitectónico que onte expuso na sede da Fundación Caixa Galicia.

Non poido estar máis dacordo con esa suxerencia e coa súa oportunidade. Efectivamente, ¿por que ese gran referente non é a xeración, materialización, "exportación" e "localización" do Coñecemento a partir das nosas propias forzas e potencialidades, dándolles un sentido estratéxico?. ¿Por que non a Universidade de Vigo, a súa Cidade Tecnolóxica e unha auténtica Cidade do Mar punteira en Europa, sen lastres especulativos nin centros comerciais?, ¿por que non convertir o que é hoxe un proxecto estratéxico para a Universidade de Vigo -directamente vinculado ao sector productivo vigués- nunha marca, nun proxecto estratéxico para a cidade e a súa área metropolitana?

Centrémonos nas nosas propias forzas e recursos, dándolles unha auténtica e merecida dimensión europea. Esta, penso, é a única maneira de lograr unha marca diferencial real que non se confunda cos fogos artificiais tipo Volvo, que comezan e acaban en ningures e en nada contribúen ao desenvolvemento real da cidade. E, ao tempo, construamos tamén o contrapunto e complemento desa acción de vangarda tecnolóxica, científica e arquitectónica, poñendo en valor a propia cidade histórica, dende as premisas da cultura urbana contemporánea e non da mentalidade conservadora e vilega que insistentemente se empeñan algúns en demostrar quentándonos a cabeza coa teima de Allariz.

Nin Jean Nouvel nin Universiadas: impulsemos, identifiquemos e situemos nun contexto estratéxico -atraendo, cuns grandes proxectos xa iniciados, os investimentos e recursos económicos externos- por unha parte, ese gran espacio para a ciencia e a tecnoloxía da Universidade de Vigo, unido ao gran proxecto arquitectónico xa en marcha nas Lagoas e, por outra, unha auténtica referencia mundial en investigación e desenvolvemento sobre o Mar na ETEA, barrio de Teis e do mundo.

A oportunidade está servida, só falta que, ademais, a vistamos como corresponde cos tempos do marketing metropolitano serio que as circunstancias do sistema mundial de cidades esixen, queridos gurús.

Actualización
Por certo, seguimos recomendando a lectura do documento que sobre a Cidade do Mar nas instalacións da antiga ETEA redactou a asociación Outrovigoéposible. Pódese descargar aquí.