IX ÉPOCA

18.9.06

Desde el puerto de transatlánticos

Bueno, pues... una vez que hemos dejado atrás las edificiones varias así podemos disfrutar de la bahía: entre rejas.

17.9.06

Sí, hombre sí. Que sí, que Vigo tiene mar

Esta panorámica tomada desde la fachada del convento de San Francisco en la rua Santa Marta, a buena altura sobre el nivel del mar —¡sin agacharme!— muestra la entrada a un polígono industrial creado en el puerto pesquero, delante del barrio marinero del Berbés, y detrás del cual hay una preciosa ría ¡se lo juro caballero!

Detrás de todas esas naves industriales hay una bahía espléndida a la que la ciudad de Vigo ya muy malamente logra asomarse. No se preocupen, es una situación transitoria, pronto instalarán una noria al lado del edificio de la Xunta, en Montero Ríos, y entonces...


ya no habrá problema para disfrutar de una amplia vista sobre la bella bahía que ahora queda justo ahí detrás de todas esas naves industriales.




Desde Camelias -¡sin agacharme!- tenemos este trozo de ría a la vista y desde el Castro, entre árboles, podemos disfrutar de los centímetros de mar que muestra la fotografía.
Vigo sí tiene mar, difícil de verlo, pero sí que lo tiene.

16.9.06

Sra. C. Porro: déjese de óperas y opere...

... opere de alcaldesa.
Sra. C.Porro, ya está usted montando un comité de asesoramiento que se dedique a contratar óperas para el auditorio que se está contruyendo en Beiramar el cual se inaugurará en 2009 o en el 2010, y no debería ser así (no me haga usted como con lo de la depuradora de Faro Silleiro).
Sra. C.Porro, lo correcto sería contratar un director/directora de ese espacio operístico cuyo cometido sería diseñar una programación y coordinarla. Los espacios 'culturales' tienen que ser dirigidos por personas capacitadas. Sus procedimientos son de un paternalismo o maternalismo ruborizante. Un auditorio como el que van a construir donde ahora están demoliendo una de las señas más relevantes de la ciudad, debería tener ya nombrada una dirección que fuese diseñando sus actividades; ésta es la manera profesional y de rigor de hacer las cosas. Por cierto ¿contendrá este auditorio un palacio de ópera?.
Sra. C.Porro dedíquese a hacer política, a consensuar las necesidades de la ciudad; busque un lugar en este ayuntamiento para ubicar la depuradora y negocie con justicia con los más afectados. Será la mejor manera de salvar la ría. Opere en sus funciones de alcaldesa y déjese de dirigir óperas y/o auditorios que para estas tareas ya hay personas bien capacitadas esperando tener a quién presentar su curriculum vitae.
Sra. C.Porro, sus maneras de hacer resultan demoledoras a más no poder.
Una ciudad tan industrial —que personas como usted y usted misma están convirtiendo en ciudad de servicios— se merece más rigor profesional.

15.9.06

¡Publicitando ideas peregrinas!

El pasado domingo, día 10, en la página 15 de Faro de Vigo aparece un anuncio del Ayuntamiento de Vigo bajo el lema 'Salvar la ría' y una ilustración que recoge la propuesta de Corina Porro de instalar la depuradora en Faro Silleiro.
La idea de Corina Porro está bien que la publicite en prensa, pero de su bolsillo, pues es SU idea.
Dicha página de publicidad, a color, en página impar cuesta —a todos nosotros— 7.100 euros más IVA (ver tarifas de publicidad en Faro de Vigo).
Y el día 7 de los corrientes, jueves, otra página a color en el mismo diario bajo el lema 'facémolo por ti' en la que nos cuenta el Ayuntamiento de Vigo la de miles de metros cuadrados que tenemos de playas. Es decir otros 7.100 euros más IVA que también nosotros pagamos.
¿Hasta qué punto es legal este gasto?
Una cosa es informar y otra anunciar/publicitar 'ideas' personales que rápido peregrinan a la papelera; pues Corina Porro, ahora vuelve a decir que la depuradora de las narices (olores) hay que ponerla en el relleno de Bouzas. Es decir: 7.100 euros más IVA —de los nuestros— a la cloaca.
¡Las elecciones municipales están muy cercanas!

...cuando a los vigueses no les engañen ni Dios

Moin ben, Pachi. Así de rotundo. Pero no patio non parece que che fagan moito caso os rapaces. Chema dí que quere seguir coa pelota en Baiona, Abel que non lle toquen á súas e Perli xa non sabe o que dí. Polo visto, o cambio de castigo que acordachedes - cumplir a lei pola vía rápida en vez de pola lenta- non aclara nada a cousa e, moito me temo, que ós vigueses estamos, non sei se engañados, pero, seguro, abraiados de tanta incompetencia.

O problema do saneamento é o máis grave co que se atopa ó conxunto da Ría de Vigo. Pero é a cidade de Vigo a que ten a maior responsabilidade na xestión da desfeita. E un dos erros máis graves consiste en reducir o problema á construcción dunha nova depuradora. Como temos repetido moitas veces neste blog, as causas da deficiente depuración de augas en Vigo son:
- a inexistencia de redes eficientes e separadas para augas pluviais e fecais.
- a irresponsabilidade do concello no control de verquidos industriais
- a irresponsable xestión da EDAR do Lagares

Estamos fartos xa do xogo tonto do goberno municipal tratando de pasar o tema á Xunta. Estamos fartos de ver como a alcaldesa agacha detrás de frases rimbombantes como que o importante é salvar a ría ( Poña a traballar as inspeccións e cale, por favor!) Estamos fartos da ignorancia de Chema Figueroa asegurando que os verquidos da depuradora deben ir mar adentro ( sabe o que é unha depuradora que funcione ou pensa que todas son coma os do Lagares?) ou cando mide o impacto ambiental polo número de luces prendidas nunha correría nocturna por Silleiro. Estamos fartos de que hoxe haxa que explicar, outra vez o que se dixo onte. Estamos fartos de que Vietez considere o saneamento como un feito puntual pero que o relevante sexa aprobación do PXOM. Ou sexa os ladrillos. Estamos fartos dos apaños legais para salvar irresponsabilidades.

De acordo, Pachi, que non nos engañe nin dios, pero nin dios eh?.

12.9.06

Asociacións de veciños.

Non se pode decir que as asociacións de veciños vivan os seus mellores momentos. As súas polémicas intervencións na tramitación de PXOM, o apoio á Corina coa depuradora e outras iniciativas pintorescas fan sopeitar que o movemento veciñal ten deixado o seu papel representativo das inquedanzas cidadáns.
Como exemplo, invítolles á adiviñar en que edificio dos dous da foto, ten os seus locais a asociación de veciños de Bouzas.

9.9.06

Pásao



Via bouzasmóvete.org

Cousas que din outros

José Ignacio Arribas Echeveste, presidente en Navarra do Colexio de Arquitectos Vasco-Navarro, en entrevista no Diario de Navarra o 15.08.2006



Javier Marías, en "Los villanos de la nación" artigo de El País semanal de 3.09.2006:

(…) Lo cierto es que cada vez hoy oigo o leo las palabras “constructor inmobiliario” y “alcalde”, y en menor medida “empresario de obras públicas” y “consejero o responsable autonómico”, me llevo la mano al bolsillo con dos fines simultáneos: uno, comprobar que no me falta nada; el otro, no correr peligro de estrechársela, por un acto de educación reflejo, a quienes siento que me la mancharían. E insisto, no creo ser el único español con semejantes prevenciones o alergias.

Yo no sé si los buenos y honrados constructores y alcaldes, empresarios de obras públicas y responsables autonómicos –los habrá, sin duda– son conscientes de que sus respectivos gremios se han convertido en la hez del país, y sus componentes en los más detestados y despreciados por los ciudadanos decentes: en los villanos de la nación, en los más desacreditados, quizá dentro de poco en los apestados, desde luego en los que más vergüenza causa tener cerca

(…) Las recalificaciones de terrenos son hoy tipo relámpago, y cada poco nos enteramos de que el negocio inmobiliario está plagado de ex-ediles, ex-concejales, ex-autonómicos y ex-cuñados, gente de la que ha dependido a veces, apenas un par de años antes, la revalorización arbitraria y desmedida del suelo.
Esa es la percepción, lo siento. Dos o cuatro gremios llenos de mangantes se están cargando el país, para forrarse, y el Estado mira y consiente. Hasta las sospechas de muchos incendios van en esa misma dirección, en la de los villanos. Falta poco para que los ciudadanos vulgares como yo establezcan el vínculo último, archiconocido ya en Italia: allí es del dominio público que la Mafia, la Camorra y la ’ndrangheta (sin mayúscula, por favor, en contra de lo que este diario cree) se han centrado en la construcción inmobiliaria desde hace años, como negocio “limpio” preferido. Lo malo es que ya lo han ensuciado, aunque yo creo que menos que aquí, o acaso lo han hecho sin que se notara tanto. En España, por desgracia, para ver por doquier a mafiosos mangoneando ni siquiera hace falta que se hayan organizado. Van por libre y con carta blanca.

7.9.06

A técnica e a política. Depurando.

Curioso, moi curioso o emprego do “carácter técnico” das decisións que tanto Concello como Consellería veñen subliñando nas últimas intervencións respecto da ubicación da depuradora. En primeiro lugar, teremos que recordar que toda decisión técnica faise dentro dun marco político e condicionado por unha ou outra opción. Non pode ser doutro modo porque senón teriamos uns “políticos” que só serverían para inaugurar e botar discursiños. Lembren os mais vellos que ise discurso dos técnicos era moi querido polos membros do Opus que tomaron o Goberno franquista no enésimo crepúsculo das ideoloxías. Pero é que ademaís, CIISA, a empresa que elabora o informe - ¿solución? – do emprazamento recibe directrices da propia alcaldesa como candorosamente recoñecen no seu propio Xornal. Non é certo por tanto que se limite a un encargo a unha “buena ingeniería”. E non podía ser de outra forma, ou acaso decidiu CIISA o ambito da actuación? Loxicamente, a decisión trascendental de resituar o problema a nivel metropolitano, non é unha decisión técnica puramente.

Hai que dicir que, non é malo o enfoque. A verdade é que este problemas deben ter decisións articuladas a diferentes niveis mesmo ata chegar ó planetario, como no caso do Protocolo de Quioto. Agora ben, o presumible espiritu metropolitano de C. Porro e o seu equipo, aparece despois de lle ser negada a ubicación no porto e a a posibilidade de que fora a Xunta que decidise dentro da cidade. E, por se quedaba algunha dúbida, o seu proceso de elaboración, sen consultas co concello máis afectado, demostra que os obxectivos publicitados non son os obxectivos reais.
O estudio que, unha vez máis, coñecemos con máis detalle, a través do depositario de exclusivas Faro de Vigo, ten a etiqueta de previo e non se pode xulgar á lixeira. Sen embargo, parte dun principio moi discutible, que é o caracter centralizado da instalación. Co pretexto de “salvar a ría” – e digo pretexto porque ata o de agora, con competencia e medios, C. Porro fixo ben pouco por salvala- preséntase coma vantaxe a emisión en mar aberto e de aí a súa ubicación en Silleiro. Precisemos, por tanto: na boca da ría. Temos que supoñer que CIISA terá feito un estudo de correntes que aseguren a dispersión cara a fora, porque o que si parece ter claro C. Porro é que o que saia da depuradora vai ser contaminante! Curiosa asociación inducida pola experiencia da EDAR do Lagares: depuradora = mal funcionamento. A estas alturas C. Porro e Chema F. deberían saber que hai depuradoras que funcionan ben.
A centralización de calquer servicio faino moi vulnerable e os impactos das averías multiplicanse. Lembren o debate existente sobre o tratamento do lixo na planta de Cerdeda. Sería interesante saber, tamén, se economicamente a construcción do megatunel ademáis de ser un bo bocado para as empresas, é mais barato que a separación de pluviais e fecais e o control de verquidos industrias, que podería redimensionar as necesidade de depuración.
A verdade é que este asunto cheira a manobra política sen depurar, iso que chaman regate curto, é dicir, a irresponsabilidade ante ós cidadáns. Porque, do que se trata é de fuxir da toma de decisións impopulares e de deseducar os cidadáns que desta maneira poden pensar que a súa merda é problema de outros. Hai que lamentar que neste camiño, a Federación vecinal, máis atenta ós seus propios intereses corporativos, apoie a solución sen máis debate. Tampouco Touriño , nen o Conselleiro de medio ambiente poden escudarse en contestación técnicas. Alguén ten que facer POLITICA e resolver os problemas dos cidadáns.

Trasladan Casa Mar a Bouzas (bajo sus aguas)

Sumergen el cuerpo del delito. El edificio Casa Mar lo van, en trozos, a ocultar en las aguas de Bouzas para aumentar el relleno y acortar así distancias con la península del Morrazo. Tal vez después con un puentecito... paseando lleguemos todos a Barra en unos minutillos.
Geniales, son geniales.

6.9.06

"Parajodas" (estooo, paradojas)


En fin, qué podría decirles yo que no diga esta batería de carteles fijados a la verja de entrada de una estación de distribución de gas, de la empresa Enagás. La "parajoda" de la cuestión es que esa instalación tan protegida por prohibiciones de todo tipo esta PEGADA (sí, sí, pegada) al almacén de Brenntag que el viernes, 1 de setiembre, ardió por completo a un par de kilómetros de Caldas de Reis.
Para que luego digan que no había planes de emergencia, ni previsiones para cualquier "anomalía".
Por si la ampliación de la foto no lo deja claro, ahí van los contenidos textuales de los previsores cartelitos, de izquierda a derecha:
"PROHIBIDO HACER FUEGO"
"PELIGRO ALTA TENSIÓN"
"PROHIBIDO FUMAR"
El blanco, debajo, dice:
"PROHIBIDO USAR EL MÓVIL".
Y, a la derecha de la foto, debajo del que anuncia que se han empleado fondos europeos para la ocurrencia, pone:
"EN CASO DE ANOMALÍA LLAMAR A LOS TELÉFONOS..."

Los árboles del fondo son los que hay a la orilla del río Umia, víctima de una "anomalía" reglamentaria.

Para mejor comprender la situación, conviene decir que Brenntag se instaló junto al río hace 23 años. La planta de Enagás y la gasolinera que hay adosada al otro flanco, se instalaron después. Ah, por si no llegara con el despropósito, conviene decir que la carretera N-604, que une Caldas con Vilagarcía, discurre a dos metros de esas industrias.

¡Fascinante!, ¿no?¿Se necesita algo más para ver cómo los intereses económicos de algunos prevalecen sobre el bienestar y la seguridad de todos?

El gran reto del milenio

La creciente oleada de inmigrantes africanos hacia las costas europeas pone en cuestión el modelo de desarrollo que viene disfrutando lo que damos en llamar 'primer mundo'. Los interrogantes comienzan a importunar el sueño de las grandes economías; la ansiedad nos impide disfrutar de los privilegios que no sin violencias y guerra tras guerra hemos ido acaparando en los últimos siglos.
La ONU debe repensar el modelo al que están sujetos los intercambios comerciales entre los pueblos. El alto grado de interdependencia alcanzado entre todas y cada una de las partes del planeta merece un tratamiento más equitativo.
El primer mundo sin petróleo, ciertos minerales, madera, y no pocos alimentos procedentes de enormes áreas subdesarrolladas no podría mantener su alto nivel de consumo. Las políticas económicas proteccionistas desbaratan la naturaleza democrática de los mercados.
De no reconsiderar la equidad de los intercambios comerciales y adecuarlos a valoraciones más justas, las navegaciones en cayuco hacia el primer mundo se incrementarán de tal modo que la ansiedad quebrará la placidez de nuestra insolidaridad. El aire y las aguas sí que reparten muy equitativamente por todo el planeta la contaminación de la frenética actividad del primer mundo. Así nadie quiere quedarse fuera de este 'paraíso' y vendrán y vendrán en cayuco, patera o en ala delta.
El drama de los grandes desplazamientos humanos en busca de una condiciones de vida minimamente soportables es hoy el gran reto al que todos nos enfrentamos.

¿Por qué no?

Se aproximan las elecciones municipales. Y mientras se vacían los embalses (Galicia consume el doble de agua por habitante que el resto de España) y lo único que comienza a llover son proyectos-promesa para florear problemas persistentes.

DEPURADORA-PUERTO-MIRADOR-RESTAURANTE
Podrían refundirse varios megaproyectos en uno sólo de modo que se ahorraría un montón de pasta, también en publicidad: puerto-depuradora-mirador-restaurante en una sóla edificación en medio de la ría ¿se lo imaginan? El taller del arquitecto Norman Foster seguro que diseñaría para la ocasión una solución emblemática. Es una idea, tan fundamentada como la del auditorio en Casa Mar por ejemplo.

5.9.06

Vigo en estado puro

Innovación no Verbum

Cursos de iniciación e perfeccionamento de galego no Verbum

Debemos rectificar. Parece que o Plan de renovación prometido polo concelleiro de cultura López Chaves (fillo) e o director dixital do Verbum, Lois Cea, funciona, aínda que sexa tan virtual como a propia Casa e o seu contido.

Ademais tamén a Cafetería-restaurante que dirixe o competente (este si) empresario de hostalería Guillermo Herrero, funciona.

E é que sempre andamos a queixarnos.

Foto: xornal.vigo.org

3.9.06

Merda con control de calidade

De tódalas contaminacións que ultimamente asulagan esta nosa vida, non me parece a menor a que trata de facernos crer que son accidentes imprevisibles en instalacións que contan con "todalas garantías posibles". O incendio da planta da empresa Brenntag en Caldas acaba de soltar por terra, auga e aire unha chea de productos perigosos. Pois ben, vexan que fachendosos se presentan na citada empresa cando aseguran:

Con fecha 13 de Diciembre de 2004, la planta de Brenntag Química en Granollers (Barcelona) ha sido certificada por Bureau Veritas Quality International (BVQI) con la ISO 14001. En esta misma fecha, nuestra planta en Caldas de Reyes (Pontevedra) ha sido recalificada, obteniendo asimismo una nueva certificación ISO 14001.

Comprometidos activamente en la protección del medioambiente, nuestras instalaciones están certificadas con las Normas ISO 9001:2000 e ISO 14.001 por BVQI y estamos adheridos desde 1998 al Compromiso de Progreso Responsible Care.

Por enriba, din que están co desenvolvemento sostible!!!.
A propaganda convertida en fraude.
Como os das compañias certificadoras. Canto vale unha ISO? Supoño que miles de euros para a empresa e... para os cidadáns?

Para dar saida ó cabreo en Vigoblog enviamos un comunicado a Responsabile Care - un tinglado das empresas químicas que ule a lavado de cara- solicitando que os dean de baixa. É moi facil, basta con ir á paxina referenciada e premer en Contact us. A nosa mensaxe foi:

"Dean de baixa a Brenntag por agresión grave ó entorno.
Throw Brenntag out of your organizatión."


Podese enviar copia a belen.ruiz@brenntag.es que ven sendo a relacións públicas da empresa en España. E tamén ós amigos para que o reenvien.


Sobre as responsabilidades da Consellería de Industria e Medio Ambiente teremos que falar tamén.

1.9.06

Caray con la rentrèe

Jolín, cómo ha entrado setiembre, el cual, como es sabido, con abril, junio y noviembre, tiene 30 días; 28 o 29 tiene otro, que es febrero, y los demás, 31. Parece que hemos llegado todos cargaditos de ganas de cualquier cosa. Los colegas de aquí, a la que se han quitado la camiseta y los "bermudas", venga a inundarnos. Los que nos leen (encantado de saludarles), venga a darle a la tecla, unos con más argumentos, otros con menos, pero todos a la faena.
Está bien así, que todos ganamos con lo que entre todos largamos. Pero, como diría el portugués del chiste, "¡organisaçao!". Por ver si puedo echar una mano en el tumulto, ahí va una sugerencia: ¿Qué tal si todos los que hacen los comentarios se identifican en ellos? No me refiero a que remitan el nombre y dos apellidos, con el DNI entre los dientes y exhibiendo el certificado de empadronamiento. Aquí, como es obvio, valen los seudónimos y nadie está obligado a identificarse. En otros foros se regula el acceso, pero nosotros hemos preferido arriesgarnos y ponernos en las manos de quienes quieran intervenir. Se trataría, entonces, de HACER USO DE LA SEGUNDA OPCIÓN QUE OFRECE EL ENLACE DE LOS COMENTARIOS, ACTIVAR EL REDONDELITO DONDE PONE "OTROS" Y CUBRIR EL RECUADRO CORRESPONDIENTE CON UN NOMBRE CUALQUIERA. De esta forma, en los debates que se produzcan, cada uno podría dirigirse a quien le interesara, y éste sabría qué comentarios ha suscitado su intervención.
Es sólo una sugerencia, ¿eh?, no una injerencia.
¡Salud! y ocasión de disfrutarla.

Modelos de cidade

En poucos dias comenzaremos a escoitar falar da ausencia de modelo de cidade. Son verbas preelectorais que uns botan á cara dos outros sen decatarse que todos teñen un modelo na súa mente.
O dos nosos gobernantes actuais non está moi elaborado e responde as características da familia acomodada de hai... polo menos corenta anos!. A casa típica de entón - a cidade agora- contaba cun fermoso salón reservado para as visitas. Ali estaban os mellores mobles e adornos diversos. A vida facíase no "cuarto de estar", revelador nome non me negarán, donde só entraba a familia e á xente de confianza. O salón era para os de fora.
Cunha linguaxe reestilizada, a nosa rexidora, fala de Vigo como unha cidade de ocio atractiva para o turismo. Por iso, crendo que isto ía encherse de visitas con motivo dunha tal Volvo, decidiu engalanar aínda máis o salón. Macetas, flores frescas, un mellor parqué, lámpadas de deseño foron colocada con presas. Agora o Sr. Caballero, preocupado pola impresión que pode dar está cidade ás visitas trasatlánticas, trata de embelecer a súa parcela de salón. Mentras tanto a vida faise no cuarto de estar (Teis, Cabral, Travesía de Vigo, Florida, Beade, Matamá,...)
Por se teñen dúbidas vexan as declaracións do inefable Figueroa que, nun arranque de sinceridade, confirma o modelo e reedita un antigo costume de levar os trastos vellos para a aldea, que ali vale todo.
"De haberse aplicado ese sistema en el anterior contrato, ahora el Ayuntamiento dispondrá de marquesinas muy útiles para las parroquias" As tales marquesinas "muy útiles" son as que hoxe está no centro que serán modernizadas se trunfa a cruzada contra J.C. Decaux.
Para outros, os que redactaron o Plan por exemplo, o modelo é o do arquipélago. Conciben , e fan, Vigo como ducias de illas comerciais e minicidades -auga,deporte-, a donde temos que navegar cadaquén co seu navío, para comprar, ir ó cine, sacar ós nenos, nadar ou facer deporte. Isto asemellase máis a unha residencia donde, salvo as necesidades máis inmediatas -dormir, asearse, ¿comer?- , o resto das actividades esixen desprazarse a lugares centralizados donde "vivir". O Sr. Caballero vense de apuntar tamén á moda.
Contra istes modelos insatisfactorios de cidade, Vigoblog seguirá chamando á folga de cidade - boicot ó salón- que con tanto exito vense levando a cabo tódolos domingos. Iste movemento popular, democrático, independente de poderes fácticos - tamén chamada sociedade civil na confusa versión do Faro de Vigo- produce ademáis efectos beneficiosos xa sinalados neste blog: a explosión multicultural. O centro para os máis perífericos.

Evolución de cruceristas y trasatlánticos en la ría de Vigo

Pasajeros en tránsito [cruceristas]:

- año 1980....... 26.491 cruceristas
- año 1990....... 17.953 “
- año 2005....... 131.536 “

Trasatlánticos en tránsito:

- año 1980....... 35
- año 1990....... 28
- año 2005....... 100

Datos de la misma fuente de ‘tráfico local’ (revista fundación Provigo ya citada).


365 días (año).... algo más de 2/3 el muelle vacío.
- Tiempo medio de permanencia en puerto.... 10 horas.
- 100 días del año.... 14 horas el muelle vacío
- 265 días al año..... 24 horas el muelle vacío

Llegan a puerto sobre las 9 am y regresan hacia las 4 pm.
Desayunan antes de las 9 am y cenan hacia las 7 pm.

Los ‘cruceristas’ viajan con pensión completa.
Como suelen ser ‘nórdicos’ desayunan y cenan a bordo; a medio día con una manzana y una botellita de agua van sobrados.

Unos cuantos cruceristas (no sé cuántos) desembarcan del trasatlántico y en breves instantes embarcan en autobuses hacia Santiago de Compostela.

De la economía que generan estos cruceristas nada informan los organismos competentes.

Evolución del tráfico local de la ría de Vigo

El tráfico local de pasajeros transportados en la ría de Vigo:

-año 1980........... 3.351.000 usuarios
-año 1990........... 2.233.000 “
-año 2005........... 1.149.331 “

Datos de la Autoridad Portuaria publicados en ‘Observatorio socio-económico de Vigo y su área’, revista que edita la fundación Provigo, en su número 23 correspondiente a mayo de 2006, página 19, gráfico 30.
(Esta fundación la preside la sra. Corina Porro, su secretario es el sr. Fernández Alvariño y su tesorero el sr. Fernández Gayoso).

¿Para qué, entonces, tanta ría? podría ser una de las razones para rellenar y rellenar.